Παραμονή της Κοιμήσεως
Απόψε, η νύχτα μοιάζει πιο ήσυχη.
Σαν να σταματά για λίγο ο κόσμος,
για να ακούσει το μυστήριο
που πλησιάζει.
Τα κεριά καίνε μπροστά στην εικόνα Σου,
Παναγία Μητέρα,
και οι ψυχές αφήνουν στα πόδια Σου
ό,τι δεν μπορούν να πουν με λόγια.
Απόψε δεν υπάρχει αποχωρισμός.
Υπάρχει μετάβαση.
Δεν υπάρχει τέλος.
Υπάρχει η πόρτα της αιωνιότητας
που ανοίγει για Εκείνη
που έγινε Μητέρα όλου του κόσμου.
Κι εμείς στεκόμαστε σιωπηλοί
μπροστά στο μεγάλο αυτό μυστήριο,
με δάκρυα στα μάτια
και ελπίδα στην καρδιά.
Γιατί ξέρουμε πως όπου πηγαίνεις,
δεν μας αφήνεις.
Μας σκεπάζεις.
Μας θυμάσαι.
Μας παίρνεις μαζί Σου
στην προσευχή Σου.
Απόψε, πριν ξημερώσει η μεγάλη ημέρα,
ας ψιθυρίσουμε μόνο:
«Παναγία μου,
μείνε κοντά μας.
Και όταν η καρδιά μας φοβάται,
γίνε Εσύ η γαλήνη της.
Υπεραγία Θεοτόκε,
πρέσβευε υπέρ ημών,
ώστε η αυγή της Κοιμήσεώς Σου
να γίνει για την ψυχή μας
αυγή ελπίδας, πίστης
και επιστροφής στον Υιό Σου».