Αρχιμ. Ζαχαρία Ζάχαρου
Ο άγιος Σωφρόνιος όταν πήρε ευλογία από τον Ηγούμενο και τους Γέροντες της Μονής να αποτραβηχτεί στην έρημο, κάθε μήνα λάμβανε από το Μοναστήρι μια συγκεκριμένη ποσότητα αλευρού. Όταν ωστόσο ξέσπασε ο Β΄ παγκόσμιος πόλεμος, ακόμη και οι μοναχοί της Μονής στερούταν τα αναγκαία και έτσι έπαψαν να συντηρούν τους ερημίτες.
Ο Γέροντας ζούσε συλλέγοντας αγριοκάστανα στο βουνό. Μία μέρα βρήκε αμύγδαλα και μάζεψε μερικά. Επέστρεψε στο κελί του και άρχισε να τα θραύει. Έφαγε ένα και είδε ότι ήταν πολύ πικρό. Ήπιε λίγο νερό για να το καταπιεί. Έφαγε πέντε - έξι και τον έπιασε ένας πόνος. Έπρεπε να πάει στο μέρος.
Εκεί υπήρχαν κομμάτια εφημερίδας. Παίρνει στην τύχη ένα και τι βλέπει γραμμένο; «Πάνω από ένδεκα πικραμύγδαλα προκαλούν τον θάνατο». Ευγνωμοσύνη και θαυμασμός τον κατέλαβαν, για το πώς ο Θεός τον έκοψε στη μέση και τον έσωσε από τη δηλητηρίαση, εκεί όπου δεν υπήρχαν ούτε γιατροί ούτε φάρμακα ούτε ανθρώπινη βοήθεια.