Πέμπτη 30 Ιουλίου 2026

Άγιος Παΐσιος: Πρέπει να μας απασχολεί συνέχεια πως θα σωθούμε

 Άγιος Παΐσιος: Πρέπει να μας απασχολεί συνέχεια πως θα σωθούμε

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης: Πρέπει να μας απασχολεί συνέχεια πως θα σωθούμε. Αν δεν μας απασχολεί αυτό, θα μένουμε δεμένοι με τα γήινα και θα είμαστε συνέχεια βραχυκυκλωμένοι.

Η σωτηρία του ανθρώπου, εξαρτάται από το δευτερόλεπτο, όχι από το λεπτό. Ο άνθρωπος με έναν ταπεινό λογισμό σώζεται, ενώ εάν φέρει έναν υπερήφανο λογισμό, τα χάνει όλα.

Πρέπει να αγωνιστούμε με φιλότιμο να σωθούμε, για να μην λυπήσουμε τον Χριστό. Θα μας πει ο Χριστός: «Παιδί μου, εγώ έκανα τόσα για να σε σώσω. Έχυσα το Αίμα Μου και υπέμεινα τόσα πάθη. Εσύ τί έκανες, για να σωθείς;»

Να αγωνιζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις, για να κερδίσουμε τον παράδεισο. Είναι πολύ στενή η πύλη και μην ακούτε αυτούς που σας λένε, ότι όλοι θα σωθούμε.

Πόσοι θα πάνε στην κόλαση που δεν είδαν και σ’ αυτήν τη ζωή λίγη χαρά! Εγώ ύστερα από τόσες πνευματικές χαρές που έζησα, θα είναι μεγάλη απαίτηση, να θέλω να πάω στον Παράδεισο…

Πρέπει να μας απασχολεί συνέχεια πως θα σωθούμε. Αν δεν μας απασχολεί αυτό, θα μένουμε δεμένοι με τα γήινα και θα είμαστε συνέχεια βραχυκυκλωμένοι. Όταν δεν ξεχνούμε, ότι ο σκοπός μας εδώ στη γη είναι η απόκτηση της Βασιλείας του Θεού, τότε μπαίνει μέσα μας η καλή ανησυχία.

Όσοι αναπαύονται μέσα στον υλικό κόσμο και δεν ανησυχούν για τη σωτηρία της ψυχής τους, μοιάζουν με τα ανόητα πουλάκια που δεν θορυβούν μέσα στο αυγό για να σπάσουν το τσόφλι, να βγουν έξω και να χαρούν τον ήλιο – το ουράνιο αυτό πέταγμα στην παραδείσια ζωή – αλλά παραμένουν ακίνητα και πεθαίνουν μέσα στο αυγό.

Ο Ιησούς είναι ο μοναδικός Σωτήρας. Αυτός πρόσφερε τον εαυτό Του για μας. Άκου τώρα: αν ήσουν κάποιος μεγάλος με εξουσία και πήγαινες σε μια πόλη με τη μάνα σου, όλοι που θα σε περίμεναν εκεί θα χαιρέταγαν και σένα και τη μάνα σου. Θα έλεγαν και τα καλύτερα λόγια γι’ αυτήνα και ας μην γνώριζαν τίποτα για την ίδια. Εσύ που θα τ΄ άκουγες, θα χαιρόσουν, θα καμάρωνες για την μάνα σου. Έτσι και ο Χριστός χαίρεται και καμαρώνει για τη μάνα Του, όταν μας ακούει να λέμε καλά λόγια γι’ αυτήν. Κοίτα: αν μια φτωχιά πήγαινε στη μάνα σου και την παρακαλούσε να σου ζητήσει να την διορίσεις σε μια θέση και εσύ έκανες τη χάρη της μάνας σου, τότε εκείνη η φτωχιά θα έλεγε, ότι η μάνα σου την έσωσε, αν και εσύ την διόρισες. Ε, έτσι και εμείς λέμε η Παναγία να μας σώσει (με το «Υπεραγία Θεοτόκε σώσον ημάς», αλλά είναι ο Υιός της που σώζει). Και ο Υιός της που έχει την εξουσία, αλλά είναι ταπεινός, χαίρεται να μας ακούει να λέμε καλά λόγια για τη μάνα Του.

Ποιος είναι τέλειος;

 

Πώς να μιλήσω για την αρετή και την τελειότητα, όταν αυτές από την φύση τους δεν έχουν όρια; Γιατί δεν φτάνουμε στην τελειότητα και δεν λαμβάνουμε την Χάρη; Ποιος είναι τέλειος;

Ταπείνωση χρειάζεται… Να το χάσεις το δίκαιό σου και θα σου το ανταποδώσει ο Θεός με τόκο… Εάν σε προσβάλλουν και δεν μιλήσεις, είσαι μακάριος. Κάνε υπομονή. Έτσι οδηγείσαι στην τελειότητα… (Όσιος Άνθιμος της Χίου)

Πώς να μιλήσω για την αρετή και την τελειότητα, όταν αυτές από την φύση τους δεν έχουν όρια; Ο ίδιος ο Θεός είναι Φύση απέραντη και απεριόριστη, συνεπώς είναι αδύνατον να πετύχει κανείς το τέλειο, επειδή το όριό τους χάνεται στο άπειρο. Συνετότερα, θα έλεγα, ότι η φύση του ανθρώπου είναι τέτοια, ώστε να επιθυμεί και να επιδιώκει όσο γίνεται μεγαλύτερη συμμετοχή στο καλό. (Άγιος Γρηγόριος ο Νύσσης)

Δεν υπάρχει στα έργα του Θεού κάποιο ατελές. Ούτε κάποιο έχει ανάγκη διορθώσεως από σένα. Δεν θα ήταν σοβαρό, να επιχειρήσει κάποιος να προσθέσει δικές του ιδέες, για ένα βασιλικό άγαλμα, που ήδη έχει στηθεί, κάτι τέτοιο θα τον γελοιοποιήσει. Αν λοιπόν δεν έχεις δικαίωμα σε ανθρώπινο έργο να επιχειρείς διορθώσεις, πώς επιχειρείς να διορθώσεις τον Θεό; (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)

Η καλή – καθαρή εξομολόγηση είναι η βάση της τελειότητας. (Άγιος Βικέντιος)

Όσοι φτάνουν στην τελειότητα, που μέτρο της είναι ο Χριστός, αποκτούν την αδιάλειπτη προσευχή, την οποία κάθε ώρα και σε κάθε τόπο. Και τότε φτάνει ο Χριστιανός στην τελειότητα, όταν η θέλησή του και η εξαρτημένη από την θέληση διαγωγή του, ταυτιστούν με το θέλημα του Θεού. Τότε στην καρδιά του εγκαθίστανται η ζωντανή πίστη, η Ευαγγελική απλότητα και η ειρήνη του Θεού, που είναι ξένη προς κάθε σύγχυση και ταραχή. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Είναι αδύνατον να φτάσει κανείς την τελειότητα, χωρίς την νοερά προσευχή. (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)

Γιατί δεν φτάνουμε στην τελειότητα και δεν λαμβάνουμε την Χάρη; Επειδή δεν εκπληρώνουμε με τρόπο τέλειο τις αρετές. (Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ)

Η αιτία για την οποία δεν φτάνουμε στην τελειότητα και δεν αποκτούμε τη Θεία Χάρη, είναι ότι δεν γνωρίζουμε από που να βάλουμε αρχή στην πνευματική ζωή, που είναι η μέση και που το τέλος της ζωής αυτής, ποια είναι η ουσία της και ποιο το θεμέλιο των αρετών. Ώσπου να το ανακαλύψουμε, θα κοπιάζουμε και ταυτόχρονα θα σκορπίζουμε ό,τι κερδίζουμε με τους κόπους μας. Θα είναι σαν να σπέρνουμε τους σπόρους μέσα στη θάλασσα και αυτή θα τους καταβροχθίζει… (Όσιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκυ)

Όσο μεγαλύτερη ευγνωμοσύνη νιώθει ο άνθρωπος, τόσο πιο κοντά βρίσκεται στην τελειότητα. (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Τέλειος είναι εκείνος, που πολεμά με την εγκράτεια τους θεληματικούς πειρασμούς και εγκαρτερεί με υπομονή στους αθέλητους. (Άγιος Μάξιμος ο Ομολογητής)

OI ΑΓΙΟΙ ΣΙΛΑΣ,ΣΙΛΟΥΑΝΟΣ,ΕΠΑΙΝΕΤΟΣ,ΚΡΗΣΚΗΣ ΚΑΙ ΑΝΔΡΟΝΙΚΟΣ ΟΙ ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ

 

 silas2

Οι Άγιοι Σίλας, Σιλουανός, Επαινετός, Κρήσκης και Ανδρόνικος, ήταν πέντε από τούς εβδομήκοντα μαθητές του Κυρίου. Όλοι υπηρέτησαν το Ευαγγέλιο του Χριστού «ἐν κόπῳ καὶ μόχθω, ἐν ἀγρυπνίαις πολλάκις, ἐν λιμῷ καὶ δίψει, ἐν νηστείαις πολλάκις, ἐν ψύχει καὶ γυμνότητι» (Β’ προς Κορινθίους, ια – 27). Δηλαδή, υπηρέτησαν τον Κύριο με κόπο και μόχθο, με αγρυπνίες πολλές φορές, με πείνα και δίψα στις μακρινές οδοιπορίες, με νηστείες, με ψύχος και γυμνότητα.
Ο Σίλας φυλακίστηκε μαζί με τον Παύλο στους Φιλίππους της Μακεδονίας (Πραξ. ιστ 25-39). Μετά από πολλούς μόχθους και αφού ακολούθησε τον Παύλο σε πολλές περιοδείες του, έγινε επίσκοπος Κορίνθου.
Ο Σιλουανός, από το αξίωμα του επισκόπου Θεσσαλονίκης, αγωνίσθηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στον Κύριο.
Ο Επαινετός, από το αξίωμα του επισκόπου Καρθαγένης, αγωνίσθηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στον Κύριο.
Ο Ανδρόνικος αγωνίστηκε και βασανίστηκε για την πίστη του στο Ευαγγέλιο του Κυρίου μας Ιησού Χριστού.
Ο Κρήσκης, τέλος, έγινε επίσκοπος Καρχιδονίας και από την θέση αυτή μόχθησε και υπηρέτησε το Θείο Ευαγγέλιο.
Να σημειώσουμε εδώ ότι ο Άγιος Ανδρόνικος, εορτάζεται μαζί με την Αγία Ιουνία και στις 17 Mαΐου, ενώ η εύρεση των τιμίων λειψάνων του εορτάζεται στις 22 Φεβρουαρίου.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Οἱ θεῖοι Ἀπόστολοι, ὡς οὐρανοὶ λογικοί, τὴν δόξαν ἀστράψαντες, τοῦ κενωθέντος ἐν γῇ, συμφώνως ὑμνείσθωσαν, Κρήσκης Σιλουναὸς τέ, καὶ ὁ ἔνθεος Σίλας, ἅμα σὺν Ἀνδρονίκω, Ἐπαινετὸς ὁ θεόφρων Χριστὸν γὰρ ἰκετεύουσι, σώζεσθαι ἅπαντας.

Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026

Μνημόσυνο μακαριστού Μητροπολίτη Πειραιώς κυρού Καλλινίκου

 

mnomosino kallinikoy

Επιμνημόσυνη Δέηση υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του μακαριστού προκατόχου του Μητροπολίτου κυρού Καλλινίκου (Καρούσου), τέλεσε σήμερα, Τετάρτη 29 Ιουλίου 2026, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ στον Καθεδρικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς, με την ευκαιρία της μνήμης του Αγίου Μάρτυρος Καλλινίκου, ημέρα κατά την οποία, όπως χαρακτηριστικά είπε ο Σεβασμιώτατος «ήγε τα σεπτά ονομαστήριά του ο εν ουρανοίς αυλιζόμενος αοίδιμος ποιμενάρχης μας, γέροντας και πατέρας, Μητροπολίτης Πειραιώς και Φαλήρου κυρός Καλλίνικος, ο οποίος ήδη ευρίσκεται εν χώρα δικαίων και ζώντων», τιμώντας έτσι «την μνήμην του και εν ευγνωμοσύνη βαθεία διά την σεπτήν ποιμαντορία του, την αγλαόκαρπη επί 28 έτη στην καθ’ ημάς Θεόσωστη Μητρόπολη».

Ανέφερε πως ο μακαριστός προκάτοχός του κυρός Καλλίνικος «αγωνίστηκε μετά πολλής επιστήμης, αγάπης, θυσιαστικής στοργής και αδιαπτώτου προσφοράς για το γεώργιο της κατά Πειραιά συνεκλεκτής, με ρηξικέλευθα και πρωτοποριακά έργα, τα οποία αγωνιζόμεθα να συνεχίσουμε και να παραδώσουμε εις την διάδοχον γενεάν».

Μιλώντας για τις ποικίλες και σπουδαίες αρετές του, σημείωσε πως ήταν «άνθρωπος βαθείας προσευχής, πολλής ενορασιακής ζωής, δυνάμεως ισχυράς, συγγραφεύς πολλών πνευματικών και ψυχωφελών βιβλίων, κατηχητής και άνθρωπος ο οποίος πραγματικά αγαπούσε τον Θεό και τον άνθρωπο».

«Η καρδιά μας πάντοτε θα ευγνωμονεί τον Θεό, διότι τον εχάρισε στην Εκκλησία του, ως ποιμένα μας αδαπάνητον και ως διάκονο του Ευαγγελικού μηνύματος και κηρύγματος», είπε ολοκληρώνοντας τη σύντομη προσλαλιά του ο Σεβασμιώτατος, τονίζοντας πως όλη η ζωή του μακαριστού κυρού Καλλινίκου «ήταν ένα κήρυγμα για τη Δόξα του Θεού και τη σωτηρία του ανθρώπου».

Καλλινίκου, του Αοιδίμου Ιεράρχου της Καθ’ ημάς Θεοσώστου Μητροπόλεως, Πατρός και Συλλειτουργού ημών γενομένου, αιωνία η μνήμη!

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΕΤΙΚΟ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΑΙ Η ΖΕΣΤΗ

                

 Η ζέστη και ο καύσωνας του καλοκαιριού μας κάνουν γρήγορα να κουραζόμαστε, να ανησυχούμε, να αναζητούμε δροσιά στα συστήματα κλιματισμού, να φοβόμαστε, οι μεγαλύτεροι, και για την ίδια τη ζωή μας. Το καλοκαίρι δεν είναι μόνο η χαρά των διακοπών, της θάλασσας ή του βουνού. Είναι και η περίσκεψη για την κλιματική αλλαγή, για τις πυρκαγιές, για την αναστάτωση του πλανήτη μας εξαιτίας της αλόγιστης εκμετάλλευσης της γης, της μόλυνσης της ατμόσφαιρας, του φαινομένου του θερμοκηπίου, της λειψυδρίας που κάνουν τη φυσιολογική ζέστη ανυπόφορη.

                Στο συναξάρι της Εκκλησίας υπάρχει στις 29 Ιουλίου η διήγηση του βίου του αγίου μάρτυρος Καλλινίκου του εν Γάγγρα. Ο άγιος κήρυττε τον Χριστό στην Άγκυρα της Γαλατίας στην Μικρά Ασία. Οι ειδωλολάτρες τον κατήγγειλαν στον διοικητή Σακερδώτα, ο οποίος, αφού απέτυχε να τον κάνει να εγκαταλείψει την πίστη στον Χριστό, τον βασάνισε με φρικτούς τρόπους. Στο τέλος, διέταξε να του φορέσουν σιδερένια σανδάλια, με καρφιά και κοφτερές λάμες, και να τον σύρουν πίσω από τα άλογά τους μέχρι τη Γάγγρα της Παφλαγονίας, που απείχε περίπου 120 χλμ. Ο συναξαριστής επισημαίνει ότι με τη στήριξη της χάριτος του Θεού ο άγιος διέτρεξε παραπάνω από την μισή απόσταση, κάτω από ανυπόφορη ζέστη, προπορευόμενος της συνοδείας του. Όταν έφθασε σε έναν τόπο ονομαζόμενο Μάτρικα, οι στρατιώτες, εξαντλημένοι από τη δίψα και ανίκανοι να συνεχίσουν, έπεσαν στα πόδια του και τον ικέτευσαν να κάνει κάτι. Τότε ο άγιος προσευχήθηκε και από έναν βράχο ανάβλυσε πηγή νερού, η οποία έλαβε το όνομα «πηγή του μάρτυρος Καλλινίκου». Έφθασαν στον προορισμό τους, κι εκεί οι στρατιώτες δεν ήθελαν να θανατώσουν τον άγιο. Εκείνος όμως τους ενθάρρυνε να στήσουν πυρά, όπως είχε διατάξει ο Σακερδώτας και έλαβε τον στέφανο του μαρτυρίου.  

                Ο άγιος δεν απόκαμε μέσα στη ζέστη. Έχοντας τον Χριστό ως βοηθό του, αδιαφόρησε τόσο για τον πόνο από τα βασανιστήρια, όσο και για τον κόπο από τις υψηλές θερμοκρασίες. Αντίθετα, οι ειδωλολάτρες στρατιώτες, οι οποίοι δεν ένιωθαν τη δροσιά της πίστης στις καρδιές τους, δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν το καύμα. Κι αυτό είναι ένα σημάδι των προτεραιοτήτων της ζωής. Υπομονή κάνει και αντέχει όποιος στην ψυχή του έχει νόημα, έχει πίστη, έχει ευγνωμοσύνη στον Θεό, τον Δημιουργό του κόσμου. Χωρίς να παραθεωρεί τα ανθρώπινα μέτρα, νιώθει πως ο κόσμος υπάρχει για να δοξολογείται ο Θεός, ακόμη και στα δύσκολα των κλιματολογικών συνθηκών. Η καρδιά που είναι δοσμένη στον Χριστό κάνει το σώμα να αντέχει, ακριβώς διότι δεν είναι το έξωθεν που σώζει, αλλά το έσωθεν. 

                Στη ζέστη ο άγιος προσεύχεται και προσφέρει νερό δροσιστικό στους στρατιώτες δημίους του. Πόση αξία έχει ένα ποτήρι νερό, μία δροσερή κουβέντα, μία προσευχή σε δύσκολους καιρούς! Οι άνθρωποι σήμερα έχουμε γίνει σκληρόκαρδοι και εγωκεντρικοί. Δεν είμαστε έτοιμοι να βοηθήσουμε τους διψώντας ούτε σωματικά ούτε ψυχικά. Διότι υπάρχει και η δίψα για νόημα ζωής, για αλήθεια, για αγάπη και οι καρδιές μας εύκολα κλείνουν σήμερα. Θα ήταν όμορφο να παλέψουμε, αφού πάρουμε νερό από την πηγή της ζωής που είναι ο Χριστός, να δώσουμε λίγο από αυτό στους συνανθρώπους μας. Και την ίδια στιγμή, βλέποντας την ταλαιπωρία του κόσμου από την αλόγιστη εκμετάλλευση του περιβάλλοντος, να είμαστε νοικοκυρεμένοι και αρκούμενοι στα απαραίτητα, χωρίς σπατάλη ενέργειας και πόρων. 


π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Δεν θα μας σώσει η "τελειότητα" μας...


Όταν η εμπειρία των πατέρων της εκκλησίας, αναφέρει ότι η μετάνοια είναι μια ισόβια πράξη ζωής, δηλαδή ότι μια ζωή παλεύεις με τα πάθη σου, σίγουρα δεν το κάνει για να μας απογοητεύσει.

Αλλά για να μας προσγειώσει και να μας κάνει να καταλάβουμε ότι δεν θα σωθούμε γιατί γίναμε τέλειοι αλλά ταπεινοί και ειλικρινείς.

Οι πατέρες έχουν επίγνωση της ανθρώπινης συνθήκης. Ξέρουν καλά τι σημαίνει άνθρωπος. Οι περισσότεροι λοιπόν από εμάς θα χρειαστούμε αγώνα και προσπάθεια απέναντι στα πάθη και τα σκοτάδια μας. Εντάξει υπάρχουν και κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις μετάνοιας και αλλαγών που ακριβώς επειδή είναι και σπάνιες ονομάζονται θαυμαστές. Όμως αυτές δεν είναι το σύνηθες, αλλά η εξαίρεση.

Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων, των πιστών, δεν θα καταφέρει να ξεπεράσει τα πάθη της. Πιο πιθανόν θα πεθάνουμε μαζί με κάποια από αυτά. Στην καλύτερη των περιπτώσεων με την Χάρη του Θεού θα μάθουμε να τα διαχειριζόμαστε. Να τα αποδεχόμαστε, όχι δικαιολογώντας τα αλλά κατανοώντας τα.

Τώρα βέβαια το ηθικιστικό και νομικό κομμάτι του εαυτού μας, και της αλλοτριωμένης παραδόσεως μας, θα επαναστατήσει λέγοντας, "και πως θα σωθούμε;" Κοιτάξτε. Ευτυχώς που ο Θεός δεν έχει καμία σχέση με τις δικές μας αντιλήψεις και ψυχικές προβολές. Ευτυχώς που ο Θεός δεν ενεργεί με τα δικά μας κριτήρια δικαιοσύνης.

Ευτυχώς που ο Θεός δεν περιμένει την τελειότητα μας, αλλά την αυθεντικότητα μας. Την ρεαλιστική αποδοχή των υπαρκτικών μας ορίων. Θεός ζητά την ανθρωπιά και ειλικρίνεια μας.

Εκείνο που μπορεί να μας κλείσει την θύρα της Βασιλείας Του δεν θα είναι η αμαρτία μας, αλλά η υποκρισία και η ψευτιά μας. Ο απίστευτος κρυφός και φανερός εγωισμός μας, που πιστέψτε με ξέρει να κρύβεται καλά ακόμη και μέσα στις δήθεν αρετές μας.

Όλοι οι άνθρωποι έχουν άγγελο… (Άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης)



…Την ώρα πού μπήκα στο δωμάτιο του, ήταν εκεί οι γιατροί, πού έκαναν την καθημερινή επίσκεψη τους στους θαλάμους των ασθενών. Κατά σύμπτωση οι γιατροί εκείνοι ήταν πρώην φοιτητές μου στο Πανεπιστήμιο.
Έτσι, μόλις με είδαν, ήρθαν κοντά μου και με ενημέρωσαν για την κατάσταση της υγείας του Γέροντα. Όταν τελείωσαν κι έφυγαν οι γιατροί, πήγα και κάθισα δίπλα στο Γέροντα Ιάκωβο, ο οποίος, μόλις με είδε, μου είπε το εξής, το όποιο μ’ έκανε πραγματικά ν’ ανατριχιάσω,γιατί ήταν κάτι που δεν είχα σκεφτεί ποτέ.
– Δεν σε ξέρω. Πρώτη φορά σε βλέπω. Άλλα βλέπω ότι πίσω σου στέκεται ο άγγελος σου.
Με συγκλόνισε κυριολεκτικά αυτό πού μου είπε. Δεν το λέω για υπερηφάνεια, Και πρόσθεσε:
– Όλοι οι άνθρωποι έχουν άγγελο. Άλλα τον δικό σου τον είδα. Πρόσεξε να μη τον διώξεις από κοντά σου. Ανατριχιάζω ολόκληρος κάθε φορά, πού το σκέφτομαι, το ίδιο όπως την ώρα εκείνη. Κι ολοκλήρωσε ο Γέρων Ιάκωβος:
Πηγή : Διακόνημα


– Αυτός ο άγγελος έχει κατονομασθεί την ημέρα της βαπτίσεώς σου. Από την ημέρα της βαπτίσεώς σου σε συνοδεύει και δεν πρέπει να φεύγει από κοντά σου. Είναι αυτός, ο οποίος τελικά θα πάρει την ψυχή σου στα χέρια του και θα την οδηγήσει την ημέρα της Κρίσεως. Κι όταν θα έρχονται οι δαίμονες και θα λένε «αυτός έκανε εκείνο, έκανε το άλλο, διέπραξε αυτή την αμαρτία και την άλλη», τότε ο άγγελος σου θα λέει «ναι, τα έκανε αυτά, αλλά ταυτόχρονα έκανε κι αυτό το καλό, έκανε και το άλλο καλό». Αυτός είναι ο δικηγόρος, πού θα σε υποστηρίξει. Πρόσεξε, λοιπόν, να μην τον απομακρύνεις. Τον είδα να είναι κοντά σου. Από εκείνη την ώρα, ουδέποτε σταμάτησα να έχω την αίσθηση ότι δίπλα μου υπάρχει ένας άγγελος, ο δικός μου, προσωπικός άγγελος. Αυτό είναι ένα μέγα μήνυμα χαράς προς όλους όσους βαπτιστήκαμε Ορθόδοξοι Χριστιανοί.

O ΑΓΙΟΣ ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ

 

Άγιος Καλλίνικος
Ο Άγιος Καλλίνικος κατάγονταν από την Κιλικία. Ήταν ευσεβής και ενάρετος και είχε σαν έργο ζωής την κατήχηση των εθνικών με σκοπό τη σωτηρία τους. Όταν έφθασε στην Αίγυπτο, φανατικοί ειδωλολάτρες εξεγέρθηκαν εναντίον του, τον συνέλαβαν και τον οδήγησαν στον ηγεμόνα Σακέρδωνα. Αυτός, υποκρινόμενος, έδειξε ότι λυπάται, και για να κάμψει το φρόνημα του Καλλινίκου, ανέφερε δήθεν περιστατικά πρώην γενναίων χριστιανών, που όταν αντίκρισαν τα σκληρά βάσανα, αρνήθηκαν την πίστη τους. Ο Καλλίνικος, αντιλαμβανόμενος την υποκρισία του ηγεμόνα, μειδίασε και του είπε: «Μην αναβάλλεις, έπαρχε, να λάβεις πείρα της δύναμης με την οποία ο Χριστός οπλίζει τους γνήσιους πιστούς Του. Γρήγορα ετοίμασε όλα σου τα κολαστήρια όργανα, φωτιά, ξίφη, τροχούς, μαχαίρια, μαστίγια και ό,τι άλλο σκληρό μαρτύριο έχεις. Όλα αυτά και άλλα περισσότερα και σκληρότερα βασανιστήρια ποθώ για την αγάπη του Χριστού». Πράγματι, ο έπαρχος τον μαστίγωσε σκληρά. Του φόρεσε παπούτσια, τα οποία είχαν καρφιά και τον ανάγκασε να τρέχει μέχρι την πόλη της Γάγγρας σε απόσταση ογδόντα στάδια. Έσκισε τις σάρκες του με σιδερένια νύχια και όπως ήταν μισοπεθαμένος, τον έδεσε πίσω από ένα άγριο άλογο, που τον έσυρε για πολλά χιλιόμετρα. Τόση ήταν η λύσσα του έπαρχου, που πρίν ο Καλλίνικος αφήσει την τελευταία του πνοή, τον έριξε μέσα στη φωτιά. Έτσι ένδοξα πήρε το στεφάνι του μαρτυρίου. Η δε σύναξη του γινόταν κοντά στην γέφυρα του Iουστινιανού, και κοντά σε κάποιο μέρος που λεγόταν Πετρίον.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’. Θείας πίστεως.
Κλῆσιν σύνδρομον, ἔχων τῷ βίῳ, νίκος καλλίστον, ἤρας ἐν ἄθλοις, καταλλήλως γεγονῶς ὁ προκέκλησαι, σὺ γὰρ καλῶς τὸν ἀγῶνα τελέσας σου, ὡς νικητὴς ἐδοξάσθης Καλλίνικε. Μάρτυς ἔνδοξε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἠμὶν τὸ μέγα ἔλεος.

Τρίτη 28 Ιουλίου 2026

Ο πιο σύντομος δρόμος για τον Παράδεισο

 

 Έχω καταλάβει, ότι η υπακοή πολύ βοηθάει. Και λίγο μυαλό να έχει κανείς, αν κάνει υπακοή, γίνεται φιλόσοφος.

Είτε έξυπνος, είτε κουτός, είτε υγιής, είτε άρρωστος πνευματικά ή σωματικά είναι κανείς και βασανίζεται από λογισμούς, αν κάνει υπακοή, ελευθερώνεται. Ο πιο εύκολος και πιο σύντομος δρόμος για τον Παράδεισο…


Άσκηση χωρίς υπακοή, γεννά κενοδοξία. Η υπακοή φυλάει τον μοναχό (και κάθε πιστό), από την υπερηφάνεια. Για την υπακοή δίνεται ως δώρο η προσευχή. Για την υπακοή δίνεται η Χάρη του Αγίου Πνεύματος. Να γιατί η υπακοή είναι ανώτερη της νηστείας και αυτής της προσευχής. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Την ψυχή του υπάκουου, πολύ την αγαπά το Άγιο Πνεύμα και γι’ αυτό δεν θα αργήσει η ψυχή αυτή, να γνωρίσει τον Κύριο. Στην ψυχή του υπάκουου, ανεμπόδιστα εισέρχεται η Χάρη του Αγίου Πνεύματος και παρέχει σε αυτόν ειρήνη και χαρά και η ψυχή αισθάνεται αγάπη για όλους. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Ο αληθινός υποτακτικός μισεί το θέλημα του και αγαπά τον πνευματικό πατέρα και γι’ αυτό λαμβάνει την ελευθερία να προσεύχεται στον Θεό με καθαρό νου και η ψυχή του θεωρεί τον Θεό, χωρίς λογισμούς και αναπαύεται κοντά Του… (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Ο διάβολος με κανένα άλλο ελάττωμα δεν οδηγεί τόσο στο βάραθρο της απώλειας τον άνθρωπο, όσο με το να τον πείσει να μην καταδέχεται να ρυθμίζει τη ζωή του σύμφωνα με τη διδασκαλία και τις υποδείξεις των Πατέρων, αλλά ν’ ακολουθεί το δικό του θέλημα. Γιατί αυτός που πορεύεται σύμφωνα με τη δική του κρίση και γνώμη, ποτέ δεν θα προχωρήσει με ασφάλεια, αλλά πολλές φορές θα σκοντάψει και θα πλανηθεί, και, βαδίζοντας λες συνεχώς μέσα στο σκοτάδι, θα αντιμετωπίσει κινδύνους πολλούς και φοβερούς. (Άγιος Κασσιανός ο Ρωμαίος)

Τί μεγάλο πράγμα που είναι η υπακοή! Αξίζει περισσότερο από την προσευχή και την νηστεία. (Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης)

Να υπακούεις σε όλους για κάθε αγαθό έργο, εκτός από τους φιλοκτήμονες ή φιλάργυρους ή κοσμικούς που δεν πρέπει ν’ ακολουθήσεις, για να μην συνεργήσουν σε διαβολικό έργο. (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος)

Ο πιο εύκολος και πιο σύντομος δρόμος είναι η υπακοή. Είναι το κλειδί του Παραδείσου. Με αυτήν κόβεται το θέλημα, ο εγωισμός, τα πάθη, έρχεται η Χάρις του Θεού και γίνεται η ζωή Παράδεισος. Στην υπακοή η Χάρις καθοδηγεί. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Έχω καταλάβει, ότι η υπακοή πολύ βοηθάει. Και λίγο μυαλό να έχει κανείς, αν κάνει υπακοή, γίνεται φιλόσοφος. Είτε έξυπνος, είτε κουτός, είτε υγιής, είτε άρρωστος πνευματικά ή σωματικά είναι κανείς και βασανίζεται από λογισμούς, αν κάνει υπακοή, ελευθερώνεται. Λύτρωση είναι η υπακοή… Αν κάποιος είναι τετραπέρατος, αλλά δεν κάνει υπακοή, θα καταστραφεί… (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Η υπακοή σημαίνει, ότι δεν έχεις δικό σου θέλημα και υπακούς στο θέλημα του άλλου. (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Δεν πρέπει να κάνουμε υπακοή αδιάκριτα σε όλους. Έρχονται πολλοί Επίσκοποι και μου λένε: «Σε δεσμεύουμε με την αρχιερατική μας ιδιότητα, όταν βγεις έξω (από το Άγιο Όρος) στον κόσμο, να έρθεις στην Μητρόπολή μου». Αν κάνω υπακοή, δεν θα επιστρέψω ποτέ στο Άγιο Όρος! (Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης)

Με όλη τη δύναμη της ψυχής σου, τίμα τον πνευματικό σου πατέρα και μην παραβείς τα παραγγέλματα εκείνου που σε γέννησε εν Κυρίω, διότι μ’ αυτόν τρόπο, οι πονηροί δαίμονες δεν θα σε νικήσουν. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)

Όποιος απέκτησε υπακοή, μιμείται τον Χριστό, εκείνος όμως που αντιλέγει κάνοντας ανυπακοή, είναι ξένος από τον Χριστό. Όποιος κάνει υπακοή στον ηγούμενο, μιμείται τους Αγγέλους, εκείνος όμως που εναντιώνεται σ’ αυτόν, γίνεται φίλος με τον Διάβολο. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)

Ο υπάκουος γρήγορα υψώνεται και γρήγορα θα προκόψει. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)

Επειδή δεν θέλουμε ν’ αφήσουμε το δικό μας θέλημα για τον Κύριο, προξενούμε στους εαυτούς μας ψυχική βλάβη και καταστροφή. Και επειδή δεν ανεχόμαστε να ζούμε ή να μπούμε σε υποταγή και εξουδένωση για τον Κύριο, στερούμε τους εαυτούς μας από την παρηγοριά των δικαίων. Και επειδή δεν πειθαρχούμε στις νουθεσίες όσων μας βάζουν νόμους για τον Κύριο, γινόμαστε αντικείμενα της χαιρεκακίας των δαιμόνων. Και επειδή δεν ανεχόμαστε την αυστηρή τιμωρία, θα μας δεχθεί το καμίνι της άσβηστης φωτιάς, όπου δεν θα υπάρχει πια ποτέ παρηγοριά. (Άγιος Εφραίμ ο Σύρος)

Συγχαρητήρια Πειραιώς Σεραφείμ στους επιτυχόντες των Εκπαιδευτηρίων

 

epitixontes

Με αφορμή την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού περί των βάσεων εισαγωγής στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Σεραφείμ συνεχάρη εγκάρδια τις μαθήτριες και τους μαθητές των Εκπαιδευτηρίων της τοπικής μας Εκκλησίας, οι οποίοι, για ακόμη μία φορά άγγιξαν σε ποσοστό το 100% και εισήχθησαν σε σχολές τις επιλογής τους.

Ευχήθηκε καλή σταδιοδρομία στη ζωή όλων των παιδιών της χώρας μας που πήραν μέρος στις πανελλαδικές εξετάσεις, προσευχόμενος ο Πανάγιος Θεός να τους χαρίζει πλουσιοπάροχα τις Ευλογίες Του. Διαβεβαιώνει τόσο τα ίδια τα παιδιά, όσο και τις οικογένειές τους, πως η Εκκλησία μας, θα συνεχίσει να βρίσκεται κοντά τους ως φιλόστοργη μητέρα που δεν παύει ποτέ να ενδιαφέρεται για την πρόοδο και την προκοπή τους.

Αξίζει να σημειώσουμε πως τα Εκπαιδευτήρια της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, με δαπάνες του Μεγάλου Ευεργέτη της τοπικής μας Εκκλησίας κ. Ευάγγελου Μαρινάκη, ανακαινίζονται εκ βάθρων, έτσι ώστε τη νέα σχολική χρονιά τα παιδιά να ζήσουν μία μοναδική εμπειρία σε σύγχρονες εγκαταστάσεις που θα παρέχουν ασφάλεια και ποιοτικά χαρακτηριστικά στην καθημερινή σχολική τους ζωή.

Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τις ευχαριστίες του και στο εκπαιδευτικό προσωπικό των Εκπαιδευτηρίων μας για την σωστή καθοδήγηση των μαθητών, αλλά και για το γεγονός της δημιουργίας ασφαλούς περιβάλλοντος, το οποίο έδωσε την δυνατότητα στα παιδιά να περάσουν την διαδικασία των πανελληνίων εξετάσεων με σίγουρα και σταθερά εφόδια, χωρίς αμφιταλαντεύσεις.

Η προσπάθεια των Εκπαιδευτηρίων της τοπικής μας Εκκλησίας συνεχίζεται, αφού εδώ και αρκετό καιρό, έχει ξεκινήσει η προετοιμασία των παιδιών που την σχολική χρονιά 2025-2026 ολοκλήρωσαν την Β΄ Λυκείου και, πρώτα ο Θεός, τη νέα σχολική χρονιά θα δώσουν τον δικό τους αγώνα για την εισαγωγή τους στα Ανώτατα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα της χώρας.

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε τη συμπαράστασή του και σε όσους μαθητές δεν εισήχθησαν σε κάποια σχολή και συγχαίροντάς τους για τον αγώνα και την προσπάθεια που κατέβαλαν, τους διαβεβαιώνει ότι αυτή η προσπάθεια δεν θα πάει χαμένη, εκφράζοντας την βεβαιότητα ότι ο Πανάγαθος Θεός μας, οδηγώντας τα βήματά τους, θα φανερώσει στη ζωή τους την κατάλληλη ευκαιρία.

ΠΑΤΗΣΤΕ ΕΔΩ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Η ζωή μας είναι δρόμος

 

Αγίου Ιωάννου Χρυσοστόμου

Η παρούσα ζωή είναι ένας δρόμος και τα καλά και ευχάριστα και τα δυσάρεστα.

Όλα παιρνούν· και τα παρόντα ομοιάζουν ωσάν πανηγύρι· ηγοράσαμεν, επωλήσαμεν, τελειώνομεν.

Η ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ Η ΧΡΥΣΟΒΑΛΑΝΤΟΥ

 

 

Τη μνήμη της Αγίας Ειρήνης Χρυσοβαλάντου, τιμά σήμερα, 28 Ιουλίου, η Εκκλησία μας. Οσία Ειρήνη η Χρυσοβαλάντου – Η Οσία Ειρήνη έζησε στα χρόνια της βασίλισσας Θεοδώρας, που αναστήλωσε τις άγιες εικόνες.

Η Ειρήνη καταγόταν από την Καππαδοκία και διακρινόταν όχι μόνο για την ευσέβειά της, αλλά και για την σωματική ωραιότητά της και για την ευγενή ανατροφή της. Είχε ζητηθεί λοιπόν σε γάμο, από διακεκριμένο άνδρα του παλατιού και ξεκίνησε για το Βυζάντιο. Στη διαδρομή όμως, πέρασε από τη Μονή του Χρυσοβαλάντου και τόσο ελκύστηκε από τη συναναστροφή των καλογριών, ώστε πήρε τη μεγάλη απόφαση να παραμείνει μαζί τους. Έτσι απέρριψε τις κοσμικές δόξες, γύρισε στην πατρίδα της, πούλησε τα υπάρχοντά της, βοηθώντας πολλούς φτωχούς και τα υπόλοιπα χρήματα τα εναπόθεσε στη Μονή. Έγινε μοναχή και η ζωή της μέσα στο μοναστήρι υπήρξε πολύ ασκητική και αγία.

Όταν πέθανε η ηγουμένη, η Ειρήνη, παρά την άρνηση της, ορίστηκε διάδοχος της. Από τη νέα της θέση, επετέλεσε τα καθήκοντα της άριστα. Ο Θεός μάλιστα, την προίκισε με το προφητικό και θαυματουργικό χάρισμα. Έτσι διά της προσευχής της, απάλλαξε πολλούς από τα δαιμόνια. Προαισθάνθηκε τον θάνατο της και απεβίωσε ειρηνικά, γεμάτη χαρά για το ευχάριστο ουράνιο ταξίδι της.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
Βασιλείας γήινους πάλαι οὐκ ἔτυχες, ἀλλ’ ἄφθάρτων στεφάνων νῦν σὲ ἠξίωσεν, ὁ Νυμφίος σου Χριστὸς ὁ ὡραιότατος, ᾧ καθιέρωσας σαυτήν, ὅλῃ καρδίᾳ καὶ ψυχῇ, Εἰρήνη Ὁσία Μῆτερ, Χρυσοβαλάντου ἡ δόξα, ἡμῶν δὲ προσφυγὴ καὶ βοήθεια.

Δευτέρα 27 Ιουλίου 2026

Θεμέλιο και ρίζα



Μακάριος ο άνθρωπος που γνωρίζει την αδυναμία του. Γιατί αυτή η γνώση του γίνεται θεμέλιο και ρίζα και αρχή κάθε αγαθού. 

Όταν εννοήσει κανείς και αισθανθεί αληθινά την αδυναμία του, τότε σφίγγει την ψυχή του από τη νωθρότητα που σκοτίζει τη γνώση, και θησαυρίζει για τον εαυτό του τη φρούρηση. 

Ο άνθρωπος που έφτασε να μάθει το μέτρο της αδυναμίας του, αυτός έφτασε στον τέλειο βαθμό της ταπεινώσεως.


Άγιος Ισαάκ ο Σύρος

Κατανόηση τού «Ο Θεός έγινε άνθρωπος»


π. Ανδρέα Αγαθοκλέους

Κάθε που η εμπειρία της αγάπης Του,

ως αποδοχή του προσώπου μας

και άμετρη καταδεκτικότητα της κατάντιας μας,

συγκλονίζει το είναι μας,

κατανοούμε το θεολογικό λόγο

«ο Θεός έγινε άνθρωπος για να κάνει τον άνθρωπο Θεό».

 

Κάθε που κατανοούμε την αδυναμία του πλησίον μας

και την αποδεχόμαστε ως δική μας,

καταλαβαίνουμε λίγο την «τόλμη»,

μα και το κίνητρο του Θεού να γίνει άνθρωπος.

Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝ Ο ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΚΑΙ ΙΑΜΑΤΙΚΟΣ

 

Άγιος Παντελεήμων ο Μεγαλομάρτυς και Ιαματικός

Βιογραφία
Ο Άγιος Παντελεήμων (Παντελέων το πρότερον όνομα) καταγόταν από τη Νικομήδεια της Μικράς Ασίας και έζησε στα χρόνια του Μαξιμιανού (286 – 305 μ.Χ.). Πατέρας του ήταν ο Ευστόργιος, ο οποίος ήταν εθνικός και μετά τις νουθεσίες του γιου του έγινε χριστιανός. Μητέρα του ήταν η Ευβούλη, η οποία προερχόταν από χριστιανική οικογένεια ( 30 Μαρτίου). Εκπαιδεύτηκε στην ιατρική από τον Ευφρόσυνο και κατηχήθηκε στη χριστιανική πίστη και βαπτίσθηκε από τον πρεσβύτερο Ερμόλαο (26 Ιουλίου) που ήταν ιερέας της Εκκλησίας της Νικομήδειας.
Κάποια στιγμή όταν οχιά δάγκωσε έναν νεαρό και ουσιαστικά τον θανάτωσε ο Άγιος Παντελεήμονας επικαλούμενος τον Χριστό τον ανάστησε.
Αφορμή του μαρτυρίου του στάθηκε ένα ακόμα θαύμα του Αγίου. Κάποτε είχε θεραπεύσει έναν τυφλό, ο οποίος και ανέφερε το γεγονός της θεραπείας του στον βασιλιά, λέγοντάς του ότι τον θεράπευσε ο Παντελέων στο όνομα του Χριστού, στον οποίο και ο ίδιος πλέον πίστευε. Ο βασιλιάς αφού τον άκουσε, αμέσως διέταξε και τον αποκεφάλισαν. Ο ίδιος ο Παντελέων προσήχθη στον βασιλιά, ο οποίος διέταξε τον βασανισμό του με σκοπό την άρνηση της πίστεώς του.
Ο Άγιος βασανίσθηκε σκληρά με διάφορους τρόπους, όμως δεν υπέκυψε στις πιέσεις αφού ο Κύριος εμφανίσθηκε μπροστά του με τη μορφή του πνευματικού του Ερμόλαου και του έδωσε θάρρος. Τέλος διατάχθηκε ο αποκεφαλισμός του και τότε ακούστηκε φωνή από τον ουρανό που τον καλούσε όχι ως Παντελέοντα αλλά ως Παντελεήμονα. Μόλις όμως ο δήμιος άπλωσε το χέρι του για να κόψει με το σπαθί του το κεφάλι του Αγίου, το σπαθί λύγισε και το σίδερο έλιωσε σαν κερί. Μπροστά σε τέτοιο θαύμα και οι παραβρισκόμενοι στρατιώτες έγιναν χριστιανοί. Τότε ο Άγιος εκουσίως παραδόθηκε στο μαρτύριο. Λέγεται ότι από τη πληγή του δεν έτρεξε αίμα αλλά γάλα και το δέντρο της ελιάς, στο οποίο τον είχαν δέσει καρποφόρησε ξαφνικά.
Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ’.
Ἀθλοφόρε Ἅγιε, καὶ ἰαματικὲ Παντελεῆμον, πρέσβευε τῷ ἐλεήμονι Θεῷ, ἵνα πταισμάτων ἄφεσιν, παράσχῃ ταῖς ψυχαῖς ἡμῶν.

Κυριακή 26 Ιουλίου 2026

Το κομμάτι του ψωμιού

 Δεν υπάρχει διαθέσιμη περιγραφή για τη φωτογραφία.

Το κομμάτι του ψωμιού
Ένας νέος περπατούσε με έναν γέροντα μοναχό σε έναν φτωχό συνοικισμό. Καθώς περνούσαν, είδαν μια ηλικιωμένη γυναίκα να κάθεται έξω από το μικρό της σπίτι. Στο χέρι της κρατούσε μόνο ένα κομμάτι ψωμί.
Ο νέος είπε: Γέροντα, η γυναίκα αυτή φαίνεται τόσο φτωχή... -Τι μπορούμε να κάνουμε;
Ο μοναχός χαμογέλασε και του έδωσε λίγα χρήματα. -Πήγαινε, παιδί μου, και δώσ' τα χωρίς να πεις ποιος είσαι.
Ο νέος πλησίασε διακριτικά, άφησε τα χρήματα δίπλα της και απομακρύνθηκε.
Η ηλικιωμένη τα είδε, σήκωσε τα μάτια της στον ουρανό και με δάκρυα, είπε: «Δόξα σοι ο Θεός! Πάλι δεν με ξέχασες. Ήξερα πως σήμερα θα φρόντιζες για μένα.»
Ο νέος συγκλονίστηκε. - Γέροντα, εκείνη δεν ευχαρίστησε εμένα·,ευχαρίστησε τον Θεό.
Ο μοναχός απάντησε: - Αυτό είναι το μεγαλύτερο δώρο. Όταν κάνεις το καλό χωρίς να ζητάς αναγνώριση, γίνεσαι όργανο της αγάπης του Θεού. Η ελεημοσύνη δεν είναι επίδειξη, αλλά σιωπηλή προσευχή με έργα.
Ο νέος κράτησε αυτά τα λόγια βαθιά στην καρδιά του και από εκείνη την ημέρα έμαθε πως η αληθινή χαρά δεν βρίσκεται σε όσα κρατάμε για τον εαυτό μας, αλλά σε όσα προσφέρουμε με αγάπη.
«Μακάριόν ἐστι μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν.»
(Πράξεις 20:35)
Όσο περισσότερο μοιραζόμαστε με αγάπη, τόσο περισσότερο γεμίζει η ψυχή μας με την ειρήνη και την χάρη του Θεού. Ένα μικρό καλό μπορεί να γίνει μεγάλη ελπίδα για έναν άνθρωπο και μεγάλη ευλογία για εκείνον που το προσφέρει.

ΕΡΗΜΟΣ ΕΣΤΙΝ Ο ΤΟΠΟΣ



"Οψίας δὲ γενομένης προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα (Ματθ. 14,15) 
"Αργά  το απόγευμα προσήλθαν οι μαθητές και του είπαν· “ο τόπος είναι έρημος και η ώρα έχει περάσει· διάλυσε τα πλήθη, ώστε να πάνε στα   γύρω χωριά και να αγοράσουν για τον εαυτό τους τροφές ”. 

    Ο Χριστός συγκεντρώνει πλήθος κόσμου σε μία ερημική περιοχή. Για μία ολόκληρη μέρα μιλά στους ανθρώπους κι εκείνοι στέκονται άφωνοι και Τον ακούνε, λαμβάνοντας τροφή πνευματική, η οποία τους κάνει να ξεχνούν κάθε υλική ανάγκη. Όμως έρχεται το απόγευμα και οι μαθητές Του υπενθυμίζουν ότι ήρθε η ώρα να διαλύσει τα πλήθη και να τα στείλει στα γύρω χωριά, για να αγοράσουν για τον εαυτό τους τροφές. Και ο Χριστός θα κάνει το μεγάλο θαύμα του πολλαπλασιασμού διά της ευλογίας των πέντε άρτων και των δύο ιχθύων, θα κάνει όλους τους ανθρώπους να χορτάσουν και θα δώσει την εντολή στους μαθητές Του να συγκεντρώσουν και τα περισσεύματα, τα οποία θα ανέλθουν σε δώδεκα κοφίνια, ένα για κάθε φυλή του Ισραήλ. 
    “Έρημος εστίν ο τόπος”. Για να ακούσουμε τον λόγο του Θεού χρειάζεται έρημος τόπος. Δεν είναι κατ’ ανάγκην τόπο έρημος από ανθρώπους, αλλά τόπος καρδιάς έρημης από αγωνίες, άγχη, μέριμνες, λογισμούς που μας κρατούνε δεμένους σ’ αυτήν την πραγματικότητα, χωρίς να επιτρέπουν στον λόγο του Θεού να αλλάξει τη ζωή μας.
    “Έρημος εστίν οτόπος”. Για να ακούσουμε τον λόγο του Θεού χρειάζεται έρημη καρδιά από ατομοκεντρισμό, κακίες, αδυναμία πρόταξης της κλήσης μας να σχετιζόμαστε με τον Θεό και τους ανθρώπους. Στην πραγματικότητα ο έρημος τόπος είναι ένα σύμβολο της Εκκλησίας, η οποία υπάρχει εν κόσμω, αλλά δεν είναι εκ του κόσμου. Και όποιος μετέχει στη ζωή της Εκκλησίας, ιδίως στη θεία λειτουργία, νιώθει αυτή την απομάκρυνση από το κοσμικό πνεύμα, που κρατά για λίγο, αλλά είναι τόσο αναζωογονητική πνευματικά, καθώς μας καθιστά δεκτικούς στον λόγο του Θεού. Και δεν ήταν τυχαίο ότι τόσες χιλιάδες άνθρωποι εγκατέλειψαν την εργασία τους, τον ρυθμό της καθημερινότητάς τους, ακολουθώντας τον Χριστό σε μία εκδρομή εξόδου από τη ρουτίνα τους, όχι όμως για να ξεσκάσουν, αλλά για να κοινωνήσουν τη ζωή με το πρόσωπο του Κυρίου και να τραφούν από τον λόγο Του, λόγο αγάπης και ζωής.    

 “Έρημος εστίν ο τόπος”. Και δεν ήταν μόνο ο τόπος, αλλά και ο χρόνος. Οι άνθρωποι που ακολούθησαν τον Χριστό, άφησαν τον εαυτό τους εκτός του χρόνου του κοσμικού, δόθηκαν με την καρδιά τους στον χρόνο που ο Χριστός τους προσέφερε να είναι μαζί Του και να τραφούν από Αυτόν. Δεν χόρταιναν να Τον ακούνε και να Τον βλέπουν, δείχνοντάς μας ότι όπου κι αν βρίσκεται ο άνθρωπος, αν πεινά και διψά για τον Χριστό και την αλήθεια, τότε η ζωή του δεν λογαριάζει τον χρόνο της, καθώς την έχει εναποθέσει εις χείρας του Θεού που τον αγαπά. 
    Μοιάζουν μη ρεαλιστικές αυτές οι προϋποθέσεις στους καιρούς μας. Κι αυτό διότι κι εμείς οι χριστιανοί κινούμαστε στη λογική τού “όλα ή τίποτα”. Κι επειδή δεν μπορούμε να ζήσουμε με όλη μας τη δύναμη και τον πόθο τον Χριστό, παραδιδόμαστε στο τίποτα τού ότι δεν προλαβαίνουμε, δεν μπορούμε, δεν έχουμε διάθεση, υπάρχουν άλλες προτεραιότητες και άλλες μέριμνες. Κι έτσι, δεν νιώθουμε την έρημο της Εκκλησίας, την έρημο της θείας λειτουργίας, την έρημο του λόγου του Θεού ως αρχή μιας νέας πορείας στη ζωή μας, χωρίς να υπολογίζουμε ότι αν ξεκινήσουμε να ακολουθούμε τον Χριστό, όσο μπορούμε, τότε Αυτος θα μας θρέψει πνευματικά και, όπου χρειαστεί, διά της προνοίας Του, θα συμπληρώσει τις ανάγκες μας. Αρκεί να Τον ακούμε, να Τον εμπιστευόμαστε και να μένουμε εν Αυτώ. 

π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός

Η ΑΓΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

 

Τη μνήμη της Αγίας Παρασκευής τιμά σήμερα, 26 Ιουλίου, η Εκκλησία μας. Η Αγία Παρασκευή γεννήθηκε στη Ρώμη στα χρόνια του αυτοκράτορα Αντωνίνου (138 – 160 μ.Χ.).

Ήταν κόρη των ευσεβών Χριστιανών, Αγάθωνα και Πολιτείας, οι οποίοι φρόντισαν για την χριστιανική αγωγή της, όπως είχαν υποσχεθεί στο Θεό στην περίπτωση που θα τους έδινε ένα παιδί. Επειδή το παιδί γεννήθηκε ημέρα Παρασκευή έλαβε αυτό το όνομα.
Μετά το θάνατο των γονέων της, η Παρασκευή μοίρασε όλη την περιουσία της στους φτωχούς και ανέπτυξε ιεραποστολική δραστηριότητα στην Ρώμη και στα περίχωρα της πόλης, κηρύσσοντας το λόγο του Χριστού.
Η δράση της προκάλεσε τον ειδωλολάτρη αυτοκράτορα Αντωνίνο, ο οποίος την συνέλαβε και της υποσχέθηκε υλικά αγαθά στην περίπτωση που θα θυσίαζε στα είδωλα. Βλέποντας όμως πως η Αγία παρέμενε σταθερή στην πίστη της, την υπέβαλε στο βασανιστήριο της πυρακτωμένης περικεφαλαίας, το οποίο υπέμεινε με καρτερικότητα.
Τότε ο Αντωνίνος διέταξε και την έβαλαν σε ένα λέβητα με καυτό λάδι και πίσσα. Επειδή όμως είδε την Αγία άθικτη, πλησίασε το πρόσωπο του στον λέβητα – καθώς δεν μπορούσε να εξηγήσει πώς η αγία είχε μείνει ανέπαφη – για να δοκιμάσει αν πράγματι είναι καυτό, και αμέσως τυφλώθηκε.
Η Αγία με προσευχή έδωσε στον Αντωνίνο το φως του, με αποτέλεσμα να πιστέψει στο Χριστό ή κατ’ άλλους να σταματήσει τους διωγμούς εναντίον τους. Ελευθέρωσε πάντως την Αγία Παρασκευή, η οποία συνέχισε να κηρύττει το Ευαγγέλιο σε άλλα μέρη, μέχρι που έφτασε στην Ελλάδα.
Στα Τέμπη ένας ειδωλολάτρης άρχοντας την υπέβαλε σε φρικτά βασανιστήρια, τα οποία υπέμεινε καρτερικά, για να τελειωθεί με δια αποκεφαλισμού θάνατο.
Απολυτίκιο:
Ήχος α’.
Την σπουδήν σου τη κλήσει κατάλληλον, εργασαμένη φερώνυμε, την ομώνυμόν σου πίστιν εις κατοικίαν κεκλήρωσαι, Παρασκευή αθλοφόρε· όθεν προχέεις ιάματα, και πρεσβεύεις υπέρ των ψυχών ημών.

Σάββατο 25 Ιουλίου 2026

Κυριακή Η΄ Ματθαίου:Ολόκληρο το περιστατικό της διανομής των άρτων και των ψαριών στους ανθρώπους,έχει κι ένα εσωτερικό, ένα βαθύτερο νόημα.



[....]Ολόκληρο το περιστατικό αυτό της διανομής των άρτων και των ψαριών στους ανθρώπους, ο αριθμός των ψαριών και των άρτων, καθώς και ο αριθμός των κοφινιών με τα περισσεύματα, όλα μαζί έχουν κι ένα εσωτερικό, ένα βαθύτερο νόημα. 

  Λίγο πριν από το θάνατό Του ο Κύριος ονόμασε τον άρτο Σώμα Του. Στο συγκεκριμένο περιστατικό είναι αλή­θεια πως δε λέει κάτι τέτοιο με λόγια, το κάνει όμως με τον αριθμό των άρτων. Οι πέντε άρτοι σημαίνουν τις πέντε αισθήσεις· κι οι πέντε αισθήσεις αντιπροσω­πεύουν όλο το σώμα.

  Το ψάρι σημαίνει τη ζωή. Τους πρώτες αιώνες της χριστιανικής ζωής το Χριστό τον απεικόνιζαν με τη μορφή ψαριού. Το σύμβολο αυτό μπορεί να το δει ακόμα και σήμερα κανείς στις αρχαίες χριστιανικές κατακόμβες. Απ’ αυτήν την άποψη, ο Χριστός έδωσε το σώμα και τη ζωή Του στους ανθρώ­πους για να τραφούν. Και γιατί ήταν δύο τα ψάρια; Επειδή ό Κύριος έδωσε και δίνει τον εαυτό Του θυσία τόσο όσο διάστημα κράτησε η επίγεια διαδρομή Του, όσο και στην Εκκλησία μετά την Ανάστασή Του, ως τη σημερινή μέρα. 

 Ποιά σημασία έχει το γεγονός ότι έκοψε μόνος του τους άρτους; Αυτό σημαίνει πως Εκείνος, με την ελεύθερη βούλησή Του, παραδόθηκε να θυσιαστεί για τη σωτηρία των ανθρώπων. Γιατί έδωσε τα ψωμιά και τα ψάρια στους αποστόλους, για να τα μοιράσουν αυτοί μετά στο λαό; Επειδή εκείνοι ήταν που έπρεπε να μεταφέρουν το Χριστό σ’ ολό­κληρο τον κόσμο και να τον δώσουν στους ανθρώπους και τα έθνη ως τροφή ζωής.

 Τί σημαίνουν τα δώδεκα κοφίνια με τα περισσεύματα των άρτων; Την άφθονη καρποφορία τού έργου των αποστόλων. Κάθε θερισμός των αποστόλων θα είναι ασύγκριτα μεγαλύτερος από το σπόρο που έσπειραν, όπως κάθε καλάθι είχε περισσότερο ψωμί από τους άρτους που έφαγαν και χόρτασαν οι πεινασμένοι άνθρωποι. 
(Το περιστατικό τού θαύματος του πολλαπλασιασμού των άρτων που έγινε με τη δύναμη του Χριστού μνημονεύεται κάθε φορά σε μια ωραία ευχή, στην τελετή της αρτοκλασίας: «Κύριε Ιησού Χριστέ, ο Θεός, ο ευλογήσας τους πέντε άρτους εν τη ερήμω και εξ αυτών πεντακισχιλίους άνδρας χορτάσας, ευλόγησον και τους άρτους τούτους, τον σίτον, τον οίνον και το έλαιον και τους εξ αυτών μεταλαμβάνοντας πιστούς δούλους Σου αγίασον»).

 Όλ’ αυτά τα μυστήρια έχουν μεγάλο βάθος, δυσθε­ώρητο. Ποιός τολμά να κοιτάξει τόσο βαθιά, στα απύθ­μενα βάθη τους; Ποιός θα τολμούσε στην πρόσκαιρη ζωή μας να διεισδύσει στα βάθη αυτά; Ίσως πληροφο­ρηθούν αρκετά εκείνοι που τους αρέσει να διαβάζουν και ν’ ακούνε το ευαγγέλιο. Οι άγγελοι απολαμβάνουν μέχρι κορεσμού τη γλυκύτητα του ευαγγελίου. Όσο περισσότερο το διαβάζει ο άνθρωπος, τόσο περισσότερο τρέπεται σε σκέψεις πνευματικές και σε προσευχή. Όσο περισσότερο καθοδηγεί τη ζωή του σύμφωνα μ’ αυτό, τόσο η ανάγνωση θ’ ανοίγει τα βάθη των νοημάτων του και θα τον ικανοποιεί με το άρωμά του. Γι’ αυτό πρέπει δόξα και ύμνος στον Κύριο Ιησού Χριστό, μαζί με τον άναρχο Πατέρα Του και το Πανάγιο Πνεύμα, την ομοούσια και αδιαίρετη Τριάδα, τώρα και πάντα και στους αιώνες τών αιώνων. Αμήν.
Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς 


TO ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 26/07/2026-ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ ΙΔ' 14-22

 Το έτος 2018, μέσα από το θαύμα του Ιησού Χριστού με τους 5 άρτους και τους  2 ιχθείς! | 3. Ποιο έτος θα γίνει η Β΄Παρουσία - Άγιος Κοσμάς Ο Αιτωλός |  Ορθόδοξος Ιεραποστολικός Σύνδεσμος

 

Πρωτότυπο Κείμενο

Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, εἶδεν ὁ ᾿Ιησοῦς πολὺν ὄχλον, καὶ ἐσπλαγχνίσθη ἐπ᾿ αὐτούς καὶ ἐθεράπευσε τοὺς ἀρρώστους αὐτῶν. Ὀψίας δὲ γενομένης, προσῆλθον αὐτῷ οἱ Μαθηταὶ αὐτοῦ, λέγοντες· Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος, καὶ ἡ ὥρα ἤδη παρῆλθεν· ἀπόλυσον τοὺς ὄχλους, ἵνα ἀπελθόντες εἰς τὰς κώμας, ἀγοράσωσιν ἑαυτοῖς βρώματα. Ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· Οὐ χρείαν ἔχουσιν ἀπελθεῖν· δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν. Οἱ δὲ λέγουσιν αὐτῷ· Οὐκ ἔχομεν ὧδε εἰ μὴ πέντε ἄρτους καὶ δύο ἰχθύας. Ὁ δὲ εἶπε· Φέρετέ μοι αὐτοὺς ὧδε. Καὶ κελεύσας τοὺς ὄχλους ἀνακλιθῆναι ἐπὶ τοὺς χόρτους, καὶ λαβὼν τοὺς πέντε ἄρτους καὶ τοὺς δύο ἰχθύας, ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν, εὐλόγησε· καὶ κλάσας, ἔδωκε τοῖς Μαθηταῖς τοὺς ἄρτους, οἱ δὲ Μαθηταὶ τοῖς ὅχλοις. Καὶ ἔφαγον πάντες, καὶ ἐχορτάσθησαν, καὶ ἦραν τὸ περισσεῦον τῶν κλασμάτων δώδεκα κοφίνους πλήρεις. Οἱ δὲ ἐσθίοντες ἦσαν ἄνδρες ὡσεὶ πεντακισχίλιοι χωρὶς γυναικῶν καὶ παιδίων. Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς Μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον, καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους.

Νεοελληνική Απόδοση

Εκείνο τον καιρό, είδε ο Ιησούς πολύν κόσμο και τους σπλαχνίστηκε, και γιάτρεψε τους αρρώστους των. Όταν έπεσε το δειλινό, τον πλησίασαν οι μαθητές του και του είπαν: «Ο τόπος είναι ερημικός, και η ώρα είναι περασμένη. Διώξε τον κόσμο να πάνε στα χωριά για ν’ αγοράσουν φαγητά να φάνε». Ο Ιησούς τους είπε: «Δεν υπάρχει λόγος να φύγουν, δώστε τους εσείς να φάνε». Κι αυτοί του λένε: «Δεν έχουμε εδώ παρά πέντε ψωμιά και δύο ψάρια». Κι αυτός είπε: «Φέρτε μού τα εδώ». Κι αφού πρόσταξε τον κόσμο να καθίσει για φαγητό πάνω στο χορτάρι, πήρε τα πέντε ψωμιά και τα δύο ψάρια, έστρεψε το βλέμμα του στον ουρανό, τα ευλόγησε, έκοψε τα ψωμιά σε κομμάτια και τα έδωσε στους μαθητές κι οι μαθητές στο πλήθος. Έφαγαν όλοι και χόρτασαν. Και μάζεψαν τα περισσεύματα από τα κομμάτια, δώδεκα κοφίνια γεμάτα. Αυτοί αφού έφαγαν ήταν περίπου πέντε χιλιάδες άντρες, χωρίς τις γυναίκες και τα παιδιά. Αμέσως ύστερα ο Ιησούς υποχρέωσε τους μαθητές να μπουν στο καΐκι και να πάνε να τον περιμένουν στην απέναντι όχθη, ωσότου αυτός διαλύσει τα πλήθη.

O ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 26/07/2026-ΠΡΟΣ ΓΑΛΑΤΑΣ Γ'23-29

 Παύλος: Ο Απόστολος που κατέστησε τον Χριστιανισμό οικουμενική θρησκεία -  Βιογραφία - Σαν Σήμερα .gr

 Πρωτότυπο Κείμενο

Αδελφοί, πρὸ τοῦ ἐλθεῖν τὴν πίστιν ὑπὸ νόμον ἐφρουρούμεθα συγκλεκλεισμένοι εἰς τὴν μέλλουσαν πίστιν ἀποκαλυφθῆναι. Ὣστε ὁ νόμος παιδαγωγὸς ἡμῶν γέγονεν εἰς Χριστόν, ἵνα ἐκ πίστεως δικαιωθῶμεν· ἐλθούσης δὲ τῆς πίστεως οὐκέτι ὑπὸ παιδαγωγόν ἐσμεν. Πάντες γὰρ υἱοὶ Θεοῦ ἐστε διὰ τῆς πίστεως ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ· ὅσοι γὰρ εἰς Χριστὸν ἐβαπτίσθητε, Χριστὸν ἐνεδύσασθε. Οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Εἰ δὲ ὑμεῖς Χριστοῦ, ἄρα τοῦ Ἀβραὰμ σπέρμα ἐστὲ καὶ κατ' ἐπαγγελίαν κληρονόμοι. Λέγω δέ, ἐφ' ὅσον χρόνον ὁ κληρονόμος νήπιός ἐστιν, οὐδὲν διαφέρει δούλου, κύριος πάντων ὤν, ἀλλὰ ὑπὸ ἐπιτρόπους ἐστὶ καὶ οἰκονόμους ἄχρι τῆς προθεσμίας τοῦ πατρός. Οὕτω καὶ ἡμεῖς, ὅτε ἦμεν νήπιοι, ὑπὸ τὰ στοιχεῖα τοῦ κόσμου ἦμεν δεδουλωμένοι· ὅτε δὲ ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.

Μετάφραση

Αδελφοί, πρίν ἔρθει ὁ Χριστός, μᾶς φρουροῦσε ὁ νόμος. Ἤμασταν φυλακισμένοι, ὥσπου νά φανερωθεῖ ὁ μελλοντικός σωτήρας μας. Ὁ νόμος, λοιπόν,  ἦταν σκληρός παιδονόμος γιά μᾶς, ὥσπου ἐμφανίστηκε ὁ Χριστός, ὅποτε ἡ πίστη μας σ΄ αὐτόν μᾶς χάρισε τή σωτηρία. Τώρα ὅμως πού ἦρθε ὁ Χριστός, δέν εἴμαστε πιά ὑπόδουλοι στό νόμο. Εἶστε, λοιπόν, ὅλοι παιδιά τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ πιστεύετε στόν Ἰησοῦ Χριστό. Κι αὐτό, γιατί ὅσοι βαφτιστήκατε στό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, ἔχετε ντυθεῖ τό Χριστό. Δέν ὑπάρχει πιά Ἰουδαῖος καί εἰδωλολάτρης, δέν ὑπάρχει δοῦλος καί ἐλεύθερος, δέν ὑπάρχει ἄντρας καί γυναίκα· ὅλοι σας εἶστε ἕνας, χάρη στόν Ἰησοῦ Χριστό. Κι ἀφοῦ ἀνήκετε στό Χριστό, εἶστε ἀπόγονοι τοῦ Ἀβραάμ καί κληρονόμοι τῆς ζωῆς, ὅπως τήν ὑποσχέθηκε ὁ Θεός. Νά τί θέλω νά πῶ: Ὅσον καιρό ὁ κληρονόμος εἶναι ἀνήλικος, δέ διαφέρει σέ τίποτε ἀπό ἕνα δοῦλο.  Εἶναι  βέβαια  ἰδιοκτήτης  τῶν πάντων, ἐξαρτᾶται ὅμως ἀπό ἐπιτρόπους καί διαχειριστές, ὡς τήν προθεσμία πού καθόρισε ὁ πατέρας. Ἔτσι κι ἐμεῖς, ὅταν ἤμασταν ἀνήλικοι, ἤμασταν ὑπόδουλοι στά στοιχεῖα τοῦ κόσμου. Ὅταν ὅμως ἔφτασε ἡ ὥρα πού εἶχε καθορίσει ὁ Θεός, ἀπέστειλε τόν Υἱό του.  Γεννήθηκε  ἀπό  μιά  γυναίκα καί ὑποτάχτηκε στό νόμο, γιά νά ἐξαγοράσει αὐτούς πού ἦταν ὑπόδουλοι στό νόμο, γιά νά γίνουμε παιδιά τοῦ Θεοῦ



ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ: Όπου δεν είναι παρών ο Χριστός, εκεί δεν υπάρχει αληθινή χαρά

 

Άνευ του Γλυκυτάτου Κυρίου Ιησού είναι φοβερή και χωρίς νόημα και αυτή η βραχυχρόνια επίγεια ζωή, πολύ δε περισσότερο η απέραντη και ατελεύτητη αθανασία.

Όπου βρίσκεται ο θάνατος, εκεί δεν υπάρχει πραγματική χαρά. Με άλλους λόγους: *όπου δεν είναι παρών ο Χριστός, εκεί δεν υπάρχει αληθινή χαρά.*


*Οι άνθρωποι* μέσα στο παραλήρημα της αμαρτίας, μέσα στην μέθη τους από της αμαρτίας την ηδονή *διακηρύσσουν ως χαρά της ζωής πολυάριθμες ανοησίες και μικρότητες.* Και είναι πράγματι ανοησία και μικρότητα κάθε τι που δεν του εξασφαλίζει την αγιότητα και την αθανασία του Χριστού.

Η ΚΟΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΑΝΝΑΣ

  

Η  Εκκλησία μας τιμά τη Κοίμηση της Αγίας Άννας, της Μητέρας της Υπεραγίας Θεοτόκου. Η Αγία Άννα, η μητέρα της Υπεραγίας Θεοτόκου, καταγόταν από τη φυλή του Λευί. Ο πατέρας της, που ήταν ιερέας, ονομαζόταν Ματθάν και ιεράτευε την εποχή της βασιλείας της Κλεοπάτρας. Τη δε μητέρα της, την έλεγαν Μαρία.

Η Άννα είχε και δύο αδελφές, την ομώνυμη με τη μητέρα της Μαρία και τη Σοβήν. Και η μεν Μαρία, που παντρεύτηκε στην Bηθλεέμ, είχε κόρη τη Σαλώμη την μαία, η δε Σοβή, που παντρεύτηκε και αυτή στην Bηθλεέμ, την Ελισάβετ.
Τέλος, η Αγία Άννα που παντρεύτηκε στην Γαλιλαία τον Ιωακείμ, γέννησε την Παρθένο Μαρία.
Η Αγία Άννα αξιώθηκε να έχει τη μεγάλη τιμή και ευτυχία να αποκτήσει μοναδική κόρη, τη μητέρα του Σωτήρα του κόσμου. Αφού η Αγία Άννα απογαλάκτισε τη Θεοτόκο και την αφιέρωσε στο Θεό, αυτή πέρασε την υπόλοιπη ζωή της με νηστείες, προσευχές και ελεημοσύνες προς τους φτωχούς.
Τέλος, ειρηνικά παρέδωσε στο Θεό τη δίκαια ψυχή της, κληρονομώντας τα αιώνια αγαθά. Διότι ο ίδιος ο Κύριος διαβεβαίωσε ότι «οι δίκαιοι εις ζωήν αιώνιο απελεύσονται» (Ματθαίου, κε’ 46). Οι δίκαιοι, δηλαδή, θα μεταβούν για να απολαύσουν ζωή αιώνια.
Περικαλλή ναό προς τιμήν της αγίας Άννας έκτισε στην Κωνσταντινούπολη περί το 550 μ.Χ. ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός. Λείψανο της Αγίας υπάρχει στην αγιορείτικη σκήτη της Αγίας Άννας.
Απολυτίκιο:
Ήχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ζωήν την κυήσασαν, εκυοφόρησας, αγνήν Θεομήτορα, θεόφρον Άννα, διό προς λήξιν ουράνιον, ένθα ευφραινομένων, κατοικία εν δόξη, χαίρουσα νυν μετέστης, τοις τιμώσί σε πόθω, πταισμάτων αιτουμένη, ιλασμόν αειμακάριστε.


Παρασκευή 24 Ιουλίου 2026

Πολύς θυμός.

 

Αποτέλεσμα εικόνας για θυμός      
                                            Το διακρίνεις παντού .Όπου και να γυρίσεις άνθρωποι με πολύ θυμό .
Και κυρίως στο δρόμο.
Να ανάψει το φανάρι και στο κλάσμα του δευτερολέπτου πρέπει να έχεις απογειωθεί.Αλλιώς αλοίμονο.
Ή να σε κλείσουν στο δρόμο..Γενικά ο δρόμος έχει την προτεραιότητα.
Τα τελευταία χρόνια στα μέσα κοινωνικής δυκτίωσης βλέπεις και εκεί απίστευτο θυμό.Στο κάτω μέρος των σχολίων ένας άλλος εμφύλιος έχει ξεσπάσει.Ανώνυμα,τυφλά,σκληρά με λέξεις που πονούν και γράφονται για να πονέσουν .Τι γίνεται λοιπόν που θα πάει αυτό το φαινόμενο.Αν είναι να συναυξάνει μαζί μας, αν είναι να μεγαλώνει όσο μεγαλώνουμε και εμείς  τότε πραγματικά να περιμένουμε τα χειρότερα.
Τι γίνεται πως θα το τιθασεύσουμε αυτό το θηρίο.
Οι πατέρες της εκκλησίας επιμένουν πως η απαλλαγή από τα πάθη γίνεται ευκολώτερα στα πρώτα στάδια. Όσο τα πάθη είναι ακόμα τρυφερά και δεν έχουν δέσει κορμό.
Όταν δηλαδή ο άνθρωπος δει ότι κάτι πάει να φυτρώσει στην καρδιά του,καλό είναι να το σταματήσει και να το ξεριζώσει τάχιστα.Αλλιώς μπερδεύτει με τη συνήθεια και γίνεται κι αυτό δεύτερη αν όχι πρώτη φύση μας.
Είναι αλήθεια εύκολη η απαλλαγή μας έστω και στα πρώτα στάδια.Όχι ποτέ η απαλλαγή δεν είναι εύκολη είναι πάντα επώδυνη και πάντα αιματηρή.Χρειάζεται επιστασία των κινήσεων της καρδιάς.Πάει να πει πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα για να δούμε τα πάθη που φύονται στον εαυτό μας.
Και από κεί και πέρα θέλει δουλειά μέσω της προσευχής.Συχνά νιώθουμε άνιση τη μάχη με τον εαυτό μας.Εδώ θέλουμε τη βοηθεια του Θεού.Δεν μπορούμε να κάνουμε οτιδήποτε αν δεν έχουμε τη βοήθειά Του.Πολύ προσευχή λοιπόν .Να αποθέσουμε στα πόδια Του το πάθος μας την αδυναμία να το αντιμετωπίσουμε ,αλλά και την απόφασή μας να αλλάξουμε .Τότε ο Θεός βλέποντας και τη δική μας προσπάθεια θα κάνει το θαύμα.
Γενικώτερα όμως πρέπει να μάθουμε αποφεύγοντας την αναμέτρηση με τον πειρασμό να μην λειτουργούμε ενστικτωδώς ,χωρίς σκέψη και χωρίς κάν λογική.
Ο Θεός δεν θαυματουργεί αν δεν δει θέληση και προαίρεση από τον άνθρωπο.Έστω λίγο, έστω κάτι.Και εκείνος παίρνοντας το λίγο θα το κάνει πολύ.
 Του π.Εφραίμ Παναούση

Ὁ στενός δρόμος

 

ἅγιος Ἰωάννης ὁ ­Χρυσόστομος

Ὁ δρόμος τῆς ζωῆς μας μπορεῖ νά εἶναι στενός ἤ εὐρύχωρος. Τραχύς ἤ ἄνετος. Γεμάτος δυσκολίες ἤ γεμάτος ἀπολαύσεις.

Ἡ ἐπιλογή εἶναι σίγουρα δική μας, ἀλλά πρέπει νά γνωρίζουμε ὅτι στήν αἰώνια ζωή θά φθάσουμε μόνο μέσα ἀπό τόν στενό δρόμο.

Ἔ­τσι, κάθε ἄλλη ἐπιλογή καθίσταται λανθασμένη καί ἀξιοθρήνητη. Ἄς ἀκούσουμε τί ἔχει νά μᾶς πῆ γιά τό θέμα αὐτό ὁ Χρυσορρήμων Πατήρ τῆς Ἐκ­κλησίας μας.

Εἶναι πράγματι στενός ὁ δρόμος, ἀφοῦ ὀφείλουμε νά δίνουμε λογαριασμό γιά τά λόγια καί τίς σκέψεις καί τίς πράξεις μας καί γιά ὅλα.

Ἐμεῖς ὅμως τόν κάνουμε ἀκόμα στενότερο, πλατύνοντας καί εὐρύνοντας τούς ἑαυτούς μας καί ἁπλώνοντας τά πόδια.

Γιατί ὁ στενός δρόμος εἶναι, βέβαια, στόν καθένα δύσκολος, πιό πολύ ὅμως στόν παχύ. Διότι ἐκεῖνος πού μένει ἀδύνατος, δέν θά αἰσθανθῆ τήν στενότητα τοῦ χώρου.

Μέ ἀνέσεις, ἄς μήν περιμένη κανείς νά δῆ τόν οὐρανό, γιατί δέν εἶναι δυνατόν.

Μέ ἀπολαύσεις, κανείς ἄς μήν ἐλπίζη νά βαδίζη τόν στενό δρόμο, γιατί δέν εἶναι δυνατόν. Κανείς ἄς μήν ἐλπίζη τήν ζωή, ὅταν βαδίζη τόν εὐρύχωρο δρόμο.

Πές μου, ἄν κάποιος προσκαλούμενος στά ἀνάκτορα, βάδιζε ἀ­νάμεσα σέ στενά καί ἀπόκρημνα μέρη καί κάποιος ἄλλος βάδιζε τόν δρόμο πού ὁδηγεῖ στόν θάνατο, συρόμενος μέσα ἀπό τήν ἀγορά, ποιόν θά μακαρίσουμε; ποιόν θά θρηνήσουμε;

Ὄχι ἐκεῖνον πού βαδίζει στόν εὐρύχωρο δρόμο;

Ἔτσι καί τώρα, ἄς μήν μακαρίζουμε ἐκείνους πού ζοῦν μέ ἀπολαύσεις, ἀλλά ἐκείνους πού δέν ζοῦν. Αὐτοί βαδίζουν πρός τόν οὐρανό, ἐκεῖνοι πρός τήν γέεννα τοῦ πυρός.

Ἴσως, βέβαια, πολλοί γελάσουν μέ τά λεγόμενά μας.

Ἐγώ ὅμως κυρίως γι᾽ αὐτό πενθῶ καί θρηνῶ γι᾽ αὐτούς, γιατί δέν γνωρίζουν γιά ποιά πρέπει νά γελοῦν καί γελοῦν γιά ἐκεῖνα πού πρέπει νά πενθοῦν.

Ἀλλά τά πάντα συγχέουν καί ἀνακατώνουν καί διαταράσσουν. Γι᾽ αὐτά τούς θρηνῶ ἐγώ.

Τί λέγεις, ἄνθρωπε; Ἐνῶ πρόκειται νά ἀναστηθῆς καί νά δώσης λογαριασμό γιά τίς πράξεις σου καί νά ὑποστῆς τήν Κρίσι, γι᾽ αὐτά δέν ἐνδιαφέρεσαι καθόλου, φροντίζεις ὅμως νά τρῶς ὑπερβολικά καί νά μεθᾶς καί ἐπιπλέον γελᾶς;

Ἐγώ σέ θρηνῶ, ἐπειδή γνωρίζω τά δεινά πού σέ περιμένουν. Καί γι᾽ αὐτό κυρίως θρηνῶ, ἐπειδή γελᾶς. Πένθησε μαζί μου, θρήνησε τίς συμφορές σου μαζί μου.

Πές μου: ἄν κάποιος ἀπό τούς συγγενεῖς σου χάνεται, ἐκείνους πού γελοῦν γιά τόν θάνατό του δέν τούς ἀποστρέφεσαι καί τούς θεωρεῖς ἐχθρούς, ἐκείνους ὅμως πού δακρύζουν καί πενθοῦν μαζί σου δέν τούς ἀγαπᾶς;

Ἔπειτα, ὅταν ἡ γυναίκα σου κείτεται νεκρή, ἐκεῖνον πού γελᾶ τόν ἀποστρέφεσαι, ὅταν ὅμως ἡ ψυχή σου εἶναι πεθαμένη, ἐκεῖνον πού δακρύζει τόν ἀποστρέφεσαι κι ἐσύ ὁ ἴδιος γελᾶς;

Βλέπεις πῶς μᾶς ἔκανε ὁ διάβολος νά εἴμαστε ἐχθροί τοῦ ἑαυτοῦ μας;

Ἄς συνέλθουμε κάποτε, ἄς δοῦμε καθαρά, ἄς ἀγρυπνήσουμε, ἄς ἐπιδιώξουμε τήν αἰώνιο ζωή.

Η ΑΓΙΑ ΜΕΓΑΛΟΜΑΡΤΥΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑ

 

Τη μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Χριστίνης τιμά σήμερα, 24 Ιουλίου, η Εκκλησία μας. Η Αγία μεγαλομάρτυς Χριστίνα, καταγόταν από την Τύρο της Συρίας και ήταν κόρη του στρατηγού Ουρβανού (περί το 200 μ.Χ.).

Ο πατέρας της, της έχτισε έναν πύργο και την έβαλε μέσα σ’ αυτόν. Μάλιστα κατασκεύασε αγάλματα των ειδώλων και την διέταξε να θυσιάσει σ’ αυτά. Εκείνη όμως τα έκανε όλα κομμάτια. Για αυτές της τις πράξεις, η αγία υποβλήθηκε σε βασανιστήρια από τον ίδιο της τον πατέρα και μετά φυλακίστηκε.
Στην φυλακή την άφησαν νηστική για να πεθάνει από την πείνα. Όμως, άγγελος Κυρίου της πήγαινε τροφή και της θεραπεύτηκαν όλες οι πληγές της.
Μετά την έριξαν στην θάλασσα, όπου έλαβε το Άγιο Βάπτισμα από τον ίδιο τον Χριστό και άγγελος Κυρίου την έβγαλε στην στεριά.
Μόλις έγινε γνωστό ότι είχε διασωθεί, ο πατέρας της πρόσταξε και την έκλεισαν πάλι στην φυλακή. Την νύχτα που ακολούθησε ο πατέρας της πέθανε και την θέση του στο αξίωμα του στρατηγού την πήρε κάποιος ονόματι Δίων.
Αυτός οδήγησε την μάρτυρα στο δικαστήριο. Και εκεί η αγία ομολόγησε την πίστη της. Αμέσως οργίστηκε και διέταξε να αρχίσουν τα βασανιστήρια.
Κατά την διάρκεια των βασανιστηρίων πολλοί πίστευσαν στον Χριστό. Μετά το Δίωνα ανέλαβε κάποιος Ιουλιανός. Αυτός έριξε την Χριστίνα μέσα σε πυρακτωμένη κάμινο, σε ένα κλουβί με φίδια δηλητηριώδη, τα οποία αντί να την δαγκώσουν της έγλυφαν τα πόδια με ευσπλαχνία, μετά της έκοψαν τους μαστούς από όπου χύθηκε γάλα αντί για αίμα και της έκοψαν και την γλώσσα.
Όλα αυτά τα μαρτύρια τα υπέμεινε με καρτερία και στο τέλος με κοντάρια που την χτύπησαν παρέδωσε το πνεύμα, λαμβάνοντας τον στέφανο του μαρτυρίου, και περνώντας στην αιώνια ζωή.
Απολυτίκιο:
Ήχος πλ. α’. Τον συνάναρχον Λόγον.
Τού πατρός σου την πλάνην λιπούσα ένδοξε, της ευσεβείας εδέξω την θείαν έλλαμψιν, και νενύμφευσαι Χριστώ ως καλλιπάρθενος- όθεν ηγώνισαι στερρώς, και καθείλες τον εχθρόν, Χριστίνα Μεγαλομάρτυς. Καί νυν απαύστως δυσώπει, ελεηθήναι τας ψυχάς ημών.

Πέμπτη 23 Ιουλίου 2026

Τα "μικρά αμαρτήματα"



του π.Εφραίμ Παναούση
Τα μικρά αμαρτήματα. Αυτά που δεν τους δίνουμε σημασία.Γιατί τάχα σαν ανάξια λόγου δεν μπορούμε να ασχοληθούμε αυτά Κι όμως για δες με αυτά τα μικρά γεμίζεις και δεν θέλεις να ζήσεις μακριά τους.
Σου έχουν γίνει συνήθεια ,κάτι σαν δεύτερη φύση. Και επειδή δεν έχεις μεγάλα αμαρτήματα ,ησυχάζεις πως τάχα είσαι καλά. Δεν είναι έτσι..
Πόσο ωραία το λέει ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ."Τα μικρά αμαρτήματα είναι σαν τη λίμνη .Τι είναι μία λίμνη μπροστά σε μία θάλασσα .Αλλά δεν είναι λίγοι εκείνοι που έχουν πνιγεί στις λίμνες. Τι νομίζεις πως σε σώζει πως τάχα δεν πνίγηκες στη θάλασσα;"
Ας προσέξουμε λοιπόν .Η προσεκτική παρατήρηση της ζωής μας, μας βοηθά στο να γίνουμε συγκαταβατικοί στις πτώσεις και τα παραπτώματα των άλλων ανθρώπων.
Εκείνοι έχουν ένα μεγάλο αμάρτημα που χαρακτηρίζει τη ζωή τους. Μεγάλο και φανερό.
Όμως και εμείς έχουμε γεμάτη τη ζωή μας από πολλά και μικρά αμαρτήματα .Γιατί τάχα είμαστε καλύτεροί τους.

«Traffic Commander»: Η Αθήνα γίνεται ψηφιακή φυλακή - Αστυνομικά drones, ΑΙ και κάμερες στους δρόμους!

 

«Traffic Commander»: Η Αθήνα γίνεται ψηφιακή φυλακή - Αστυνομικά drones, ΑΙ και κάμερες στους δρόμους!

Ελευθέριος Ανδρώνης

Αστυνομικά drones που πετούν πάνω από το κεφάλι μας, «έξυπνες» κάμερες σε κάθε δρόμο να καταγράφουν την κάθε κίνησή μας, περιπολικά και δίκυκλα της αστυνομίας συνδεδεμένα με κέντρο τεχνητής νοημοσύνης όπου σαρώνονται τα δεδομένα μας σε πραγματικό χρόνο.

Δεν είναι σενάριο κάποιας δυστοπικής ταινίας φαντασίας, αλλά το νέο επιχειρησιακό σύστημα διαχείρισης της κυκλοφορίας στην Αθήνα, με το όνομα «Traffic Commander», το οποίο παρουσιάστηκε μετά βαΐων και κλάδων από τον Μιχάλη Χρυσοχοΐδη και τη ΓΑΔΑ.

Το νέο σύστημα φιλοδοξεί να μετατρέψει την Αθήνα σε ένα ψηφιακό «κλουβί» στα πρότυπα των «έξυπνων πόλεων» και υποτίθεται ότι επιστρατεύεται για την αποτελεσματικότερη διαχείριση της κυκλοφορίας στο λεκανοπέδιο. «Δεν αποτελεί απλώς μία ακόμη ψηφιακή εφαρμογή αλλά έναν μηχανισμό που μετατρέπει τον μεγάλο όγκο πληροφοριών σε χρήσιμη επιχειρησιακή γνώση, επιτρέποντας ταχύτερες και αποτελεσματικότερες αποφάσεις», δήλωσε ο γενικός αστυνομικός διευθυντής Αττικής, υποστράτηγος Θανάσης Κάμπρας, χαρακτηρίζοντας το Traffic Commander «ένα σημαντικό βήμα στον ψηφιακό μετασχηματισμό της Ελληνικής Αστυνομίας».

Μπορεί να έχουμε από τους χειρότερους δρόμους της Ευρώπης, χαοτική πολεοδόμηση, τραγικούς πεζόδρομους και ποδηλατόδρομους, αχρηστευμένες διαβάσεις, ελάχιστους χώρους πρασίνου, τριτοκοσμικά συστήματα αποστράγγισης, μπαζωμένα ρέματα, πολυκατοικίες που ραγίζουν από τους μετροπόντικες, αλλά – πάλι καλά – θα μπορούμε να λέμε περήφανα ότι διαθέτουμε «Traffic Commander», πανηγυρίζοντας για το πανοπτικό που θα μετατρέψει την Αθήνα σε φυλακή του Big Brother.

Μπορεί στη χώρα μας να μένουν ανεξιχνίαστες οι δολοφονίες δημοσιογράφων, να οργιάζει η τουρκική μαφία και η διακίνηση όπλων, να πεθαίνουν κοπέλες γιατί «το περιπολικό δεν είναι ταξί», να σφάζονται οπαδοί για χάρη κάποιας φανέλας, το κέντρο της Αθήνας να έχει γίνει άβατο της «Καμπούλ», άλλα όλα κι όλα, η αστυνομία θα έχει πλέον την επιχειρησιακή δύναμη να ξέρει τι ώρα βήξαμε και τι ώρα ξύσαμε το κεφάλι μας.

Αφού το σχέδιο αστικοποίησης του πληθυσμού έφερε τρανά αποτελέσματα, τώρα ήρθε η ώρα που το αθηναϊκό «μαντρί» κλείνει υψώνοντας ψηφιακούς φράκτες. Η απόλυτη καταπάτηση της ιδιωτικότητας στο δημόσιο χώρο, παρουσιάζεται σαν δεδομένο επίτευγμα «προόδου». Φαντάζει πλέον «φυσιολογικό» να σε παρακολουθούν σμήνη από ιπτάμενες κάμερες και να περνάς από κρησάρες αλγορίθμων ανά πάσα στιγμή,  γιατί δεν υπάρχει πλέον δυστοπία που να μην δικαιολογείται στο όνομα της «βελτίωσης της καθημερινότητας».

Σε αυτή τη χώρα εδώ και 5 χρόνια δε γίνεται να βρεθεί ποιοι αγοράσαν και χρησιμοποιούσαν το Predator παρακολουθώντας τους μισούς θεσμούς του κράτους, αλλά σε λίγους μήνες θα μπορούν να αποδείξουν μέχρι και το αλουμινένιο κουτάκι που πέταξες σε λάθος κάδο. Σε αυτή τη χώρα δεν αξιωθήκαμε να σταματήσουμε ούτε 2 τρένα που κινούνταν αντίθετα στην ίδια γραμμή στα Τέμπη, αλλά θα λύσουμε το κυκλοφοριακό με ψηφιακό στραγγαλισμό των πολιτών. Κάμερες στις κολώνες, κάμερες στα μαγαζιά, κάμερες στον ουρανό, κάμερες εντός της καμπίνας των αυτοκινήτων, κάμερες στα ΜΜΜ, ολόκληρη η ζωή μας μια κάμερα και μια… κάμαρα παρακολούθησης.

Ακόμα και το όνομα «Traffic Commander» θυμίζει βιντεοπαιχνίδι τύπου «Sims» όπου ο παίκτης ελέγχει ολόκληρες γειτονιές πολιτών ή παιχνίδια στρατηγικής σαν το «Command and Conquer» όπου καλείσαι να διοικήσεις στρατούς και να επιτεθείς σε αντίπαλα στρατόπεδα. Αλήθεια, ποιος σκέφτηκε αυτό το όνομα; Του πήρε πολύ για να καταλήξει σε αυτό;

Πόσο νόημα έχει το «Traffic Commander» όταν μετά τη δύση του ηλίου φοβάσαι να περπατήσεις στο κέντρο της Αθήνας και μετά την ανατολή του ηλίου ακούς όλες τις γλώσσες της οικουμένης εκτός από τα ελληνικά; Προφανώς έχει νόημα μόνο για την εξουσία, αφού κατά την παρουσίαση του συστήματος ομολόγησαν ότι «φιλοδοξία της Ελληνικής Αστυνομίας είναι το συγκεκριμένο μοντέλο να αποτελέσει τη βάση για την ανάπτυξη αντίστοιχων κέντρων διαχείρισης και σε άλλες περιοχές της χώρας».

Πιλοτικό σύστημα λοιπόν το «Traffic Commander», ώστε η ψηφιακή αστυνόμευση των πόλεων 15 λεπτών να επεκταθεί και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας. Ο πραγματικός λόγος που εφαρμόζεται είναι η μαζική συλλογή δεδομένων που με το «κλειδί» της ηλεκτρονικής ταυτότητας θα ανοίξει το κουτί της Πανδώρας.

Ήδη η Ευρωπαϊκή Ένωση εισάγει ασφυκτικούς νόμους για τα παλιά (συμβατικά) οχήματα για να σπρώξει τους πολίτες προς τα ηλεκτρονικά συστήματα ελέγχου των νέων αυτοκινήτων. Έρχονται κανονισμοί αξιολόγησης για τα μεταχειρισμένα οχήματα, ώστε να πιστοποιούνται ως ανεκτά ή να οδηγούνται στην πρέσα ως οχήματα στο τέλος του κύκλου ζωής τους (ELV). Οι έλεγχοι ΚΤΕΟ σύντομα θα γίνουν «ιερά εξέταση» για τα μεταχειρισμένα, εξετάζοντας εξονυχιστικά τα ηλεκτρονικά συστήματα και θέτοντας αυστηρότερα κριτήρια για τους εκπεμπόμενους ρύπους. Ακόμα, έρχονται ποσοστώσεις στα πλαστικά μέρη των νέων αυτοκινήτων (το 20% του υλικού να είναι από ανακυκλωμένο πλαστικό παλιών οχημάτων).

Το δίκτυο ριζικής ανασύστασης της κυκλοφορίας βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και φαίνεται ότι ψηλά στην «πυραμίδα», οι μεγάλοι «Commanders» έχουν πατήσει γκάζι για να διαλύσουν το δικαίωμα της ελεύθερης μετακίνησης, μετατρέποντάς το σε προαυλισμό υπό όρους…