Να έχεις πάντα κάτι να περιμένεις...
Όχι γιατί η ζωή βρίσκεται στο αύριο, αλλά γιατί η προσμονή χαρίζει φτερά και στις πιο σιωπηλές μέρες.
Κι όταν έρθει εκείνη η πολυπόθητη στιγμή, μην την προσπεράσεις σαν να ήταν μία ακόμη.
Κράτησέ την με τα μάτια, με την ανάσα, με την καρδιά.
Γιατί οι πιο όμορφες στιγμές δεν κάνουν θόρυβο... Απλώς αφήνουν μέσα μας ένα φως που δεν σβήνει εύκολα.
Κι όταν πια γίνουν ανάμνηση, μην τις κυνηγήσεις.
Άφησέ τες να σε συντροφεύουν και διάλεξε ένα καινούργιο όνειρο, έναν νέο προορισμό, έναν ακόμη λόγο να χτυπά η καρδιά λίγο πιο δυνατά.
Γιατί, τελικά, δεν μας κρατά ζωντανούς μόνο όσα ζήσαμε... αλλά κι εκείνα που δεν έπαψαν ποτέ να μας περιμένουν.
Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού
