Υπάρχουν στιγμές της ζωής μας που ο Πονηρός με πλάγιο τρόπο ζητά να μας αποπροσανατολίσει από την πορεία μας.
Σ’ αυτές τις περιπτώσεις χρειάζεται πολλή προσοχή και θεία φώτιση, για να αποφύγουμε κάθε παγίδα του.
Το παρακάτω περιστατικό, που συνέβη στον Αιγύπτιο ασκητή Μακάριο, είναι ένα ηχηρό παράδειγμα σωστής αντιμετώπισης.
Κάποια μέρα μπροστά στον Μακάριο παρουσιάστηκε ο Πονηρός και του είπε:
«Ό,τι κάνεις εσύ το κάνω κι εγώ. Εσύ νηστεύεις, κι εγώ δεν τρώω ποτέ, σαν άυλο πνεύμα που είμαι.
Κάνεις ολονύκτιες προσευχές, αλλά κι εγώ δεν κλείνω μάτι.
Σκέπτεσαι συνεχώς τον Θεό, αλλά κι εγώ Αυτόν έχω στον νου μου, πολεμώντας τα τέκνα Του».
Τότε ο Μακάριος δεν φοβήθηκε και με θάρρος του απάντησε: «Όλα μπορείς να τα κάνεις που κάνω εγώ, αλλά ένα μόνο δεν μπορείς: να μετανοήσεις».
Η απάντηση του Μακαρίου είναι συγκλονιστική, διότι αυτό που ξεχωρίζει τον Άγιο από τον Διάβολο είναι ότι ο πρώτος πέφτει και σηκώνεται, ενώ ο δεύτερος μένει στην πτώση του.
Ο άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει: «Γνώρισμα των Αγίων είναι να πέφτουν και να σηκώνονται, όταν πέσουν».
Διότι
καμία από τις αρετές δεν είναι υψηλότερη από τη μετάνοια. Αυτή
γαληνεύει την ψυχή μας και μας δίνει φτερά, για να πετάξουμε στον
Ουρανό.
Η κουβεντούλα και ο διάλογος με τον Διάβολο αναστατώνει το είναι μας, και απομακρυνόμαστε από τον Θεό. Ο άγιος Ησαΐας ο Αναχωρητής τονίζει:
«Όταν ο άνθρωπος εγκαταλείψει τις αμαρτίες του και επιστρέψει στον Θεό μετανιωμένος, η μετάνοια τον ξαναγεννά και τον κάνει καινούργιο άνθρωπο».
Ο άγιος Ιάκωβος Τσαλίκης δίνει ένα ελπιδοφόρο μήνυμα, λέγοντας ότι
πολλοί είναι οι πειρασμοί και στο μοναστήρι και έξω στον κόσμο· αλλά με
την προσευχή και τη μετάνοια και τη χάρη του Θεού, όλα διαλύονται.
Ας προχωρήσουμε με θάρρος και αγώνα στη ζωή μας, προσέχοντας να μη μοιάζουμε στα σύννεφα, που μετακινούνται σε άλλο μέρος, κάθε φορά που αλλάζει ο καιρός.
Να βαδίζουμε σταθερά στον δρόμο του Θεού, και όταν πέφτουμε σε κάποιο παράπτωμα, να μην πανικοβαλλόμαστε, αλλά με μετάνοια να επιστρέφουμε στα σωστά μονοπάτια της θείας Χάριτος.
