Μέσα στὴ Θεία Λειτουργία οἱ λέξεις «πάντων», «πάσα», καὶ «ὅλοι», διαπερνοὺν ὅλες σχεδὸν τίς εὐχὲς.
«Πάντων των ἁγίων μνημονεύσαντες», ἀναφέρουμε ὅλους τους Ἁγίους μὴν μᾶς ξεφύγει κανένας.
Καὶ ὅταν μνημονεύουμε τίς ψυχὲς καὶ τὰ ὀνόματα, καταλήγουμε μὲ τὴν εὐχὴ κανεὶς νὰ μὴν ἐξαιρεθεῖ:«Καὶ πάντων καὶ πασῶν».
Ἡ
Θεία Λατρεία λοιπὸν προσφέρεται για ὅλους καὶ ἐπίσης ἀπὸ ὅλους μαζί.
Γι’ αὐτὸ καὶ δὲν μπορεῖ νὰ εἶναι τοπικὴ οὔτε μερική, ἀλλὰ καθολικὴ καὶ
οἰκουμενική.
Ἡ
Ἐκκλησία ζεῖ ὅλες τίς λειτουργίες σὰν μία· συγκεντρώνει ὅλους τοὺς
Ναούς, ὅλες τίς ἀναίμακτες θυσίες ποὺ προσφέρονται ἀπὸ ὅλον τὸν κόσμο,
συλλέγει τούς πάντες καὶ τὰ πάντα καὶ τὰ προσφέρει θυσία εὐάρεστη τῷ
Θεῷ. Αὐτὴ ἡ καθολικότητα ἐκφράzει τὸ μυστήριο τῆς ἑνότητας.
Μητροπολίτης Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Νικόλαος
