
Εορτή της Ενανθρωπήσεως του Υιού και Λόγου του Θεού μέσα από τους λόγους του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Ἅγ. Ἰωάννης ο Χρυσόστομος
Λόγος εἰς τὸ γενέθλιον τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ
«Τί νὰ πῶ καὶ τί νὰ λαλήσω; Βλέπω ἐκείνη ποὺ γέννησε. Βλέπω κι Ἐκεῖνον ποὺ γεννήθηκε. Ἀλλὰ τὸν τρόπο τῆς γεννήσεως δὲν μπορῶ νὰ τὸν καταλάβω.
Ὅπου θέλει, βλέπετε, ὁ Θεός, νικῶνται οἱ φυσικοὶ νόμοι. Ἔτσι ἔγινε κι ἐδῶ• παραμερίστηκε ἡ φυσικὴ τάξη καὶ ἐνέργησε ἡ θεία θέληση.
Πόσο ἀνέκφραστη εἶναι ἡ εὐσπλαχνία τοῦ Θεοῦ! Ὁ προαιώνιος Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ ἄφθαρτος καὶ ἀόρατος καὶ ἀσώματος, κατοίκησε μέσα στὸ φθαρτὸ καὶ ὁρατὸ σῶμα μας.
Γιὰ ποιὸ λόγο; Νά, ὅπως ξέρετε, ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι πιστεύουμε περισσότερο σ᾿ ὅ,τι βλέπουμε παρὰ σ᾿ ὅ,τι ἀκοῦμε. Στὰ ὁρατὰ πιστεύουμε. Στ᾿ ἀόρατα ὄχι.
Ἔτσι δὲν πιστεύαμε στὸν ἀόρατο ἀληθινὸ Θεό, ἀλλὰ λατρεύαμε ὁρατὰ εἴδωλα μὲ μορφὴ ἀνθρώπων.
Δέχτηκε λοιπὸν ὁ Θεὸς νὰ παρουσιαστεῖ μπροστά μας μὲ ὁρατὴ μορφὴ ἀνθρώπου, γιὰ νὰ διαλύσει μ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπο κάθε ἀμφιβολία γιὰ τὴν ὕπαρξή Του.
Κι ὕστερα, ἀφοῦ μᾶς διδάξει μὲ τὴν αἰσθητὴ καὶ ἀναμφισβήτητη παρουσία Του, νὰ μᾶς ὁδηγήσει εὔκολα στὴν ἀληθινὴ πίστη, στ᾿ ἀόρατα καὶ ὑπερφυσικά.»
4 Λόγοι που επεξηγεί ο Ιερός Χρυσόστομος το φαινόμενο του άστρου:
«Διότι βεβαίως δεν ήταν αυτό ένα από τα πολλά άστρα, μάλλον *δεν ήταν καν άστρο*, όπως εγώ τουλάχιστον πιστεύω,
αλλά κάποια αόρατη δύναμη «άγγελος» που πήρε αυτή την μορφή. Έδινε την εντύπωση αυτή, ότι ήταν υπερφυσικό φαινόμενο,
πρώτα, από την πορεία του.
Όλα τα άστρα, τα βλέπουμε να ακολουθούν πορεία από τα ανατολικά προς τα δυτικά·
αυτό όμως κατευθυνόταν από βορρά προς νότο· διότι αυτή είναι η θέση της Παλαιστίνης σε σχέση με την Περσική χώρα.
Δεύτερον, αυτό είναι δυνατόν να το αντιληφθεί κανείς και από το χρονικό διάστημα, της εμφάνισής του.
Δηλαδή δεν φαινόταν κατά την νύκτα, αλλά μέρα-μεσημέρι, ενώ έλαμπε ο Ήλιος·
πράγμα το οποίο δεν είναι χαρακτηριστικό της δύναμης ενός άστρου, αλλά ούτε και της Σελήνης.
Τρίτον, από το γεγονός ότι εμφανιζόταν και κρυβόταν ξανά.
Διότι στον δρόμο προς την Παλαιστίνη φαινόταν ότι τους καθοδηγούσε·
όταν όμως έφθασαν στα Ιεροσόλυμα, κρύφθηκε· έπειτα πάλι όταν άφησαν τον
Ηρώδη, αφού του εξήγησαν τον λόγο για τον οποίον ήρθαν και επρόκειτο να
φύγουν, εμφανίστηκε ξανά·
γεγονός το οποίο δεν έχει να κάνει με την κίνηση των άστρων, αλλά με κάποια έλλογη δύναμη.
Τέταρτον, από τον τρόπο που έδειχνε θα μπορούσε να το αντιληφθεί κανείς αυτό ξεκάθαρα.
Διότι δεν έδειχνε τον τόπο μένοντας επάνω· ούτε βέβαια ήταν δυνατόν σ’
αυτούς τους Μάγους, έτσι να το αντιληφθούν· αλλά το έκανε αυτό
κατεβαίνοντας κάτω.
Πώς λοιπόν το άστρο, πες μου, έδειχνε τόπο τόσο στενό της φάτνης και της καλύβας,
εάν δεν κατέβαινε κάτω, αφήνοντας το ύψος εκείνο, και δεν στεκόταν πάνω από το κεφάλι του παιδιού;
Αυτό βεβαίως υπονοώντας και ο Ευαγγελιστής έλεγε: «ιδού, το άστρο
οδήγησε αυτούς, μέχρις ότου ήλθε και στάθηκε πάνω από το σημείο όπου
ήταν το παιδί».
Αποφθέγματα του Ιδίου Πατρός για το μεγάλο γεγονός της Ενανθρωπήσεως του Χριστού
Α) Αν θέλεις να τιμήσεις τη Γέννηση, μιμήσου την ταπείνωσή Του.
Αν θέλεις να γιορτάσεις αληθινά, δέξε Τον μέσα στην καρδιά σου.
Ο Χριστός δεν ζητά χρυσάφι ή πολύτιμα δώρα, ζητά καθαρή ψυχή και καρδιά γεμάτη αγάπη.
Δεν χρειάζεται λαμπρούς οίκους, αλλά πίστη και έλεος.
Β) Τί ἄλλο μένει νὰ πῶ??
Δημιουργὸ καὶ φάτνη βλέπω…
Βρέφος καὶ σπάργανα… Λεχώνα παρθένα, περιφρονημένη.
Φτώχεια πολλή…
Ἀνέχεια πολλή…
Εἶδες ὅμως τί πλοῦτος μέσα στὴ μεγάλη φτώχεια??
Ὁ Πλούσιος ἔγινε φτωχὸς γιὰ χάρη μας.
Δὲν ἔχει οὔτε κρεβάτι οὔτε στρῶμα.
Μέσα σὲ ταπεινὸ παχνὶ
Τὸν ἔχουν ἀποθέσει…
Ὢ φτώχεια, πλούτου πηγή!
Ὢ πλοῦτε ἀμέτρητε, κρυμμένε μὲς στὴ φτώχεια!
Μέσα στὴ φάτνη κείτεσαι καὶ τὴν οἰκουμένη σαλεύεις.
Μέσα σὲ σπάργανα τυλίγεσαι καὶ σπᾶς τὰ δεσμὰ τῆς ἁμαρτίας.
Λέξη ἀκόμα δὲν ἄρθρωσες καὶ δίδαξες στοὺς μάγους την θεογνωσία.
Γ) «Ο Χριστός γεννιέται σε σπήλαιο και τυλίγεται με σπάργανα.
Ο Βασιλεύς των ουρανών κείτεται σε φάτνη. Γιατί; Για να μας διδάξει την ταπείνωση.
Εκείνος που κάθεται στον υψηλό θρόνο των Χερουβείμ, τώρα κείτεται σε ταπεινή φάτνη, για να σηκώσει εμάς από την πτώση μας και να μας κάνει να βρούμε την αληθινή δόξα μέσα στην ταπείνωση».
Ας Τον υποδεχθούμε με πίστη και ταπείνωση, για να γίνουμε συμπολίτες των αγίων και κληρονόμοι της αιώνιας ζωής.