ΔΕΙΤΕ ΟΛΟΚΛΗΡΗ ΤΗΝ 28η ΓΙΟΡΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ (ΒΕΑΚΕΙΟ ΘΕΑΤΡΟ 2013)...

Α' ΜΕΡΟΣ (Το χορευτικό μας εμφανίζεται στο λεπτό 30:20)

Β' ΜΕΡΟΣ (Η χορωδία μας εμφανίζεται στο λεπτό 51:10)

BEAKEIO 2013

Μέσα σε ένα κλίμα χαράς, παλμού και ενθουσιασμού πραγματοποιήθηκε η εορταστική εκδήλωση της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς για τη λήξη της Νεανικής Ιεραποστολικής χρονιάς. Για 28η χρονιά η εορταστική εκδήλωση της Μητροπόλεως Πειραιώς πραγματοποιήθηκε στο Βεάκειο Θέατρο Πειραιώς με την παρουσία περισσοτέρων από 25 χορευτικών και χορωδιών από τις ενορίες της Μητροπόλεώς μας. Η θεατρική σκηνή της Μητροπόλεως Πειραιώς παρουσίασε τμήμα από το Θεατρικό του Γεωργίου Βιζυηνού: «Tο μόνον της ζωής του ταξείδιον».

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας στο σύντομο χαιρετισμό που απεύθυνε στους παρευρισκομένους οι οποίοι είχαν γεμίσει ασφυκτικά το θέατρο και μέσα και έξω από τους χώρους του, αναφέρθηκε στο γεγονός ότι όσο και αν παλεύουν άθεοι και σκοτεινοί μηχανισμοί για την αποχριαστιανικοποίηση της Ευρώπης, οι νέοι του Πειραιά δίνουν σήμερα ένα ηχηρό μήνυμα ότι αυτό δεν μπορεί και δεν θα περάσει έτσι απλά. Ακόμα αναφέρθηκε και στο αισχρό κόμμα και τα νομοθετήματα που έχουν δημιουργήσει χώρες όπως η Γερμανία, Ολλανδία και Αυστρία χώρες που έχουν κάνει πράξη το Ντοστογιεφσκικό ρήμα "όπου δεν υπάρχει Θεός τα πάντα επιτρέπονται".  

Τέλος, ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας ευχαρίστησε τον Πανοσιολογιώτατο Πρωτοσύγκελλο και Διευθυντή του Γραφείου Νεότητας της Μητροπόλεως μας π. Νήφων Καπογιάννη, τον Αξιότιμο Δήμαρχο για τη δωρεάν παραχώρηση του Βεακείου, καθώς και το Διευθυντή των εκδηλώσεων του Γραφείου Νεότητας Αιδεσιμολογιώτατο Πρωτοπρεσβύτερο π. Ιωάννη Παναγιώτου και όλους όσους εργάστηκαν εμφανώς ή και αφανώς για την επίτευξη αυτής της πανέμορφης γιορτής.

Η ενορία μας συνεργάστηκε με την ενορία του Αγίου Χαραλάμπους Καστέλλας και μας παρουσίασαν παραδοσιακούς χορούς από την περιοχή της Θράκης με υπεύθυνη χοροδιδάσκαλο τη Βασιλική Θειακούλη, ενώ η χορωδία μας τραγούδησε τα τραγούδια:

Πέφτουν τ' αστέρια βροχή

Γίνονται θαύματα

Πιάνο: Ευαγγελία Βερσάκη

Βιολί: Αναστασία Αθανασίου

Διεύθυνση χορωδίας: Αικατερίνη Καποδίστρια

ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ "ΚΑΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ" & ΔΙΝΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΗ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ!!!

ΖΗΤΗΣΕ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΩΣ ΙΕΡΕΑΣ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΜΙΣΘΟ...

Το Σάββατο 8 Ιουνίου 2013 στην Ιερά Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου (Ντάρδιζα), ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, ετέλεσε την χειροτονία εις πρεσβύτερον του π. Αλεξάνδρου Τουλουμτζόγλου, κατοίκου του Ολυμπιακού Χωριού.

Ο π. Αλέξανδρος γεννήθηκε στο Σουέζ της Αιγύπτου το 1947. Είναι έγγαμος και εργάσθηκε ως εργοδηγός-μηχανικός στα Ελληνικά Διυλυστήρια Ασπροπύργου, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε.

Από τα παιδικά του χρόνια στους ναούς του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, κατόπιν στη Ζωοδόχο Πηγή Καμινίων, στο εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως στα Διυλιστήρια Ασπροπύργου και τώρα στο Ολυμπιακό Χωριό, προσφέρει καθημερινά πολύτιμες υπηρεσίες στους ναούς της εκάστοτε ενορίας του.

Με την εργατικότητα, την εμπειρία και την αξιοσύνη του, σήμερα καλείται να συμβάλλει στην ανέγερση του ιερού ναού των Αγίων Κυρίλλου & Μεθοδίου στο Ολυμπιακό Χωριό, μαζί με τον επίσης άξιο συνεφημέριό του π. Σωκράτη Παπαγεωργίου. Ο π. Αλέξανδρος ζήτησε και θα προσφέρει τις υπηρεσίες του ως ιερέας στο Ολυμπιακό Χωριό χωρίς να λαμβάνει κανένα μισθό.

ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΝΟΡΙΤΕΣ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΜΑΣ ΝΑΟΥ ΤΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ "ΠΑΝΤΑ ΑΞΙΟΣ" ΚΑΙ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ ΘΕΟΥ, ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΕΙ ΤΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ!!! ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ!!!

28η ΓΙΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Την Κυριακή 16 Ιουνίου 2013 και ώρα 7:30 μ.μ. πραγματοποιείται η 28η Γιορτή Νεολαίας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς με αφορμή τη λήξη των Κατηχητικών Δραστηριοτήτων για το έτος 2013.
Η γιορτή διοργανώνεται από το Γραφείο Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς και θα πραγματοποιηθεί στο Βεάκειο Θέατρο με τη συμμετοχή χορωδιών, θεατρικών και χορευτικών από τους Τομείς Νεότητας των Ενοριών. 

Στην εκδήλωση αυτή θα λάβουν μέρος και τα παιδιά των κατηχητικών και νεανικών συντροφιών του ιερού μας ναού με το Τμήμα παραδοσιακών χορών που θα χορέψουν χορούς από τη Θράκη, ενώ η Παιδική/Νεανική χορωδία μας θα μας παρουσιάσει πολύ όμορφα τραγούδια με πολλές εκπλήξεις...

Η ΑΓΑΠΗ... ΣΑΝ ΜΙΑ ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ

Η αγάπη . . .

γεννά ,

αναγεννά ,

ομορφαίνει ,

τρέφει ,

ξεδιψά ,

εναρμονίζει ,

γαληνεύει ,

προστατεύει ,

ελευθερώνει ,

ημερεύει ,

ανανεώνει ,

φωτίζει ,

εμπνέει ,

σώζει ,

στηρίζει ,

ελευθερώνει ,

δημιουργεί ,

γιατρεύει ,

ενώνει ,

φροντίζει ,

υπομένει ,

αντέχει

... και θα μπορούσε να συνεχιστεί ασταμάτητα αυτός ο κατάλογος, γιατί η αγάπη αναβλύζει ασταμάτητα και είναι σαν μια Ζωοδόχος Πηγή.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΣΤΟ ΝΑΟ ΜΑΣ!!!

Μεγάλη Παρασκευή σήμερα και για μία ακόμη χρονιά ο ναός μας πλημμύρισε από ενορίτες που έτρεξαν να προσκυνήσουν τον επιτάφιο που είχαν στολίσει από το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης παιδιά και κατηχήτριες. Από το πρωί συγκεντρώθηκαν στο ναό τα κορίτσια των νεανικών συντροφιών του ιερού μας ναού οι οποίες ως μυροφόρες κράτησαν το σώμα του Κυρίου κατά την Αποκαθήλωση, παρέμειναν δίπλα στον επιτάφιο όλο το μεσημέρι και έψαλλαν τα εγκώμια το απόγευμα στην ακολουθία του επιταφίου θρήνου, καθώς και στην περιφορά του επιταφίου. Θα πρέπει να αναφέρουμε ότι πρόκειται για ένα έθιμο του ναού μας που επαναλαμβάνεται εδώ και παραπάνω από 20 χρόνια. 

ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΟΡΤΗ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

Την Κυριακή 31 Μαρτίου πραγματοποιήθηκε στο 17ο Δημοτικό σχολείο η εκδήλωση των κατηχητικών μας συντροφιών για τη διπλή εορτή του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής Εορτής του 1821. Τα παιδιά απήγγειλαν πολλά ποιήματα, παρουσίασαν επίκαιρα σκετς και μας εξήγησαν γιατί γιορτάζουμε τη μέρα αυτή. Στη γιορτή βεβαίως συμμετείχε και η παιδική και νεανική  χορωδία του ιερού μας ναού τραγουδώντας τα εξής τραγούδια:

1. Γαλάζια Ελλάδα
2. Περήφανοι όλοι
3. Ξύπνα ραγιά
4. Να 'τανε το '21
5. Θούριος

 Στη συνέχεια, το παιδικό τμήμα παραδοσιακών χορών μας παρουσίασε τους παραδοσιακούς χορούς από την Ήπειρο:

1. Καγκέλι
2. Μενούσης
3. Τσάμικος
4. Συρτό στα τρία

Στο τέλος της γιορτής οι ιερείς νεότητος μοίρασαν στα παιδιά τα αναμνηστικά τους και ένα μικρό νηστίσιμο κέρασμα.

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΚΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ ΧΟΡΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

Το προηγούμενο Σάββατο (30 Μαρτίου 2013) πραγματοποιήθηκε εορταστική εκδήλωση των κατηχητικών συντροφιών της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς με την ευκαιρία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και της Εθνικής Εορτής του 1821 στην αίθουσα "Αθανάσιος Κανελλόπουλος" του Πανεπιστημίου Πειραιώς. Στην εκδήλωση αυτή συμμετείχε και το παιδικό τμήμα παραδοσιακών χορών του ναού μας παρουσιάζοντάς μας παραδοσιακούς χορούς από την Ήπειρο.

Υπεύθυνη ήταν η Βασιλική Θειακούλη και η σειρά των χορών ήταν η εξής:

1. Καγκέλι
2. Μενούσης
3. Τσάμικος
4. Συρτό στα τρία

ΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑ ΑΠΟ ΤΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΚΑΙ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΧΟΡΩΔΙΩΝ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Το Σάββατο 02 Μαρτίου 2013 πραγματοποιήθηκε με μεγάλη επιτυχία το 1ο φεστιβάλ χορωδιών που διοργανώθηκε από την Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Αγίου Νικολάου. Η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη, δεν έλειπε όμως το κέφι...!!! 

Πολλά συγχαρητήρια αξίζουν ιδιαιτέρως στα παιδιά της παιδικής και νεανικής μας χορωδίας, τα οποία μας παρουσίασαν ένα εκπληκτικό πρόγραμμα αποσπώντας πάρα πολύ καλή κριτική από τους υπεύθυνους της διοργάνωσης, αλλά και από όλους τους παρευρισκόμενους οι οποίοι συνόδευαν τα παιδιά με το χειροκρότημά τους...!!! ΠΟΛΛΑ ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ & ΕΙΣ ΑΝΩΤΕΡΑ!!!

ΠΙΣΩ ΑΠ' ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

ΣΒΗΣΕ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ

ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΘΑΥΜΑΤΑ

Το "ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ" επιστρέφει στην ΕΤ-1.

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΤΡΕΙΣ ΙΕΡΑΡΧΕΣ

Η Ιερά Μητρόπολις Πειραιώς διοργανώνει εκδήλωση επί τη εορτή των Τριών Ιεραρχών με Θέμα: "Η αποδόμηση της ιστορίας στην εκπαίδευση". Κεντρικός ομιλητής θα είναι ο συγγραφέας και πολιτικός αναλυτής κ. Γιώργος Καραμπελιάς.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην Κεντρική Αίθουσα του Πανεπιστημίου Πειραιώς (Καραολή και Δημητρίου 80, Πειραιάς) την Τετάρτη 30 Ιανουαρίου 2013 και ώρα 6:00 μ.μ.

Η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

Την εκδήλωση θα καλύψει ζωντανά η διαδικτυακή τηλεόραση της Πειραϊκής Εκκλησίας (www.pewebtv.com)

ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ Π. ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΤΟΥΛΟΥΜΤΖΟΓΛΟΥ ΕΙΣ ΔΙΑΚΟΝΟΝ!!! ΠΑΝΤΑ ΑΞΙΟΣ!!!

Το Σάββατο 12 Ιανουαρίου 2013 στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Θρακομακεδόνων, ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης Ιλίου, Αχαρνών & Πετρουπόλεως κ. Αθηναγόρας, ετέλεσε την χειροτονία εις διάκονον του Αλέξανδρου Τουλουμτζόγλου, κατοίκου Ολυμπιακού Χωριού.

Ο π. Αλέξανδρος γεννήθηκε στο Σουέζ της Αιγύπτου το 1947. Είναι έγγαμος και εργάσθηκε ως εργοδηγός-μηχανικός στα Ελληνικά Διυλυστήρια Ασπροπύργου, από όπου και συνταξιοδοτήθηκε. Από τα παιδικά του χρόνια στους ναούς του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, κατόπιν στη Ζωοδόχο Πηγή Καμινίων, στο εκκλησάκι της Μεταμορφώσεως στα Διυλιστήρια Ασπροπύργου και τώρα στο Ολυμπιακό Χωριό, προσφέρει καθημερινά πολύτιμες υπηρεσίες στους ναούς της εκάστοτε ενορίας του.

Με την εργατικότητα, την εμπειρία και την αξιοσύνη του, σήμερα καλείται να συμβάλλει στην ανέγερση του ναού των Αγίων Κυρίλλου & Μεθοδίου στο Ολυμπιακό Χωριό, μαζί με τον επίσης άξιο εφημέριο π. Σωκράτη Παπαγεωργίου.

Ο π. Αλέξανδρος ζήτησε και θα προσφέρει τις υπηρεσίες του ως ιερέας στο Ολυμπιακό Χωριό χωρίς να λαμβάνει κανένα μισθό.

 

ΚΑΛΑΝΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΩΝ ΠΑΤΜΟΥ

ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ!!!

Με μεγάλη επιτυχία και πολύ κέφι πραγματοποιήθηκε η χριστουγεννιάτικη εορτή των κατηχητικών συντροφιών του ιερού μας ναού. Τα παιδιά μας έδειξαν το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων μέσα από μια σειρά ποιημάτων, πεζών κειμένων και επίκαιρων καλάντων και τραγουδιών, ενώ στο τέλος της γιορτής ακούσαμε επίκαιρο λόγο από τον πνευματικό μας πατέρα και ιερέας νεότητος, π. Χαράλαμπο, ο οποίος στη συνέχεια μαζί με τον π. Ιωάννη μοίρασαν στα παιδιά τα αναμνηστικά τους δώρα.

ΚΥΠΡΙΑΚΑ ΚΑΛΑΝΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ

 

 

ΚΑΛΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΧΡΟΝΙΑΣ ΑΘΗΝΑΪΚΑ

ΓΙΟΡΤΙΝΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

 FELIZ NAVIDAD

Ο ΧΑΚΙΜ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΦΡΙΚΗ

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΑ

ΚΙ ΕΝΩ ΕΤΟΙΜΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ...

Σήμερα με το Τμήμα Προσχολικής και Πρώτης Σχολικής Ηλικίας μιλήσαμε για τα Άγια νήπια, κάναμε πρόβα τα ποιήματα για τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή που θα γίνει την επόμενη Κυριακή και ώρα 10:30 π.μ. στον πρώτο όροφο του Πνευματικού μας κέντρου και στη συνέχεια φτιάξαμε από μία χειροποίητη Χριστουγεννιάτικη κάρτα που άρεσε πολύ στα παιδιά.

ΜΙΑ ΩΡΑΙΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΗΣ ΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Την προηγούμενη Κυριακή με τα παιδιά της Προσχολικής και πρώτης σχολικής ηλικίας μιλήσαμε για τον Άγιο Νεομάρτυρα Ευγένιο τον Ρώσο, ο οποίος αρνούμενος να αλλαξοπιστήσει και να βγάλει το Σταυρό που φορούσε, υπέστη φρικτό μαρτύριο μόλις στην ηλικία των 19 ετών. Αφού συζητήσαμε με τα παιδιά για το πιο ιερό σύμβολο της πίστης μας, τον Σταυρό του Χριστού μας, και είπαμε ότι πρέπει να φοράμε τον Σταυρό μας και να μην ντρεπόμαστε να κάνουμε τον Σταυρό μας σωστά, στη συνέχεια φτιάξαμε μια πάρα πολύ όμορφη κατασκευή που άρεσε πολύ στα παιδιά. 

Για την κατασκευή αυτή χρειαστήκαμε:

ξύλα κανέλας, κόλλα, αποξηραμένα άνθη, κλωστές χρωματιστές και χρυσή κλωστή

 

ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ... (ΑΓΙΟΡΕΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ)

Ήταν κάποτε ένα γεροντάκι σε μια σκήτη του αγίου Όρους। Ζούσε μόνος του και από την πολλή άσκηση είχε αγιάσει. Κάθε πρωί, πριν ακόμα χαράξει, έκανε στην καλύβη του Λειτουργία... Σιγά-σιγά, η φήμη του απλώθηκε και μέσα και έξω απ΄το περιβόλι της Παναγιάς και έρχονταν κόσμος και κοσμάκης να λειτουργηθεί και να μιλήσει μαζί του. Όμως, όλοι είχαν το ίδιο παράπονο:
"Γιατί, βρε πάτερ μου, τελειώνεις τόσο νωρίς τη Λειτουργία"; του έλεγαν. "Δεν προλαβαίνουμε καλά-καλά να'ρθουμε και συ λες το δι'ευχών"... Και εκείνο το αγιασμένο γεροντάκι απαντούσε: Όταν παιδιά μου λειτουργώ και λέω τα ονόματα κάνω όσο πιο γρήγορα μπορώ. Γιατί έρχονται οι άγγελοι να πάρουν την προσφορά (το όνομα που μνημονεύω) και τους βλέπω να με περιμένουν. Και δεν είναι σωστό να αφήνω τόσους αγγέλους να περιμένουν εμένα τον αμαρτωλό και ανάξιο. Γι'αυτό βιάζομαι και τελειώνω νωρίς. Για να μην περιμένουν..

Ο ΘΕΟΣ...

Πολλές φορές αναρωτιόμαστε που είναι ο Θεός και γιατί δεν είναι δίπλα μας την ώρα που τον θέλουμε να συμπαρασταθεί στα προβλήματά μας.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Θεός πάντα είναι δίπλα μας. Απλά εμείς ίσως πολλές φορές δεν τον αντιλαμβανόμαστε και περιμένουμε να δούμε την παρουσία του με τα μάτια του σώματος και όχι με τα μάτια της ψυχής.

Παράδειγμα... η ιστορία που ακολουθεί.
Έβρεχε, έβρεχε και το χωριό πλημμύριζε. Οι κάτοικοι έφευγαν με βάρκες να γλυτώσουν. Ένας βαρκάρης είδε μια οικογένεια και πήγε να τη σώσει.

-Ελάτε, θα πνιγείτε.

-Όχι, δεν ερχόμαστε, πιστεύουμε στο Θεό, είμαστε δούλοι του και Aυτός θα μας σώσει.

Η βάρκα έφυγε.

Το νερό ανέβαινε σκέπασε το σπίτι και η οικογένεια για να γλυτώσει ανέβηκε στα κεραμίδια. Τους είδε ένα ελικόπτερο πήγε από πάνω τους και τους πέταξε ανεμόσκαλα.

-Ελάτε, θα πνιγείτε.

-Όχι, δεν ερχόμαστε. Πιστεύουμε στο Θεό, είμαστε δούλοι του και Aυτός θα μας σώσει.

Το ελικόπτερο έφυγε.

Το νερό ανέβηκε και πνίγηκαν όλοι, οι ψυχές τους ανέβηκαν στον ουρανό και πήγαν να διαμαρτυρηθούν στον Θεό.

-Γιατί Θεέ μου μας έπνιξες; Eίμαστε τόσο καλοί χριστιανοί κι είχαμε εμπιστοσύνη σε Σένα ότι Eσύ θα μας σώσεις.

Κι ο Θεός απαντά
-Δεν ξέρω κι εγώ τι έγινε… είχα στείλει μια βάρκα… κι ένα ελικόπτερο…

Πηγή: http://agiasofiapeiraios.blogspot.gr

ΕΝΑΡΞΗ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΩΝ

ΤΗΝ ΕΣΩΣΕ ΕΝΑ ΑΝΤΙΔΩΡΟ!!!

Η ιστορία, που θα σας αφηγηθώ είναι πέρα για πέρα αληθινή, όσα απίστευτα στοιχεία και αν έχει. Συνέβη στις αρχές Δεκέμβρη 2007. 

Οι έννοιες και οι φροντίδες της καθημερινότητας με είχαν καταβάλει εκείνο τον καιρό και ιδιαίτερα κάποιες οικογενειακές υποθέσεις μου είχαν προκαλέσει μεγάλη στεναχώρια. Τέλος πάντων σκεφτόμουν, τα έχει αυτά η ζωή. Αυτό, όμως, που ένοιωσα εκείνο το πρωί ήταν για μένα -έτσι σκεφτόμουν τότε- τελειωτικό. 

Από την προηγούμενη είχα κάποιες εκκρεμότητες να φέρω σε πέρας και μάλιστα οικονομικές, που με είχαν στενοχωρήσει και με είχαν αγχώσει πολύ. Είχα πάει στο ταμείο των υπαλλήλων της υπηρεσίας που εργάζομαι και είχα εισπράξει το ποσό ενός δανείου 20.000 ευρώ, προκειμένου να εξοφλήσω την τράπεζα η οποία μας έβγαλε το εξοχικό σπίτι σε πλειστηριασμό και προχώρησε σε κατάσχεση. Ήμουν πολύ στεναχωρημένη, γιατί αυτό το σπίτι είχε φτιαχτεί με πολύ μόχθο και κάθε καλοκαίρι πηγαίναμε με τα παιδιά εκεί για διακοπές.Δεν ήθελα με κανένα τρόπο να το χάσω, αν και οικονομικά ήμουν σε πολύ δύσκολη κατάσταση, αφού βασιζόμουν μόνο στο μισθό μου. Τέλος πάντων ζήτησα από την υπηρεσία δάνειο, για το οποίο μου κρατάνε κάθε μήνα 250 ευρώ από το μισθό. Μόλις το εισέπραξα σε μετρητά πήγα στην τράπεζα και έστειλα 6.000 ευρώ σε έναν θείο, που είχε καταβάλει εγγύηση για να μη γίνει η κατάσχεση και τα υπόλοιπα 14.000 θα τα έβαζα σε λογαριασμό της τράπεζας, τον οποίο όμως δεν είχα και έπρεπε να τηλεφωνήσω να μου τον πουν. Και ώσπου να τελειώσω με όλα αυτά η τράπεζα έκλεισε. 

 

Έτσι σκέφθηκα να αφήσω τα χρήματα, μαζί με όλα τα χαρτιά, όπως ήταν,μέσα στο αυτοκίνητό μου, στο τσεπάκι της πόρτας του οδηγού. Εκεί ποιός να τα πειράξει. Άλλωστε πρωί-πρωί θα πήγαινα να τα καταθέσω. Ποτέ δεν είχα χάσει κάτι από το αυτοκίνητο. Μάλιστα τα έβαλα σε ένα φάκελο από αυτούς των δημοσίων υπηρεσιών καθώς τους φύλαγα, όταν η ταμίας μας πλήρωνε και μας έβαζε τα χρήματα στο φάκελο. Εγώ πάντα της γκρίνιαζα γι’ αυτό ότι ο τρόπος αυτός είναι απαρχαιωμένος, αλλά εκείνη εξακολουθούσε το σύστημά της. Έτσι κρατούσα τους φακέλους κι όλο και κάπου μου χρησίμευαν. Ίσως σας κουράζω με λεπτομέρειες αλλά θα δείτε παρακάτω γιατί σας τις αναφέρω. 

Εκείνο το πρωί λοιπόν ξεκίνησα να πάω στη τράπεζα για την κατάθεση των χρημάτων. Το αυτοκίνητο, ενώ συνήθως το παρκάρω στην πυλωτή της πολυκατοικίας, εκείνο το βράδυ το είχα παρκάρει λίγο παραπέρα από το σπίτι, γιατί κάποιος μου είχε πιάσει το πάρκιν. Πηγαίνω εκεί που το είχα παρκάρει, πολύ κοντά στο σπίτι και σε σίγουρο μέρος, αλλά το αυτοκίνητο πουθενά. Κοπήκανε τα πόδια μου. Δεν ήταν δυνατόν. Στη γειτονιά. Λίγα μέτρα από το σπίτι. Ποτέ κανείς δεν είχε παραπονεθεί για κλοπές. Είμαστε ήσυχη γειτονιά. Κόντεψα να τρελαθώ. Δεν ήταν μόνο το αυτοκίνητο που έχασα, κι αν το εύρισκα και πως θα το εύρισκα, και πως θα πηγαίνω στη δουλειά και πως θα πηγαίνει ο γιος μου στο σχολείο που τον πήγαινα εγώ κάθε πρωί, δεν ήταν που δεν είχα καθόλου χρήματα να αγοράσω άλλο, ήταν ότι είχα μέσα και τις 14.000 ευρώ. Πήγα να τρελαθώ πραγματικά. 

Και εκτός αυτού και το σπίτι θα έχανα, αφού δεν πρόλαβα να στείλω τα χρήματα στην τράπεζα. Και το αυτοκίνητο και τα χρήματα, αλλά και θα μου κρατούσαν κι από τον μισθό μου 250 ευρώ το μήνα γι’ αυτό το δάνειο. Τρελάθηκα. Ένοιωσα δύσπνοια, κιτρίνισα. Γύρισα στο σπίτι και κάθισα μουδιασμένη. Τώρα τι να κάνω. Παίρνω αμέσως το 100 και καταγγέλλω τη κλοπή. -Τι να σας πω κυρία μου, μου λέει στην άλλη άκρη της γραμμής ο αστυνομικός, στην Αθήνα κάθε μέρα κλέβονται 100 αυτοκίνητα. Θα δώσουμε τα στοιχεία στα περιπολικά κι αν τύχει και πέσουμε επάνω.. αν είστε τυχερή… πηγαίνετε και στο αστυνομικό τμήμα να κάνετε και μήνυση κατά αγνώστων. Όλα μαύρα…Πηγαίνω στο αστυνομικό τμήμα της περιοχής μου, κι εκεί τα ίδια. Εκεί ένα παιδί, νέος αστυνομικός, μου φέρνει ένα μπουκαλάκι νερό -πως θα με είδε το παιδί- και μου λέει. 

- Ηρεμήστε μπορεί και να το βρείτε… 

Γυρίζω σπίτι και περιμένω…Στη στιγμή άρχισα να σκέφτομαι τα γεγονότα. Πως συνέβη αυτό, γιατί συνέβη αυτό, γιατί ο Θεός να μου δώσει αυτή τη δοκιμασία…Εκεί μου ήρθε τότε στο νου μια κουβέντα, που μου είχε πει ένα σεβάσμιος γέροντας κάποτε, που πήγα κοντά του να εξομολογηθώ. Ήμουν τότε πολύ στενοχωρημένη και ανήσυχη για τα παιδιά μου, για τη ζωή μου…έκλαιγα, μιλούσα κι έκλαιγα…τότε μου λέει. 

- Μην κλαις. Ο Θεός μας δίνει τις δοκιμασίες για κάποιο λόγο. Είναι, όμως, πατέρας μας και αγαπάει τα παιδιά του. Το καλό μας θέλει. Πρέπει να του έχουμε εμπιστοσύνη. Για κάποιο λόγο μας τα στέλνει όλα τούτα. Μην κλαις. Είναι αμαρτία, γιατί δείχνεις ότι δεν τον εμπιστεύεσαι…Να κάνεις την προσευχή σου και να αφήνεσαι με εμπιστοσύνη στο θέλημά του. 

Εγώ, όμως, είμαι ένας άνθρωπος κοσμικός. Ψάχνω βέβαια τα πνευματικά μονοπάτια, αλλά πολύ μικρή είναι η πίστη μου. Θυμήθηκα τα λόγια τούτα του γέροντα και σκέφτηκα ξανά τα γεγονότα κάτω από άλλη ματιά. Για ποιό λόγο γίνονται όλα, για κάποιο λόγο μας στέλνει ο Θεός τις δοκιμασίες. Για λίγο όμως, γιατί ξανά με κυρίευσε η απελπισία, αλλά πάλι ξανασκέφτηκα τα λόγια του γέροντα.. Και τότε ξαφνικά θυμήθηκα ότι μου είχε δώσει μια προσευχή να διαβάζω στα δύσκολα αλλά… και στα εύκολα μου είχε πει. Έψαξα πού την είχα καταχωνιάσει εδώ και τόσα χρόνια -θα είχαν περάσει 8-9 χρόνια από τότε. Τη βρήκα όμως, δεν την είχα πετάξει. Την διάβασα πολλές φορές. Ήταν η προσευχή των πατέρων της Όπτινα. Σε λίγο ξαναπήρα τηλέφωνο το 100. Τίποτα. Το αστυνομικό τμήμα τίποτα. Ήρθε μεσημέρι. Γύρισαν τα παιδιά από τα σχολεία τους. Του είπα τα καθέκαστα. Στεναχωρέθηκαν πολύ. Εγώ μουδιασμένη, αλλά κάπου άρχισα να σκέφτομαι ότι πρέπει να αποδέχομαι αυτά που μου τυχαίνουν στην ζωή. Να έχω εμπιστοσύνη στο Θεό. 

Μάλλον, όμως, το ’κανα και αναγκαστικά, αφού δεν μπορούσα να κάνω και τίποτε άλλο. Όμως αυτή η κουβέντα του γέροντα όλο και μεγάλωνε στο μυαλό μου…Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό… Όλα γίνονται για κάποιο σκοπό. Άρα πρέπει να σκεφτώ ποιός είναι ο σκοπός, είπα εγώ στον εαυτό μου, αφού αυτή είναι η πάγια τακτική μου, όλα να τα εξηγώ. Έλα, όμως, που ορισμένα είναι πάνω από τη δύναμη του νου μου. 

Έτσι πέρασε η μέρα. Κάνοντας τηλεφωνήματα, αγωνιώντας, ξανακάνοντας προσευχή. 

Κατά τις 11:30 η ώρα το βράδυ ξαφνικά χτυπάει το τηλέφωνο. 

- Κυρία μου είμαστε από το αστυνομικό τμήμα Κάτω Πατησίων. Έχετε ένα αυτοκίνητο άσπρο, τάδε μάρκα με τάδε νούμερα. Η καρδιά μου κόντευε να σπάσει. 

-Ναι. Τι έγινε; 

-Έχουμε εδώ δυο άτομα που είχαν το αυτοκίνητό σας, τους σταματήσαμε για έλεγχο και βρήκαμε το δίπλωμα και τα χαρτιά σας. Ελάτε αμέσως. 

Έτρεξα κατευθείαν εκεί. Ήταν δυο νεαροί -όχι κακά παιδιά- με σκυμμένο το κεφάλι. 

-Κυρία μου, μου λέει ο διοικητής τι είχατε στο αυτοκίνητό σας εκτός από τα χαρτιά σας;

-Χρήματα κύριε διοικητά.

-Πόσα; 

-14.000 ευρώ. 

-Καλά κυρία μου, αφήνουμε τόσα λεφτά στο αυτοκίνητο; Τι να του πω δίκιο είχε. Βγάζει τότε από το συρτάρι του ένα φάκελο, τον φάκελο της υπηρεσίας μου, που είχα βάλει μέσα τα χρήματα και μου λέει: 

-Μετρήστε τα. Κοπήκανε τα πόδια μου. Μα ήταν δυνατόν; Αρχίζω και μετράω. 

Τα χρήματα ήταν όλα εκεί δεν έλειπε ούτε ένα ευρώ.

-Δεν είναι δυνατόν, λέω. Πως έγινε αυτό; Ρωτάει τότε ο διοικητής τους νεαρούς. 

-Τι έγινε παιδιά; Πως και δεν πειράξατε τα χρήματα; Δεν τα βρήκατε; 

-Όχι απαντάει ο ένας. Δηλαδή βρήκαμε τον φάκελο, αλλά δεν τον ανοίξαμε. 

-Γιατί τους ρωτά ο αστυνομικός. 

-Να καθώς ψάχναμε το αυτοκίνητο, στο ντουλαπάκι μπροστά, του συνοδηγού βρήκαμε τα διπλώματα της κυρίας και των παιδιών της, την άδεια του αυτοκινήτου και βρήκαμε κι έναν φάκελο ίδιο που είχε μέσα ένα κομμάτι ψωμί από την εκκλησία, ξερό.

- Αντίδωρο το λένε , του λέει ο άλλος. 

- Ναι αντίδωρο. Ε, και καθώς ψάχναμε βρήκαμε στο τσεπάκι στο πλάι του αυτοκινήτου και αυτό τον φάκελο και είπαμε ότι αντίδωρο θα ’χει πάλι μέσα αυτή, όπως είχε στο άλλο. Φαίνεται ότι θα ’ναι καμιά θρήσκα… Και έτσι δεν ανοίξαμε τον φάκελο.. 

Μείναμε όλοι άφωνοι. Μαζεύτηκαν όλοι οι αστυνομικοί γύρω-γύρω και κοιτούσαν παραξενεμένοι. Κανείς δε μιλούσε. 

Δεν θα σας κουράσω με άλλες λεπτομέρειες. Σε λίγο ήρθαν οι γονείς τους -καλοί άνθρωποι- απέσυρα τη μήνυση και γύρισα σπίτι. Εκεί έγινε πάλι άλλο σκηνικό. Τα παιδιά μου δεν μπορούσαν να πιστέψουν ότι το αυτοκίνητο βρέθηκε άθικτο, μόνο η βενζίνη είχε τελειώσει, και τα χρήματα όλα. Ήταν συγκλονιστικό. Δηλαδή ένα μικρό κομματάκι αντίδωρο μπόρεσε να ανατρέψει μια σειρά γεγονότων. Γιατί, αν είχαν βρει τα χρήματα, σίγουρα τα πράγματα θα έβαιναν αλλιώς. Και πότε το είχα βάλει εκεί το αντίδωρο ούτε που θυμόμουν. Εκείνο το ντουλαπάκι σπάνια το ανοίγω. Και το αντίδωρο θα το είχα από το καλοκαίρι ίσως, που πηγαίνω καμιά φορά σε κάποιο προσκύνημα. Αλλά πάλι πως το έβαλα μέσα στο φάκελο. Ούτε που μπορώ να θυμηθώ. 

Σημασία βέβαια έχει πως το γεγονός αυτό με έκανε να βλέπω τη ζωή αλλιώς. Να βλέπω με σεβασμό το καθετί και να αποδέχομαι με σεβασμό σχεδόν με ευγνωμοσύνη ακόμα και τα άσχημα, που μου συμβαίνουν στη ζωή. 

Το περιστατικό έγινε αιτία να επηρεαστούν αρκετοί άνθρωποι. Πρώτη εγώ. Μετά τα παιδιά μου, που συνήθως με κοντράρουν πάνω σ’ αυτά τα ζητήματα, τώρα όλο και συζητούν θέματα πνευματικά και ο μικρός -τελειόφοιτος λυκείου- εφέτος για πρώτη φορά νήστεψε. Αυτό τον καιρό συμμετέχω σε κάποιο μεταπτυχιακό πρόγραμμα και επειδή εκείνη την ημέρα δεν πήγα στο μάθημα εξήγησα στον καθηγητή μου τι είχε συμβεί. Την άλλη μέρα, όταν του είπα την συνέχεια, κούνησε σκεφτικός το κεφάλι και με παρότρυνε να πάω να κοινωνήσω, πράγμα που έκανα καθώς πλησίαζε η γιορτή του αγίου Νικολάου. Περιττό να πω ότι ανέφερε το γεγονός σε όλο το τμήμα και έμειναν να με κοιτάζουν όλοι κατάπληκτοι. 

Η μητέρα του ενός από τα παιδιά, που είχαν πάρει το αυτοκίνητό μου τηλεφώνησε λίγο μετά τα Χριστούγεννα και μου είπε πως ο γιος της τής ζήτησε να νηστέψει και να πάει να κοινωνήσει, γιατί του έκανε λέει μεγάλη εντύπωση το γεγονός με το αντίδωρο και το ότι δεν είχε συνέπειες η κακή του αυτή πράξη για την οποία και είχε μετανιώσει πικρά… Οι συνάδελφοι στη δουλειά άκουσαν το γεγονός, ορισμένοι μπορεί να το ξέχασαν, ορισμένοι, όμως, που και μου το θυμίζουν και συχνά κουβεντιάζουμε για το αν υπάρχουν δυνάμεις πάνω από μας, που ρυθμίζουν τις ζωές μας. Και ακόμα η διήγηση του γεγονότος αυτού με έκανε να έρθω κοντά με μια φίλη, που με βοηθά να βαδίσω στον δρόμο τον πνευματικό με όλο και πιο σίγουρα βήματα. Τη λένε Αγγελική. 

Τα λόγια αυτά του γέροντα, τα λόγια της προσευχής, τα θυμάμαι πάντα στα δύσκολα, αλλά και στα εύκολα. Αυτή η προσευχή τυπώθηκε στο νου και στην καρδιά μου και τη ψιθυρίζω από τότε συχνά, σχεδόν κάθε μέρα… 

«Κύριε…Στις απρόοπτες καταστάσεις μη μ’ αφήσεις να ξεχάσω ότι όλα παραχωρούνται από σένα… Δίδαξε με να δέχομαι με ακλόνητη πεποίθηση ότι τίποτε δεν συμβαίνει, χωρίς να το επιτρέψεις εσύ… Κύριε, δος μου τη δύναμη να υποφέρω τον κόπο της ημέρας αυτής σε όλη τη διάρκειά της. Καθοδήγησε τη θέλησή μου και δίδαξε με να προσεύχομαι, να πιστεύω, να υπομένω, να συγχωρώ και ν’ αγαπώ. ΑΜΗΝ» .  

Και μέσα στο τρέξιμο της καθημερινότητας δεν βάζει ο νους του ανθρώπου τι μπορεί να του ξημερώσει και τι πράγματα μπορεί να του συμβούν. 
 

Πηγή: «ΕΝΟΡΙΑΚΑ ΝΕΑ» Αγίου Γεωργίου Διονύσου Αττικής Ιούλιος – Αύγουστος 2008

Η ΔΑΣΚΑΛΑ ΤΟΥ TEDDY

Καθώς στεκόταν μπροστά στην Ε’ Δημοτικού την πρώτη της μέρα στο σχολείο, είπε ένα ψέμα στους μαθητές της. 

Όπως όλοι οι δάσκαλοι και οι δασκάλες, κοίταξε τους μαθητές της και είπε πως τους αγαπούσε όλους το ίδιο. Αλλά αυτό ήταν μάλλον αδύνατο, αφού εκεί στην πρώτη σειρά, χωμένος βαρύς στην καρέκλα του ήταν ο μικρός Teddy Stoddard. 

H κα Thompson παρακολούθησε τον Teddy και παρατήρησε ότι δεν έπαιζε με τα άλλα παιδιά και ότι τα ρούχα του ήταν μονίμως ακατάστατα και βρώμικα και φαινόταν να χρειάζεται μπάνιο. Επίσης ο Teddy έδειχνε δυστυχισμένος.

Η κα Thompson είχε φτάσει σε τέτοιο σημείο μαζί του που θα ήθελε πολύ να τραβήξει μια κόκκινη γραμμή στο γραπτό του βάζοντας του «0».

Στο σχολείο όπου δίδασκε η κα Thompson της ζητήθηκε να εξετάσει τους βαθμούς των προηγούμενων σχολικών ετών κάθε παιδιού της τάξης της και έτσι άφησε για το τέλος το φάκελο του Teddy. 

Όταν όμως εξέτασε τον φάκελό του, έμεινε έκπληκτη. Η δασκάλα της Α’ Δημοτικού είχε γράψει για τον Teddy: «Ο Teddy είναι ένα σπουδαίο γελαστό παιδί. Έχει καθαρές εργασίες και καλή συμπεριφορά... είναι χαρά για τους γύρω του».

Η δασκάλα του στην Β’ Δημοτικού είχε γράψει : «Ο Teddy είναι άριστος μαθητής και αγαπητός από τους συμμαθητές του αλλά είναι προβληματισμένος επειδή η μητέρα του έχει μια ανιάτη ασθένεια και η ζωή του στο σπίτι πρέπει να είναι ένας αγώνας». 

Η δασκάλα του στην Γ' Δημοτικού έγραψε: «Ο θάνατος της μητέρας του του στοίχησε πολύ. Προσπαθεί για το καλύτερο αλλά ο πατέρας του δεν του δείχνει ενδιαφέρον και η ζωή του σπιτιού σύντομα θα τον επηρεάσει εάν δεν γίνουν κάποια βήματα».

Η δασκάλα της Δ’ Δημοτικού έγραψε : «Ο Teddy είναι κλεισμένος στον εαυτό του και δεν δείχνει πολύ ενδιαφέρον για το σχολείο. Δεν έχει πολλούς φίλους και μερικές φορές κοιμάται στην τάξη». Εκείνη τη στιγμή, η κα Thompson συνειδητοποίησε το πρόβλημα και ένιωθε ντροπιασμένη.

Αισθάνθηκε ακόμα χειρότερα όταν οι μαθητές της, της έφεραν χριστουγεννιάτικα δώρα τυλιγμένα με πανέμορφες κορδέλες και γυαλιστερά χαρτιά εκτός αυτό του Teddy. Το δώρο του ήταν αδέξια τυλιγμένο μέσα σε μια βαριά καφέ σακούλα μαναβικής. Η κα Thompson με πόνο το άνοιξε μεταξύ των άλλων δώρων.

Μερικά παιδιά άρχισαν να γελούν όταν η δασκάλα έβγαλα ένα βραχιόλι με στρας από το οποίο έλειπαν μερικές πέτρες καθώς και ένα μπουκάλι με άρωμα που ήταν γεμάτο μόνο το ένα τέταρτο αυτού.

Η δασκάλα έπνιξε τα γέλια των παιδιών αναφωνώντας πόσο ωραίο ήταν το βραχιόλι φορώντας το και βάζοντας μερικές σταγόνες άρωμα στον καρπό της. Ο Teddy Stoddard έμεινε μετά το σχόλασμα λίγο παραπάνω και είπε στη δασκάλα: «Κα Thompson, σήμερα μυρίζατε όπως συνήθιζε να μυρίζει η μαμά μου».

Αφού έφυγαν όλα τα παιδιά, η δασκάλα άρχισε να κλαίει για περισσότερη από μία ώρα. Από εκείνη την ημέρα η δασκάλα σταμάτησε να μαθαίνει ανάγνωση, γραφή και αριθμητική αλλά ξεκίνησε να διδάσκει τα παιδιά.

Η κα Thompson έδωσε ιδιαίτερη προσοχή στον Teddy. Καθώς δούλευε μαζί του, το μυαλό του φαινόταν να ξυπνάει και πάλι. Όσο τον ενθάρρυνε, τόσο γρηγορότερα ανταποκρινόταν εκείνος.

Μέχρι το τέλος της χρονιάς, ο Teddy είχε γίνει ένας από τους πιο έξυπνους μαθητές της τάξης, και παρά το ψέμα της δασκάλας ότι θα αγαπούσε όλα τα παιδιά το ίδιο, ο Teddy έγινε ένας από τους αγαπημένους μαθητές της.

Μετά από ένα χρόνο, η δασκάλα βρήκε στην πόρτα της ένα σημείωμα από τον Teddy, όπου της έλεγε ότι ήταν ακόμα για εκείνον η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ.

Μετά από έξι χρόνια η δασκάλα έλαβε άλλο ένα σημείωμα από τον Teddy. Της έγραψε ότι τελείωσε το Λύκειο και ήταν ο τρίτος καλύτερος μαθητής της τάξης και ότι αυτή είναι ακόμα η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ.

Μετά από τέσσερα χρόνια, η δασκάλα έλαβε ακόμα ένα γράμμα από τον Teddy λεγοντάς της ότι παρά το γεγονός ότι τα πράγματα είναι δύσκολα κάποιες φορές, έχει καταπιαστεί με τις σπουδές και σύντομα θα αποφοιτήσει από το Πανεπιστήμιο με υψηλή διάκριση. Βεβαίωσε την κα Thompson ότι εξακολουθούσε να είναι η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ.

Πέρασαν άλλα τέσσερα χρόνια και ακόμα ένα γράμμα ήρθε.Αυτή τη φορά εξηγούσε ότι πήρε το bachelor και ότι σχεδίαζε να συνεχίσει λίγο παραπάνω.

Στο γράμμα της εξηγούσε ότι ήταν η καλύτερη δασκάλα που είχε ποτέ αλλά τώρα το ονομά του ήταν λίγο πιο μεγάλο και υπόγραψε ως Theodore F. Stoddard, M.D.

Η ιστορία δεν τελειώνει εδώ. Ακολούθησε ένα ακόμα γράμμα του την άνοιξη. Ο Teddy έλεγε πως γνώρισε κάποια κοπέλα και επρόκειτο να παντρευτεί. Εξήγησε πως ο πατέρας του πέθανε πριν από δύο χρόνια και σκεφτόταν εάν η κα Thompson θα συμφωνούσε στο γάμο να καθήσει στην θέση που κάθεται συνήθως η μητέρα του γαμπρού.

Φυσικά η κα Thompson το έκανε και μαντέψτε τί; Φόρεσε το βραχιόλι με τα στρας που έλειπαν και το άρωμα που θυμόταν ο Teddy ότι φορούσε η μητέρα του τα τελευταία Χριστούγεννα μαζί της.

Αγκαλιαστήκανε και ο Δρ. Stoddard της ψιθύρισε στο αυτί: «Σας ευχαριστώ κα Thompson που πιστέψατε σε μένα. Σας ευχαριστώ πολύ που με κάνατε να αισθανθώ σημαντικός και μου δείξατε ότι θα μπορούσα να κάνω τη διαφορά.

Η κα Thompson με δάκρυα στα μάτια του ψιθύρισε: «Teddy κάνεις λάθος. Εσύ ήσουν εκείνος που με δίδαξε πώς να κάνω τη διαφορά. Δε γνώριζα πως να διδάσκω μέχρι που σε γνώρισα».

(Να θυμάστε ότι οπουδήποτε κι αν πάτε, ο,τιδήποτε κι αν κάνετε, αν έχετε την ευκαιρία να αγγίξετε ή να αλλάξετε την προοπτική κάποιου προσώπου, να το κάνετε με όμορφο τρόπο.)

ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ/ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΧΟΡΩΔΙΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ 27η ΓΙΟΡΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

Ο ΠΑΛΙΑΤΣΟΣ

Η ΜΑΤΙΑ ΕΝΟΣ ΠΑΙΔΙΟΥ

ΑΞΙΖΕΙ Ν' ΑΓΑΠΑΣ  

ΤΗΝ ΠΙΟ ΜΕΓΑΛΗ ΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ....

ΑΓΙΟΣ ΛΟΥΚΑΣ Ο ΙΑΤΡΟΣ, ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΡΙΜΑΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΦΕΡΟΥΠΟΛΕΩΣ

ΕΟΡΤΗ ΛΗΞΗΣ ΚΑΤΗΧΗΤΙΚΩΝ ΣΥΝΤΡΟΦΙΩΝ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΠΕΙΡΑΙΩΣ

"ΗΡΘΕΣ ΒΡΟΧΗ ΜΟΥ ΚΙ ΑΛΛΑΞΕΣ"... ΟΜΩΣ "ΘΑ ΒΡΕΘΟΥΜΕ ΞΑΝΑ"

Αναβλήθηκε δυστυχώς η 27^η Γιορτής Νεολαίας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς, λόγο κακών καιρικών συνθηκών.

Το θετικό και ενθαρρυντικό της χθεσινής ημέρας ήταν ότι ο κόσμος γέμιζε σταδιακά το Βεάκειο Θέατρο από τις 6:50. Δυστυχώς όμως ο καιρός είναι απρόβλεπτος… και στις 7:10 άρχιζε να βρέχει. Βέβαια σύννεφα υπήρχαν από νωρίς, αλλά ενημέρωση για βροχή δεν υπήρχε από τα στοιχεία της Ε.Μ.Υ.

Έχει ιδιαίτερη αξία όμως η φωτογραφία αυτή που δείχνει τον κόσμο να έχει έρθει προετοιμασμένος… κάθονται όλοι στη θέση τους με ανοιχτές τις ομπρέλες τους!!! Εκεί…. Σταθεροί και προετοιμασμένοι. Έφυγαν μόνο όταν ανακοινώθηκε η αναβολή της εκδήλωσης και η πραγματοποίησή της σε χρόνο που θα προσδιοριστεί τις αμέσως επόμενες ημέρες.
Αξίζουν συγχαρητήρια σε όλους όσοι έφτασαν στο Βεάκειο Θέατρο και με τον τρόπο τους ενθάρρυναν τα παιδιά και τα γέμισαν χαρά. Φυσικά αξίζουν πολλά συγχαρητήρια στα παιδιά και τους υπευθύνους για τις προσπάθειες που κατέβαλαν όλο αυτό τον καιρό. Οι προετοιμασίες ήταν μεγάλες από όλες τις Ενορίες και αξίζουν έπαινοι σε όλους… παιδιά, υπευθύνους και γονείς.

http://agiasofiapeiraios.blogspot.com/

27η ΓΙΟΡΤΗ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ