ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΗ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΠΡΟΣΦΟΡΟΥ ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ (20/5/2012)

ΤΟ ΨΑΞΙΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ

ΟΙ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΕΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΝΤΑΙ ΠΥΡΕΤΩΔΩΣ...

Άλλο ένα "γεμάτο" Σαββατοκύριακο πέρασε και καθώς η γιορτή λήξης των Κατηχητικών συντροφιών της Μητροπόλεώς μας πλησιάζει, οι προετοιμασίες συνεχίζονται πυρετωδώς. Να σημειωθεί ότι η 27η Γιορτή Νεολαίας θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 27 Μαΐου 2012 στο Βεάκειο Θέατρο και ώρα 19:30. Στην εκδήλωση αυτή χορωδίες και παραδοσιακά χορευτικά από όλες τις ενορίες του Πειραιά θα μας κρατήσουν συντροφιά και θα μας παρουσιάσουν ένα δείγμα της δουλειάς που έκαναν τη χρονιά που πέρασε.

Τα παιδιά των κατηχητικών συντροφιών του ιερού μας ναού θα λάβουν μέρος με την παιδική χορωδία, η οποία θα συνεργαστεί με την παιδική χορωδία του Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Πειραιώς, ενώ το παιδικό τμήμα παραδοσιακών χορών θα συνεργαστεί με τους ιερούς ναούς Αγίου Χαραλάμπους Καστέλας και Αγίου Δημητρίου Φαλήρου.

Οι πρόβες βρίσκονται σε εξέλιξη και τα παιδιά δείχνουν κατενθουσιασμένα. Και οι συντροφιές μας όμως συνεχίζονται!!! Την προηγούμενη Κυριακή έγινε εποπτικό μάθημα, κοινό για όλες τις κατηχητικές βαθμίδες, στο οποίο ο π. Ιωάννης έδειξε στα παιδιά τα ιερά σκεύη και τα ιερατικά άμφια. Τα παιδιά παρακολούθησαν με πολύ ενδιαφέρον και συμμετείχαν και τα ίδια εκφράζοντας τις απορίες τους στις οποίες απάντησε ο π. Ιωάννης στο Β' μέρος του μαθήματος. Την επόμενη Κυριακή θα συνεχίσουμε φτιάχνοντας πρόσφορο μαζί με τα παιδιά...

 

 

 

ΜΙΑ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΑΠΑΤΗΜΕΝΗ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΣΥΖΥΓΟΣ

Η νίκη της καλοσύνης και της υπομονής

Μια πολύ γλυκιά κυρία, μου διηγήθηκε τα παρακάτω:
-Τον άνδρα μου τον παντρεύτηκα με προξενιό. Όμως χωρίς να το ξέρω, εκείνος αγαπούσε και είχε χρόνια δεσμό με μια κοπέλα, που οι δικοί του δεν την ήθελαν, αλλά αυτός δεν έπαψε ποτέ να την αγαπά.
Παντρευτήκαμε. Η μέρα του γάμου ήταν πολύ όμορφη.
Όμως οι όμορφες μέρες ήταν μόνο τρεις. Από την τέταρτη μέρα και επί δέκα επτά χρόνια η ζωή μου δίπλα του ήταν μια κόλαση. Όταν τον ρώτησα γιατί μου φερόταν τόσο άσχημα, μου αποκάλυψε πως αγαπούσε άλλη γυναίκα κι όχι εμένα. Έπεσα από τα σύννεφα!
-Τότε γιατί με παντρεύτηκες;
-Γιατί με πίεσαν οι γονείς μου. Εκείνη, βλέπεις, δεν την ήθελαν.
-Και εγώ τι φταίω να μου φέρεσαι έτσι;
-Σήκω και φύγε, άμα δεν σου αρέσει.
-Που να πάω; Ντρέπομαι τα αδέλφια μου και τον κόσμο.
-Ε! Τότε κάτσε εδώ και βούλωστο.
Αυτή ήταν η απάντησή του. Μαζί κοιμόμασταν, όταν τσακωνόταν με την άλλη. Ωστόσο έμεινα έγκυος!
Μόλις του το είπα, έγινε θηρίο έτοιμο να με κατασπαράξει! Μου ζήτησε να το ρίξω. Εγώ όμως, δεν το κάνα. Για κανέναν και για τίποτε δεν θα σκότωνα το παιδί μου. Μ' αυτόν τον τρόπο γέννησα τρία κορίτσια.
-Εργάζεστε;
-Ναι! Έχω δικό μου κομμωτήριο. Ποτέ όμως οι πελάτισσές μου δεν με είδαν κλαμένη ή πικραμένη. Ούτε και τα παιδιά μου. Την πίκρα μου την έκρυβα βαθιά μες' στην ψυχή μου, τη μοιραζόμουν μόνο με τον Θεό. Ξέρεις τι σημαίνει να κοιμάσαι με τον άνδρα σου, όποτε τσακώνεται με τη φιλενάδα του;
-Δεν το έχω ζήσει, όμως μπορώ να σε καταλάβω. Καλά, αυτή δεν βρήκε κάποιον να παντρευτεί, να κάνει οικογένεια;
-Παντρεύτηκε, έχει και δύο παιδιά. Αλλά με τον άνδρα μου δεν χώρισαν ποτέ.
-Ο άνδρας της δεν το έχει καταλάβει;
-Δεν ξέρω.
-Τα παιδιά σας δεν έχουν καταλάβει τίποτε;
-Όχι! Πάντα τον δικαιολογούσα, τον κάλυπτα. Αλλά και ποτέ δεν μαλώσαμε. Γιατί ποτέ δεν τον ρώτησα ούτε πού ήταν ούτε γιατί άργησε ούτε αν ήταν με αυτήν. Τίποτα! Όποια ώρα κι αν ερχόταν, αν ήταν μπροστά τα παιδιά, του έλεγα: Καλώς τον Δημητράκη! Και ετοίμαζα το τραπέζι για να φάει.
-Πώς το άντεχες αυτό;
-Δεν μπορούσα να κάνω κι αλλιώς. Έπρεπε να δώσω το καλό παράδειγμα στα παιδιά μου. Ήθελα να μάθουν την αξία του σεβασμού, την αξία της αγάπης, την αξία της υπομονής.
-Και, δόξα τω Θεώ, εσύ διαθέτεις πολλή υπομονή.
Εδώ χαμογέλασε. Συνέχισα:
-Τα παιδιά σου, ποιος σου τα κρατούσε, τις ώρες που εσύ εργαζόσουν;
-Η μητέρα μου. Και ξέρεις πώς τους περνούσα τα μηνύματα για οτιδήποτε ήθελα να αποφύγουν;
-Πώς;
-Τους τα έγραφα σε κασέτα. Από τον καιρό που ήταν μωρά, έγραφα κάθε μέρα κάτι στην κασέτα, την έδινα στη μητέρα μου και της έλεγα να τους βάζει να την ακούνε. Έτσι δεν ένιωθαν πολύ την απουσία μου.
Αυτό γινόταν επί δεκαεπτά χρόνια. Ό,τι μήνυμα ήθελα να τους περάσω, το παρουσίαζα πως το είχα ακούσει στο κομμωτήριο. Για τα ναρκωτικά, ας πούμε, τους έλεγα πως είχε έρθει μία πελάτισσα στο μαγαζί, που ήταν πολύ πικραμένη, γιατί το παιδί της είχε μπλέξει με κάποιους φίλους, που τον παρέσυραν στα ναρκωτικά. ή άλλοτε πως γνώρισα κάποιο κορίτσι, που έμπλεξε με κάποιο αγόρι και έμεινε έγκυος και από την ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη τής προέκυψαν πολλά δυσεπίλυτα προβλήματα.
Όταν μεγάλωσαν, δεν πήγαιναν στη γιαγιά τους, αλλά προτιμούσαν να καθίσουν σπίτι να διαβάσουν. Τους έλεγα πως, όταν έρθει ο πατερούλης, έπρεπε να του σερβίρουν το φαγητό, να τον περιποιούνται, αφού εκείνος αγωνίζεται για μας, γιατί μας αγαπάει πολύ. Έτσι, κάθε μέρα γυρίζοντας από το σχολείο, θα έβαζαν πρώτα να ακούσουν το μήνυμα της μαμάς.
-Συγγνώμη. Όλα αυτά πώς τα άντεχες;
-Σου είπα: Την πίκρα μου τη μοιραζόμουν με το Θεό, γι' αυτό και άντεχα. Αν συζητούσα με κάποια φίλη τα προβλήματά μου, σίγουρα θα είχα χωρίσει. Άκου τη συνέχεια, για να δεις την κατάληξη.
-Είμαι όλη αφτιά! Ακούω.
-Λοιπόν! Επί δεκαεπτά χρόνια, διακοπές πήγαινα μόνη με τα παιδιά μου. Εκείνος δεν ήρθε ποτέ, με όσα παρακάλια κι αν του έκαναν τα παιδιά. Μια χρονιά, γυρνώντας από τις διακοπές μας, βρήκα μια κασέτα στο κομοδίνο μου, που έγραφε πάνω «Σ' αγαπώ». Παραξενεύτηκα! Τι κασέτα ήταν αυτή; Σκέφθηκα πως θα ήταν για τη φιλενάδα του. Όταν το βράδυ κοιμήθηκαν τα παιδιά, έβαλα να την ακούσω.
Εδώ γέλασε.
-Γιατί γελάτε; τη ρώτησα περίεργα.
-Γιατί η κασέτα ήταν γραμμένη από τον άνδρα μου για μένα!
-Τι έλεγε η κασέτα;
-Πριν σου πω τι έλεγε η κασέτα, θα σου πω τι έκανε πριν.
-Τι έκανε;
-Είχε μαλώσει άσχημα με τη φιλενάδα του και χώρισαν. Πήγε σπίτι και κατευθύνθηκε προς το δωμάτιο των παιδιών. Γνώριζε πως τους γράφω κασέτες, πήρε μια στην τύχη και την άκουσε. Κι ύστερα κι άλλες. Έτσι άκουσε τι έλεγα στα παιδιά και συγκινήθηκε. Πήρε λοιπόν και αυτός μια κασέτα και μου έγραψε:
«Συγχώρεσε με για ότι σου έχω κάνει. Τώρα καταλαβαίνω πόσο πολύ σ' έχω πληγώσει, πόσο πολύ σ' έχω ταπεινώσει. Και εσύ ούτε μία άσχημη κουβέντα δεν είπες ποτέ, πάντα τρυφερή και γλυκιά μαζί μου. Άκουσα μερικές κασέτες σου, που μιλάς στα παιδιά μας. Δεν με κατηγόρησες ποτέ. Μόνο καλά λόγια έβγαιναν από τα χείλη σου. Τώρα κατάλαβα γιατί μ' αγαπούν τόσο πολύ τα παιδιά μας. Σε παρακαλώ, συγχώρεσε με, και σου υπόσχομαι, ότι σου στέρησα όλα αυτά τα χρόνια, να σου τα δώσω απλόχερα από εδώ και πέρα. Θα είσαι η βασίλισσα της καρδιάς μου. Σε παρακαλώ, συγχώρεσε με. Αυτή την ώρα που σου μιλάω, πίστεψέ με πως αισθάνομαι πολλή αγάπη για σένα, μου λείπεις. Σ' αγαπώ».
Ακούγοντάς τα όλα αυτά, ένιωσα όμορφα, δυσκολευόμουν όμως να τα πιστέψω. Στη σκέψη μου ήρθαν, σαν κινηματογραφική ταινία, όσα μου έκανε και όσα μου έλεγε. Έτσι με πήρε ο ύπνος.
Όταν γύρισε το βράδυ, τον άκουσα, μα δεν σηκώθηκα, όπως έκανα πάντα, για να του βάλω φαγητό. Έκανα πως κοιμόμουν. Εκείνος ήρθε και ξάπλωσε δίπλα μου, σιγά-σιγά, για να μη με ξυπνήσει και με πήρε αγκαλιά, για πρώτη φορά στα δεκαεπτά μας χρόνια. Και όχι μια απλή αγκαλιά, αλλά πολύ τρυφερή. Με φίλησε απαλά στην πλάτη και ψιθύρισε: «Συγχώρεσε με, σ' αγαπώ!»
Από εκείνη την βραδιά η ζωή μου άλλαξε τελείως. Ο Δημήτρης έγινε άλλος άνθρωπος. Τρυφερός, στοργικός, δεν μου χάλασε ποτέ χατίρι. Με λίγα λόγια γίναμε οικογένεια.
Να ξέρεις πως στη ζωή, όταν αγωνίζεσαι, θα χάνεις μάχες, μα στο τέλος τον πόλεμο εσύ θα τον κερδίσεις.
Και κάτι άλλο: Χωρίς πίστη στον Θεό, δεν έχεις όπλα να παλέψεις!

ΔΙΝΕ, ΔΙΝΕ ΚΑΙ ΜΗ ΣΤΑΜΑΤΑΣ!!!

Ὁ φούρναρης γκρίνιαζε συνέχεια στὴν γυναίκα του ποὺ πήγαινε στὶς ἐκκλησίες καὶ ἔδινε στοὺς φτωχοὺς καὶ στοὺς ἐράνους.

Μιὰ μέρα, ἐκεῖ ποὺ ἔβγαλε τὸ ζεστὸ ψωμὶ καὶ μοσχοβόλησε ἡ γειτονιά, ἦρθε καὶ στάθηκε στὴν πόρτα του ἕνας φτωχός.

- Ἀφεντικό, ὅλα αὐτὰ τὰ ψωμιὰ εἶναι δικά σου;

- Ἄμ, τίνος νὰ 'ναι;

- Καὶ δὲν τὰ τρῶς;

- Βρέ, φύγε ἀπὸ ‘δῶ!

- Δῶσε μου καὶ μένα ἕνα ψωμάκι ποὺ πεινάω…

- Φύγε, σοῦ εἶπα, παράτα με.

- Ἀφεντικό!

- Φεύγεις ἢ δὲν φεύγεις;

- Ἀφεντικό! Παρακαλοῦσε ὁ φτωχός...

Δὲν πρόλαβε νὰ τελειώσει, καὶ ὁ φούρναρης πετάει ἕνα ψωμὶ στὸ κεφάλι του. Ἔσκυψε ὁ φτωχὸς καὶ τὸ ψωμὶ τὸν πῆρε ξυστὰ καὶ ἔπεσε παραπέρα. Τρέχει, τὸ ἁρπάζει, κάθεται σὲ μιὰ γωνιὰ καὶ τὸ τρώει...

Ὁ φούρναρης ὅλη μέρα ἦταν νευριασμένος γιὰ τὸν γρουσούζη ἐπισκέπτη καὶ τὸ ψωμὶ ποὺ ἔχασε. Ἃς τολμήσει νὰ ξανάρθει, ἔλεγε!

Τὴ νύχτα, κάπου δύο μετὰ τὰ μεσάνυχτα, πετάγεται ὁ φούρναρης ἀπὸ τὸν ὕπνο του τρομαγμένος καὶ καταϊδρωμένος.

- Γυναίκα, σήκω, ξύπνα! Φέρε μου μία φανέλα νὰ ἀλλάξω καὶ νὰ σοῦ πῶ… Γυναίκα, πέθανα λέει, καὶ μαζεύτηκαν γύρω μου Ἄγγελοι καὶ διάβολοι. Ποιὸς νὰ πάρει τὴν ψυχή μου. Σὲ μιὰ μεγάλη ζυγαριὰ ὅλο καὶ πρόσθεταν οἱ τρισκατάρατοι τὰ κρίματά μου. Καὶ ὁ ζυγὸς βάρυνε καὶ βάρυνε καὶ οἱ Ἄγγελοι δὲν εἶχαν τίποτα νὰ βάλουν καὶ λυπόντουσαν.

Σὲ μιὰ στιγμή, ἕνας Ἄγγελος φωνάζει: «Τὸ ψωμί! Αὐτὸ ποὺ χόρτασε τὸν πεινασμένο. Βάλτε το στὸν ἄλλο ζυγό». Οἱ διάβολοι ἐπαναστάτησαν: «Τὸ ψωμὶ δὲν τὸ ἔδωσε. Τὸ ἔριξε νὰ σπάσει τὸ κεφάλι τοῦ φτωχοῦ». Καὶ ἀπάντησαν οἱ Ἄγγελοι: «Ὅμως, χόρτασε τὸν πεινασμένο καὶ ἐκεῖνος ἔδωσε τὴν εὐχή του».

Καὶ ποὺ λὲς γυναίκα μου, ἐκεῖνο τὸ ψωμὶ ἔκανε καὶ ἔγειρε ἡ ζυγαριὰ ἀντίθετα καὶ σώθηκα.

Τὸ λοιπόν, δίνε, δίνε καὶ μὴ σταματᾶς! Καὶ ἐγὼ θὰ δίνω.

Ἄχ, καὶ νὰ ξανάρθει ἐκεῖνος ὁ φτωχός!

Πηγή: http://agioritikovima.gr/ΠΕΡΙ-ΖΩΗΣ/5712-otan-dineis-ploutizeis-den-ftοchaineis

Όταν η φύση αναγνωρίζει την αγνότητα της ψυχής...

ΠΟΙΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΙΣ ΔΟΥΛΕΙΕΣ ΤΟΥ ΣΠΙΤΙΟΥ; (Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης)

- Γέροντα, ποιος πρέπει να κάνει τις δουλειές του σπιτιού; Η γυναίκα ή ο άντρας;
- Όποιος προλάβει πρώτος… Αυτός θα έχει και το μεγαλύτερο μισθό.

ΣΥΖΥΓΙΚΗ ΑΓΑΠΗ

Λόγια αγάπης να της λες… Εγώ από όλα, τη δική σου αγάπη προ­τιμώ και τίποτε δε μου είναι τόσο βασανιστικό ή δυσάρεστο, όσο το να βρεθώ κάποτε σε διάσταση μαζί σου. Κι αν όλα χρειασθεί να τα χάσω, κι αν στους έσχατους βρεθώ κινδύνους, ο,τιδήποτε κι αν πάθω, όλα μου είναι ανεκτά κι υποφερτά, όσο εσύ μου είσαι καλά. Και τα παιδιά, τότε μου είναι περιπόθητα, εφ’ όσον εσύ μας συ­μπαθείς… Ίσως κάποτε σου πει: Ποτέ ως τώρα δεν ξόδεψα από τα δικά σου, έχω ακόμη τα δικά μου, που μου ‘δωσαν οι γονείς μου. Τότε πες της: Τι λες καλή μου; Έχεις ακόμη τα δικά σου; Ποια λέ­ξη μπορεί να ‘ναι χειρότερη από αυτή; Σώμα δεν έχεις πια δικό σου κι έχεις χρήματα; Δεν είμαστε δύο σώματα μετά το γάμο, αλλά γίναμε ένα. Δεν έχουμε δυο περιουσίες, αλλά μία… Όλα δικά σου είναι, κι εγώ δικός σου είμαι, κορίτσι μου. Αυτό με συμβουλεύει ο Παύλος λέγοντας ότι ο άνδρας δεν εξουσιάζει το σώμα του, αλλά η γυναίκα. Κι αν δεν έχω εγώ εξουσία στο σώμα μου, αλλά εσύ, πό­σο μάλλον δικά σου είναι τα χρήματα… Ποτέ να μην της μιλάς με πεζό τρόπο, αλλά με φιλοφροσύνη, με τιμή, με αγάπη πολλή. Να την τιμάς, και δε θα βρεθεί στην ανάγκη να ζητήσει την τιμή από άλλους… Να την προτιμάς από όλους για όλα, για την ομορφιά, για τη σωφροσύνη της και να την εγκωμιάζεις. Να κάνεις φανερό ότι σ’ αρέσει η συντροφιά της κι ότι προτιμάς να μένεις στο σπίτι για να ‘σαι μαζί της από το να βγαίνεις στην αγορά. Από όλους τους φίλους να την προτιμάς, και από τα παιδιά που σου χάρισε, κι αυτά εξαιτίας της να τα αγαπάς.

Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος(PG 62, 146-148. Μτφρ. από: Παναγιώτη Νέλλα, Ζώον Θεούμενον, εκδ. Αρμός, Αθήνα 1992-3, σελ. 85)

ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΜΟΥ Η ΓΙΟΡΤΗ ΜΟΥ - ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ

Πού φυλακίστηκε ο Άγιος Γεώργιος - Κάιρο

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΕΘΕΟΡΤΟ ΕΣΠΕΡΙΝΟ

Πλήθος κόσμου κάθε ηλικίας κατέκλυσε τον ιερό μας ναό εχθές το απόγευμα προκειμένου να προσευχηθεί στην Παναγία μας, τη Ζωοδόχο πηγή. Οι πιστοί κουρασμένοι από τα βάσανα και τις θλίψεις της ζωής έτρεξαν να βρουν την ελπίδα και τη δύναμη στο πρόσωπο της Παναγίας. Μετά το τέλος του Μεθέορτου εσπερινού, στον οποίο χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο ο πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς π. Νήφων Καπογιάννης, έγινε η περιφορά της ιεράς εικόνας στους δρόμους των Καμινίων με τη συνοδεία της Φιλαρμονικής Ορχήστρας του Δήμου Πειραιώς. Αφού επιστρέψαμε στο ναό, οι μικροί μας φίλοι (η παιδική μας χορωδία) μαζί με την Παραδοσιακή χορωδία ενηλίκων του ιερού μας ναού έψαλλαν τον παρακλητικό κανόνα προς την Υπεραγία Θεοτόκο, την Ζωοδόχον Πηγή.

ΠΑΝΗΓΥΡΙΖΕΙ Ο ΙΕΡΟΣ ΜΑΣ ΝΑΟΣ!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Με λαμπρότητα τελέστηκε εχθές το απόγευμα στον πανηγυρίζοντα ιερό μας ναό ο Μέγας Εσπερινός μετ' αρτοκλασίας χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Προικονήσου κ.κ. ΙΩΣΗΦ ο οποίος εκήρυξε και το θείο λόγο, ενώ επίσης συμμετείχαν και ιερείς της Μητροπολιτικής Περιφερείας του Πειραιά.

"Να είναι πάντα ανοιχτά, πάντα άγρυπνα, τα μάτια της ψυχής μας" τόνισε ο Σεβασμιώτατος, "και να μη χτυπάμε πόρτες οι οποίες και να ανοίξουν ακόμη δεν μπορούν να μας βοηθήσουν. Να χτυπάμε την πόρτα που μπορεί να μας βοηθήσει, και προθυμία έχει να μας βοηθήσει και δυνατότητα έχει να μας βοηθήσει. Αυτή είναι η πόρτα του Θεού και το πόμολο της πόρτας που χτυπάμε ονομάζεται Παναγία."

Σήμερα το πρωί, ανήμερα της εορτής, τελέστηκε ο Όρθρος και στη συνέχεια Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ.κ. ΣΕΡΑΦΕΙΜ.













Το απόγευμα στις 6:30 μ.μ. θα τελεστεί Μεθέορτος Εσπερινός, θα γίνει η περιφορά της θαυματουργικώς ευρεθείσης εικόνας της Ζωοδόχου Πηγής που φυλάσσεται στον ιερό μας ναό και στη συνέχεια θα ψαλλεί ο Παρακλητικός Κανόνας προς την Υπεραγίαν Θεοτόκον, την "Ζωοδόχον Πηγήν" από την παιδική μας χορωδία και την Παραδοσιακή χορωδία ενηλίκων του ιερού μας ναού.

ΧΑΙΡΕ ΥΔΩΡ ΣΩΤΗΡΙΟΝ!!!

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ ΩΣ ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ ΚΑΙ ΚΡΗΝΗ ΑΝΑΒΛΥΖΟΥΣΑ ΠΑΝΤΩΝ ΤΩΝ ΑΓΑΘΩΝ
ΑΣ ΕΙΝΑΙ ΒΟΗΘΕΙΑ ΜΑΣ!!!
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

Η ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ, Η ΖΩΟΔΟΧΟΣ ΠΗΓΗ ΕΟΡΤΑΖΕΙ!!!

ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΗ ΠΑΣΧΑΛΙΝΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ

Την προηγούμενη Κυριακή με τα παιδιά της Προσχολικής ηλικίας και του κατώτερου κατηχητικού φτιάξαμε "πασχαλινά φαναράκια". Τα παιδιά το χάρηκαν πάρα πολύ, το ίδιο και οι κατηχήτριες!!!

Τα υλικά που χρειαζόμαστε είναι:

χαρτόνι λευκό
χρωματιστά χαρτιά Α4
κορδέλες άσπρες και κόκκινες
κεράκια ρεσό
πασχαλινά στολίδια που θα κολλήσουμε επάνω στο φαναράκι

Κόβουμε το λευκό χαρτόνι σε διαστάσεις 15cmx30cm και κάνουμε τρύπες σε όλη την επιφάνειά του. Στη συνέχεια βάζουμε κόλλα στην άκρη και το κάνουμε ρολό. Αφού κολλήσει και σταθεροποιηθεί μετράμε τη διάμετρο του κυλίνδρου και κόβουμε από το χαρτόνι έναν κύκλο λίγο μικρότερης διαμέτρου ώστε να μπορεί να μπει μέσα στον κύλινδρο και να αποτελέσει τη βάση του κυλίνδρου όπου στη συνέχεια θα κολλήσουμε το κεράκι. Για να σταθεροποιηθεί η βάση κάνουμε εγκοπές στην κάτω πλευρά του κυλίνδρου, τσακίζουμε τις γωνίες προς τα μέσα και τις κολλάμε πάνω στη βάση. Παίρνουμε το χρωματιστό χαρτί και το διπλώνουμε στα δύο και με ένα χάρακα σημειώνουμε σημαδάκια ανά 1 cm και κόβουμε λωρίδες χωρίς να φτάνουμε στο άκρο του χαρτιού. Ξεδιπλώνουμε το χαρτί και κολλάμε το κάτω μέρος γύρω από τον κύλινδρο. Αφού κολλήσει καλά πιέζοντας κατεβάζουμε και το πάνω μέρος και το κολλάμε ή το σταθεροποιούμε με ένα συρραπτικό. Ανοίγουμε αντιδιαμετρικά 2 τρύπες στο επάνω μέρος με διακορευτή απ' όπου θα περάσουμε ένα σκοινάκι για να μπορούμε να κρατάμε το φαναράκι. Από ένα χρωματιστό χαρτί ίδιας απόχρωσης κόβουμε έναν κύκλο λίγο μεγαλύτερο από τη βάση του κυλίνδρου και το κολλάμε στο κάτω μέρος του κυλίνδρου και στο εσωτερικό του κυλίνδρου κολλάμε το κεράκι. Με τις κόκκινες και τις άσπρες κορδέλες φτιάχνουμε φιόγκους και τους δένουμε στα δύο άκρα του σκοινιού. Τέλος, κολλάμε διάφορα πασχαλινά στολίδια ή αυτοκόλλητα στο επάνω μέρος.

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!!

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ!!! ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ!!!

ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΧΡΟΝΩΝ ΠΟΥ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΑΚΟΜΗ...

Τα κορίτσια των κατηχητικών συντροφιών του ιερού μας ναού έψαλλαν τα εγκώμια του επιταφίου θρήνου το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής δίπλα στον επιτάφιο που είχαν στολίσει τα στελέχη του νεανικού έργου, όπως συνηθίζεται στο ναό μας για περισσότερα από 20 χρόνια...

Α' στάση


Β' στάση


Γ' στάση

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΩΝ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΟΥ ΠΑΣΧΑ 2012

Χειροτονία εις πρεσβύτερον του Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνατίου

Αποσπασματικά πλάνα από τη Θεία Λειτουργία και τη χειροτονία εις πρεσβύτερον του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνατίου, στον Ι. Ν. Αγίας Τριάδος Πειραιώς την Κυριακή 3 Απριλίου 1983.

ΔΕΙΤΕ ΤΟ!!! ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΒΙΝΤΕΟ ΜΕΓΑΛΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ!!!

ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΟ ΤΟΥ 8ΧΡΟΝΟΥ ΠΟΥ ΡΑΓΙΣΕ ΚΑΡΔΙΕΣ

Άφωνη άφησε δασκάλα σε Δημοτικό Σχολείο κοινότητας των Κοκκινοχωρίων, ένας οκτάχρονος μαθητής, όταν τυχαία, ανακάλυψε το «μυστικό» του πριν λίγες μέρες.

Μέχρι εκείνη τη μέρα, το υπέροχο μυστικό, μοιραζόταν ο οκτάχρονος με συνομήλικο συμμαθητή και φίλο του. Ο φίλος του οκτάχρονου, μας ανέφερε η δασκάλα του με την παράκληση να τηρηθεί απόλυτη εχεμύθεια, είχε πατέρα άνεργο και φαίνεται ότι μια μέρα, είπε στον οκτάχρονο φίλο του, πως σε λίγες μέρες - του είπε η μάμα του- δεν θα είχε υλικά να του φτιάχνει σάντουιτς για το σχολείο και ήταν στεναχωρημένη.

Ο οκτάχρονος, όπως είπε στη δασκάλα του, χωρίς να πει στη μητέρα του το γιατί, της ζήτησε να του μοιράζει το σάντουιτς από τη μέση, για να… μπορεί να το τρώει πιο εύκολα. Στην πραγματικότητα όμως, εδώ και βδομάδες, κάθε μέρα ο οκτάχρονος έδινε το μισό του σάντουιτς στο φίλο του. Κάθονταν στο παγκάκι στην πίσω μεριά του σχολικού γηπέδου το διάλειμμα, μοίραζαν το σάντουιτς και έτρωγαν μαζί.

Μια μέρα η δασκάλα τους, το πρόσεξε και τις επόμενες δυο μέρες τα παρακολούθησε. Την τρίτη μέρα, την περασμένη Δευτέρα, δεν κρατήθηκε. Τους πλησίασε και απλά τους έσφιξε στην αγκαλιά της. Η δασκάλα κράτησε το μυστικό των δύο οκτάχρονων και όπως μας είπε, νιώθει μεγάλη χαρά που έχει στην τάξη της έναν τέτοιο μαθητή.

Πάμπος Βάσιλας εφημερίδα Φιλελεύθερος, 17/3/2012, σ. 20./Π Η Γ Η

Η ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΓΙΑ ΤΗΝ 25η ΜΑΡΤΙΟΥ

Η ενορία μας έλαβε μέρος στην εκδήλωση με το παιδικό τμήμα παραδοσικών χορών παρουσιάζοντάς μας χορούς από τη Θεσσαλία!!!!

ΕΥΛΟΓΕΙΤΕ ΠΑΝΤΑ ΤΑ ΚΤΗΝΗ ΤΟΝ ΚΥΡΙΟΝ...

Ευλογείτε, πάντα τα πετεινά του ουρανού, τα θηρία και πάντα τα κτήνη, τον Κύριον, υμνείτε και υπερυψούτε αυτόν εις τους αιώνας.

ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΤΙ ΛΕΣ

...(στην προσευχή σου) να ξέρεις τι λες. Γιατί, αν ξέρεις τι λες, δε θα'σαι όπως χτες. Γιατί, αν ξέρεις τι λες, θ'αλλάξει η ζωή σου και θα'σαι πολύ πιο χαρούμενος. Θα 'σαι πολύ πιο ειρηνικός. Πολύ πιο αναπαυμένη θα'ναι η ψυχή σου, πολύ πιο ξεκούραστος ο ύπνος σου και γαλήνη θα νιώθεις στην καρδιά σου...

απόσπασμα από ομιλία του π. Ανδρέα Κονάνου (www.atheataperasmata.com)

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΠΛΗ ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ 25ης ΜΑΡΤΙΟΥ

Το Γραφείο Νεότητας της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς διοργανώνει, με την ευκαιρία της επετείου της Εθνικής Παλιγγενεσίας του 1821, εορταστική εκδήλωση το Σάββατο 17 Μαρτίου 2012 στις 6:30 μ.μ. στο αμφιθέατρο του Πανεπιστημίου Πειραιώς (Καραολή και Δημητρίου). Στην εκδήλωση αυτή θα λάβει μέρος και το παιδικό τμήμα παραδοσιακών χορών του ιερού μας ναού που θα μας παρουσιάσει παραδοσιακούς χορούς από τη Θεσσαλία.

Επίσης, την Κυριακή 18 Μαρτίου 2012 θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα εκδηλώσεων του 17ου Δημοτικού σχολείου Πειραιά (Θήρας και Ζαβογιάννη), ώρα 11:00 π.μ., η ενοριακή μας εορτή για τη διπλή εορτή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου και της εθνικής μας εορτής, στην οποία τα παιδιά, μικρά και μεγάλα, θα μας παρουσιάσουν πολλά επίκαιρα ποιήματα, σκετς, τραγούδια και παραδοσιακούς χορούς. Η είσοδος είναι ελεύθερη για όλους! Η παρουσία σας και στις δύο εκδηλώσεις θα μας δώσει μεγάλη χαρά!!!

ΑΠΛΑ ΚΑΙ ΩΦΕΛΙΜΑ

Σε ένα πλοίο που ταξίδευε στο πέλαγος ταξίδευε και ένας αξιωματικός με την σύζυγό του. Μετά από λίγο η θάλασσα φουρτούνιασε και το πλοίο κινδύνευε να βουλιάξει. Η γυναίκα πλησίασε τον άνδρα της, τον αξιωματικό που ήταν ατάραχος και τον ρωτά: «Δεν φοβάσαι; Θα πνιγούμε». Ο αξιωματικός βγάζει το σπαθί του, το πλησιάζει στο λαιμό της και της λέγει: «Εσύ τώρα δεν φοβάσαι; Όχι του απαντά η σύζυγος. Γιατί δεν φοβάσαι; την ρωτά και πάλι. Διότι γνωρίζω πόσο με αγαπάς. Αν λοιπόν δεν φοβάσαι, διότι σε αγαπώ ή δεν θέλω το κακό σου, πολύ περισσότερο μας αγαπά ο Ουράνιος πατέρας μας και δεν θα επιτρέψει να πάθουμε κακό. Και αν ακόμη επιτρέψει να πνιγούμε, θα το κάμει για το καλό μας.

(Αρχιμ. Ιωήλ Γιαννακοπούλου: «Η ζωή του Χριστού» τόμος πρώτος)

ΧΩΡΙΣ ΛΟΓΙΑ...

http://proskynitis.blogspot.com/2010/02/blog-post_20.html

ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΩΝ ΛΑΪΚΩΝ

Μετά τη Θ. Λειτουργία ένας νέος πλησίασε τον ιερέα και τον ρώτησε·
- Πάτερ μου δίνετε ευλογία να πάω αύριο με τους συμφοιτητές μου στο σινεμά. Τελείωσα την εξεταστική και θέλω να χαλαρώσω.
- Τι έργο θα δείτε;
- Μία κωμωδία.
- Αν το θες πήγαινε.
Ο νεαρός έφυγε. Ο νεοκώρος, ο οποίος κάποτε ήταν δόκιμος σε μοναστήρι ακούγοντας τα λόγια του ιερέα σκανδαλίσθηκε.
- Πάτερ, πως τον αφήνετε να χάνει έτσι τον καιρό του;
- Δεν είναι δική σου δουλειά.
- Δε φοβάστε το Θεό;
- Δεν είσαι εσύ ο πνευματικός του αλλά εγώ. Έρχεται εδώ και μερικούς μήνες στην εκκλησία και όλο προοδεύει. Δεν πρέπει να βλέπει την πίστη σαν κάτι που τον πνίγει. Πρέπει ν’ ανέβει το κάθε σκαλοπάτι και όχι να φτάσει κατευθείαν στο τέλος του δρόμου. Σε μερικά χρόνια ή και σε μερικούς μήνες ίσως σταματήσει μόνος του να πηγαίνει σε κωμωδίες. Θα είναι πολύ πιο χρήσιμο ν’ ανέβει το επόμενο σκαλί την κατάλληλη στιγμή παρά να του το επιβάλλω εγώ.
- Δεν καταλαβαίνω.
- Να σου πω ένα παράδειγμα. Εσύ ακούς εκκλησιαστική μουσική σπίτι σου;
- Βέβαια. Πολλές φορές ακούω μέχρι που δεν αντέχει άλλο το κασετόφωνο.
- Εδώ ήθελα να φτάσω. Τότε βάζεις άλλη μουσική;
- Όχι για να μην το χαλάσω.
- Έτσι και με την ψυχή. Πώς να στο εξηγήσω πιο απλά; Η ψυχή είναι σαν το στομάχι. Αν του δίνεις συνεχώς πνευματική τροφή χωρίς να της δώσεις καιρό να το χωνέψει θα πάθει δυσπεψία. Όλα χρειάζονται μέτρο.

Η ΓΕΡΟΝΤΙΣΣΑ ΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Η φορητή εικόνα της Παναγίας αγιογραφήθηκε στην Αθήνα σύμφωνα με τις επιθυμίες και προσχέδιο γνωστής οικογένειας της Κέρκυρας. Είναι βασισμένη σε εικόνα του Αγ. Όρους με το όνομα «Η Παναγία του Περιβολίου», της κατεξοχήν περιοχής που είναι αφιερωμένη στην Παναγία. Η Θεοτόκος εικονίζεται ολόσωμη σε πλούσιο χρυσό φόντο, να στέκεται πάνω στο νησί της Κέρκυρας, και στα πόδια Της φαίνεται η εκκλησία μας, η Παναγιοπούλα. Η παράσταση της Παναγίας είναι από τις λίγες που η Μητέρα του Θεού δεν κρατάει το Ιερό Βρέφος. Το φωτοστέφανο που περιβάλλει την κεφαλή της Παναγίας είναι λεπτοδουλεμένο, γεγονός που τονίζει το Θείο Φως. Τρεις άγιοι του νησιού, ο Άγιος Σπυρίδων, η Αγία Θεοδώρα και ο Άγιος Αρσένιος ο Καππαδόκης εικονίζονται να ευλογούν το νησί από μία ουράνια νεφέλη. Το βλέμμα του προσώπου της Θεοτόκου, ο χιτώνας Της, τα χρώματα της εικόνας και σύμβολα όπως τα αστέρια στο ωμοφόριο Της είναι όλα αγιογραφημένα σύμφωνα με την παραδοσιακή Βυζαντινή εικονογραφία. Βλέπουμε, επί παραδείγματι, στο Χιτώνα της Παναγίας μπλε χρώμα για την επίγεια ζωή, και κόκκινο για την ουράνια ζωή. Είναι περίπου 400 χρόνια που η Παναγία, με τις πρεσβείες και των αγίων, προστατεύει το Μετόχι μας. Έτσι θα μας ευλογεί και η ιερά εικόνα της «Γερόντισσας της Κέρκυρας», όνομα που διάλεξε για την εικόνα ο Γέροντας της Ιεράς Μονής Πλατυτέρας.

http://www.corfu-odigitria.com/

ΕΧΕΤΕ ΔΕΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΓΙΟ ΔΙΣΚΟΠΟΤΗΡΟ;

Οι φωτογραφίες είναι από την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία που έγινε 28 Ιουλίου 2010 στο Κίεβο, ημέρα μνήμης του Αγίου Βλαδιμήρου!!!




Περισσότερες φωτογραφίες στη διεύθυνση www.mospat.ru

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ Γ' ΚΑΤΑΝΥΚΤΙΚΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ & ΚΗΡΥΓΜΑ ΤΟΥ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ κ.κ ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Κυριακή 11-03-2012, Ιερός Ναός Αγίας Τριάδος Πειραιώς

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑ "ΦΩΣ ΧΡΙΣΤΟΥ"

ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ Ο ΠΛΑΝΑΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΟΡΘΟΔΟΞΗΣ ΕΞΩΤΕΡΙΚΗΣ ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΗΣ

Ο ΙΕΡΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΤΟΥ ΖΑΪΡ, π. ΚΟΣΜΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΑΤΗΣ

ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ, ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΩ...

ΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΣΑΚΟΥΓΟΝΤΑΙ

ΤΡΕΙΣ ΕΣΕΙΣ, ΤΡΕΙΣ ΚΙ ΕΜΕΙΣ

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ

ΕΝΑ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΣΤΡΑΤΗΓΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

Πριν έναν περίπου χρόνο, επισκεφτήκαμε, στην Παιδιατρική Κλινική του Τζάννειου Νοσοκομείου Πειραιά, την κόρη του κουμπάρου μας, η οποία είχε χτυπήσει το πόδι της και νοσηλευόταν. Εκεί είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε ένα κοριτσάκι τεσσάρων χρόνων, το οποίο χρωστούσε τη ζωή του στον ίδιο τον Ταξιάρχη. Πραγματικά ήταν απίστευτο το γεγονός που έζησαν οι γονείς τού μικρού κοριτσιού, οι οποίοι ευλαβούταν πολύ τον Ταξιάρχη. Σας γράφω, λοιπόν, το περιστατικό, όπως ακριβώς το άκουσα:

Η κοπέλα (μητέρα του κοριτσιού) όταν ήρθε η ώρα να γεννήσει, εισήχθη στο μαιευτήριο και ως συνήθως, έξω από το χειρουργείο ήταν ο μέλλων πατέρας με όλους τους κοντινούς συγγενείς, περιμένοντας το ευτυχές γεγονός. Όμως, μετά από πολύωρη αναμονή, βγαίνει ο ιατρός κατάχλωμος και βιαστικός, και αντί ευτυχούς γεγονότος αναγγέλλει ότι το μωρό... ενώ έβγαινε κανονικά, ξαφνικά κόλλησε το κεφαλάκι του στον κόλπο της μήτρας και δεν βγαίνει. «Καταβάλλουμε προσπάθειες αλλά ακόμα και εάν σωθεί και δεν πεθάνει από ασφυξία, λόγω έλλειψης οξυγόνου θα έχει υποστεί βλάβες ο εγκέφαλος». Αυτά είπε ο ιατρός και βιαστικά έφυγε για να ξαναμπεί στο χειρουργείο και να συνεχίσει τις αγωνιώδεις προσπάθειες.
Τα λόγια του είχαν πέσει σαν κεραυνός εν αιθρία. Τα έχασαν όλοι και δεν ήξεραν τι να κάνουν. Την ώρα εκείνη με λίγο κουράγιο που βρήκε η μέλλουσα γιαγιά, ψέλλισε στο παλικάρι: «Πήγαινε παιδί μου στην εκκλησία απέναντι και άναψε ένα κερί στον Ταξιάρχη. Εκείνος μπορεί να σώσει το παιδί μας». Χωρίς δεύτερη σκέψη ο νέος άντρας έτρεξε και προσευχόμενος με δάκρυα στον Ταξιάρχη άναψε το κεράκι και γύριζε βιαστικά πίσω για να δει τί έκβαση θα είχε η όλη κατάσταση. Και από εδώ αρχίζουν τα παράξενα!
Μπαίνοντας στην είσοδο του νοσοκομείου, ένα άγνωστο παλικάρι τραυματιοφορέας τον σταματάει και του λέει: «Μη φοβάσαι, ησύχασε. Όλα πήγαν καλά. Είναι καλά και η γυναίκα σου αλλά και η κόρη σου. Όλα τέλειωσαν καλά». Το παλικάρι τον χιλιοευχαρίστησε κι ανακουφισμένο έτρεξε επάνω. Φτάνοντας στον όροφο, τους βλέπει όλους να περιμένουν με την ίδια αγωνία όπως ακριβώς τους είχε αφήσει. Δεν ήξεραν τίποτε από αυτά που του είχε πει ο τραυματιοφορέας αλλά ούτε και είχαν νέα από τον ιατρό. Την ώρα που γίνονταν αυτά και ο μέλλων πατέρας κοιτούσε την μητέρα του παραξενεμένος, βγαίνει ο ιατρός ανακουφισμένος αλλά πλήρως σαστισμένος, και τους λέει τα εξής: «Όλα πήγαν καλά και είναι καλά και η γυναίκα σας και το κοριτσάκι σας» και συνεχίζοντας να μιλάει αργά σαν υπνωτισμένος τους είπε: «Ξέρετε, συνέβη κάτι πολύ παράξενο. Την ώρα που αγωνιζόμασταν μάταια και εγώ και οι μαίες να κάνουμε κάτι μη θέλοντας να πιστέψουμε ότι χάσαμε πια το παιδί, ανοίγει η πόρτα του χειρουργείου και μπαίνει ένας νεαρός τραυματιοφορέας και μας λέει «κάντε στην άκρη. Θα την ξεγεννήσω εγώ». Χωρίς να ρωτήσουμε το παραμικρό και δίχως να φέρουμε αντίρρηση υπακούσαμε , κάναμε στην άκρη και τον κοιτούσαμε σαν υπνωτισμένοι να ξεγεννάει την γυναίκα σας. Μετά από λίγο κρατούσε στα χέρια του το κοριτσάκι σας υγιέστατο και χωρίς να έχει υποστεί την παραμικρή βλάβη». Ο ιατρός μιλούσε σαν χαμένος ενώ οι συγγενείς και ο πατέρας έκλαιγαν από χαρά αλλά και ευγνωμοσύνη στον Άγιο Ταξιάρχη, διότι όπως κατάλαβαν όλοι, ο μυστηριώδης τραυματιοφορέας δεν ήταν άλλος από Αυτόν.
Αυτό ήταν το μεγάλο και φοβερό θαύμα που άκουσα με τα ίδια μου τα αυτιά και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας.
Αδελφοί μου, μη φοβάστε τίποτα. Ζει ο Θεός! Και οι Άγιοι και οι Άγγελοι είναι σκέπη και προστάτες μας, ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΤΟ ΖΗΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΠΙΣΤΗ ΚΙ ΑΓΑΠΗ ΘΕΟΥ. Και ας έχουμε στο μυαλό μας και κάτι άλλο. Εάν δεν εισακουστεί καμιά φορά η προσευχή μας και δεν ζήσουμε κι εμείς ένα τέτοιο θαύμα, ΜΗΝ σκανδαλιστούμε, ΜΗΝ γογγύσουμε, ΜΗΝ πούμε γιατί σε εκείνους και όχι σε εμάς. Ποτέ μην κάνουμε τέτοια σκέψη. Να θυμόμαστε πάντα πως όταν δακρύζουμε εμείς, δακρύζει κι ο Χριστός, ο οποίος έδωσε το Αίμα Του επάνω στο Σταυρό για όλους εμάς και είναι ο ΜΟΝΟΣ που μας αγαπάει πραγματικά. Για να μην εκπληρώνει λοιπόν, κάτι που διακαώς εμείς ζητούμε κάποιο λόγο θα έχει. Εκείνος ξέρει πολλά περισσότερα από το φτωχό και μικρό μας μυαλό. Πρέπει να μάθουμε να έχουμε πάντοτε εμπιστοσύνη στην Κρίση Του και στο Θέλημά Του. Είναι ο Δημιουργός μας και δεν θα μας εγκαταλείψει ποτέ. Ότι κι αν γίνει.

Ο Θεός μαζί μας.

Η ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΝΑΧΗΣ ΜΑΡΙΑΣ

Ήταν μία κόρη ονομαζόμενη Μαρία. Ο πατέρας της ήταν χριστιανός και εζήτει να την υπανδρεύσει εκείνη δεν ήθελε, θέλουσα να φυλάξει παρθενία. Την έβαλε σ’ ένα μοναστήρι γυναικείο και την παρέδωκε της ηγουμένης να την έχει ως παιδί της.

Και αφού πέθανε ο πατήρ της, έγινε άλλος αφέντης στην χώρα εκείνη, όστις βγήκε μία ημέρα και πήγε στο μοναστήρι οπού ήταν η Μαρία. Και ευθύς οπού την είδε ο αφέντης, ετρώθη η καρδιά του έρωτα σατανικό και γυρίζοντας στο σπίτι του έστειλε γράμματα στην ηγουμένη και της έλεγε: Αμέσως να μου στείλεις την Μαρία, διότι την είδα και με είδε, με ηγάπησε και την ηγάπησα.
Διαβάζει το γράμμα η ηγουμένη, κράζει την Μαρία και της λέγει: Παιδί μου, τί καλό είδες στον πασά και τον κοίταξες με αγάπη; Κοίταξε τί μου γράφει εδώ!
Λέγει η Μαρία: Εγώ δεν ηξεύρω τίποτε. Τον κοίταξα με άλλον σκοπό και είπα: Άρα, Θεέ μου, ταύτη την δόξα οπού έχει εδώ τούτος ο πασάς, θα την έχει και στον άλλον κόσμο; Και αυτός με κοίταξε με διαβολικό σκοπό. Εγώ αν ήθελα υπανδρεία, με υπάνδρευε και ο πατέρας μου και έπαιρνα χριστιανό. Τότε γράφει η ηγουμένη στον πασά: Καλύτερα σου στέλνω το κεφάλι μου, παρά τη Μαρία. Στέλνει πάλιν ο πασάς και λέγει της ηγουμένης: Ή να μου στείλεις τη Μαρία, ή έρχομαι και την παίρνω μόνος μου και καίω το μοναστήρι.
Το ήκουσε η Μαρία και λέγει της ηγουμένης: Όταν έλθουν οι απεσταλμένοι, στείλε τους στο κελί μου και εγώ τους αποκρίνομαι. Ήλθαν οι απεσταλμένοι στο κελί της Μαρίας, και τους ρώτησε τι θέλουν. Της είπαν εκείνοι: Μας έστειλε ο πασάς να σε πάρουμε, διότι είδε τα μάτια σου και τα ορέχθηκε. Τους είπε να περιμένουν να υπάγει στην εκκλησία. Τότε παίρνει ένα μαχαίρι και ένα πιάτο, και πηγαίνει στον
Ιησού Χριστό εμπρός και λέγει: Κύριέ μου, μου έδωκες τα μάτια τα αισθητά διά να πηγαίνω στον καλό δρόμο, και εγώ να πηγαίνω με το θέλημά μου στον κακό δεν είναι πρέπον. Και επειδή αυτά τα αισθητά θα μου βγάλουν τα νοητά, ιδού οπού τα βγάνω διά την αγάπη σου, διά να φύγω από το βόρβορο της αμαρτίας. Και ευθύς βάζει το μαχαίρι μέσα στο μάτι της και το βγάνει στο πιάτο. Επήγε εμπρός και στην
Παναγία και βγάζει και το άλλο της μάτι και τα βάνει μαζί.
Τότε τα στέλνει του πασά και αφού τα είδε ο πασάς, γύρισε ευθύς ο σατανικός έρως σε κατάνυξη και σηκώνεται ευθύς και πηγαίνει στο μοναστήρι, και παρακαλεί τις καλογραίας να υπάγουν να κάμουν δέηση στον Θεό, να γιατρευτεί η Μαρία. Πηγαίνουν πάραυτα όλες μαζί με τον πασά και πέφτοντας κατά γης παρεκάλουν τον Κύριο και την Θεοτόκο να δώσει το φως της Μαρίας. Εφάνη η Θεοτόκος τότε ως
αστραπή στην Μαρία και της λέγει: Χαίρε, Μαρία! Επειδή προτίμησες να βγάλεις τα μάτια σου για την αγάπη του Υιού και την ιδική μου, ιδού πάλι έχε τα μάτια σου και πλέον πειρασμός να μη σου συμβεί.
Βλέποντας δε το θαύμα οι παρόντες εχάρησαν πολύ και εδόξασαν τον Θεό και την Παναγία. Έπειτα ο πασάς αφιέρωσε πολύ χρυσίο στο μοναστήρι και επήρε συγχώρηση από τις καλογραίας και αναχώρησε και έκαμε καλά και εσώθη.
Ακούετε, αδελφοί μου, τί έκαμε η Μαρία με την δύναμη της Παναγίας; Δια τούτο πρέπει και ημείς να τιμούμε την Παναγία Θεοτόκο με έργα καλά.
Του Αγίου κοσμά του Αιτωλού.
Πηγή : Λειμώνας