Μην φοβηθείς να πεις:Χριστός Ανέστη.Μην ντραπείς.

 

Η Ανάσταση δεν είναι μια ιδέα.Δεν είναι μια ωραία σκέψη για να παρηγορηθούμε.
Δεν είναι κύκλος της φύσης, ούτε μια ποιητική αναγέννηση της άνοιξης.
Η Ανάσταση έχει πρόσωπο.Είναι ο Χριστός.
Δεν μιλάμε για κάτι αφηρημένο.
Μιλάμε για έναν τάφο που άδειασε.Για ένα σώμα που αναστήθηκε από τα δεσμά του θανάτου.Για μια ιστορία που σκίστηκε στα δύο: πριν και μετά.
Ο Χριστός ανέστη εκ νεκρών.Και μαζί Του, άνοιξε ο δρόμος για την ανάσταση των νεκρών.
Όχι ως ιδέα.
Ως γεγονός.Ως υπόσχεση που πραγματοποιήθηκε.
Και όμως…σιγά σιγά, κάτι αλλάζει.
Η Ανάσταση γίνεται «σύμβολο».Γίνεται «μήνυμα».Γίνεται «ενέργεια».
Χάνεται το πρόσωπο.Χάνεται η αλήθεια.
Μας λένε: «Όλα είναι το ίδιο».
«Όλες οι γιορτές είναι μία χαρά».
«Πες απλά χρόνια πολλά».
Ποια χρόνια πολλά;Σε ποιον;Γιατί;
Αν δεν αναστήθηκε ο Χριστός, τι γιορτάζουμε;
Δεν είναι θέμα τύπου.Δεν είναι θέμα λέξεων.Είναι θέμα αλήθειας.
Μην φοβηθείς να πεις:Χριστός Ανέστη.Μην ντραπείς.
Μην το μαλακώσεις για να χωρέσει παντού.Γιατί η Ανάσταση δεν είναι για να χωρέσει παντού.Είναι για να ανατρέψει τα πάντα.
Δεν μπορούμε να μιλάμε αόριστα.Να λέμε το όνομά Του. Καθαρά.Δυνατά.
Χριστός Ανέστη κι όχι απλά χρόνια πολλά.

π.Λίβυος