π. Χρυσόστομος
Σταυροδρόμια, ἀπό πάμπολλα περάσαμε, σέ ἀμέτρητα σταθήκαμε, σέ πάρα πολλά θά βρεθοῦμε.
Τήν Παναγία θά συναντήσουμε σέ σημαντικά καί συγκεκριμένα, σέ γνωστά καί ἄγνωστα, σέ λογικά καί ὑπέρλογα.
Τοῦτες τίς ἡμέρες θά Τήν ἀνταμώσουμε μέ τά λιβανωτά τῆς ὑπομονῆς, τῆς προσμονῆς καί τῆς ἐπιμονῆς στό σταυροδρόμι τῶν ὕμνων μέ τά λουλούδια, τῶν θρήνων μέ τούς θρύλους, τῶν αἰτημάτων μέ τίς ὑποσχέσεις.
Πιστή
στό ραντεβού Της, ἔρχεται ἔχοντας περάσει ἀπό πονεμένους καί
δυστυχισμένους, ἀπό πρόσφυγες καί ἀρρώστους, ἀπό μικρούς καί μεγάλους.
Λίγα γνωρίζουμε γιά τήν Θεοτόκο, Ἐκείνη κάνει τά πάντα γιά νά μᾶς δείξει ὅτι οἱ εὐεργεσίες Της δέν εἶναι θέμα συστάσεων καί πολυλογίας, ἀλλά ψυχικῆς θέλησης καί καρδιακῆς καρτερίας.
Ἐκείνη τά ἔχει, ἀπό τό «ναί» στόν Εὐαγγελισμό Της, μέχρι τό «γιατί» στόν Γολγοθά.
Γι’ αὐτό καί βοηθᾶ ὅσους λένε «ναί» στό θεῖο θέλημα καί ὅσους ἀγόγγυστα αἴρουν τά «γιατί» τῶν δοκιμασιῶν τους.
Βρέθηκε στήν Γέννα Της στό σταυροδρόμι τῆς ἀτεκνίας καί τῆς ἀναμονῆς, τῆς ὑπακοῆς καί τοῦ θαύματος.
Ἐκείνη γέννησε τό σταυροδρόμι τῆς ἀδικίας καί τῆς συγχώρεσης, τοῦ πόνου καί τῆς σωτηρίας, τόν Χριστό!
Παραμένει τό σταυροδρόμι τῆς πίκρας καί τῆς αἰσιοδοξίας, τῆς ἀσθένειας καί τῆς χάρης.
Τήν χαρά τήν ἀναμένουμε, τήν ἐλπίδα τήν ψάχνουμε, τήν ἀσθένεια τήν ὑπομένουμε, τήν χάρη τήν ἐκλιπαροῦμε.
Παρά
ταῦτα, ἀρκετοί στέκονται στό σταυροδρόμι τῆς ἀνασφάλειας γιά τό αὔριο
μέ τήν ἀπογοήτευση γιά τό ἐχτές, τῆς ἀβεβαιότητας γιά τήν ζωή μέ τήν
ἄρνηση γιά τό θαῦμα.
Ἡ Θεομητορική πορεία παραμένει συγκεκριμένη: ἀπό τόν Ναό, στόν Γολγοθά καί ἀπό τόν Γολγοθά, στήν ζωή μας.
Ὅταν εἴμαστε στήν Ἐκκλησία Του, θά Τήν συναντᾶμε καί θά γιορτάζουμε Π ά σ χ α! τήν ἄνοιξη τοῦ παιδιοῦ Της, τό καλοκαίρι τό δικό Της, τό πέρασμα το δικό μας.
