Ἡ ψυχή πού πάντοτε στά προβλήματα εὐχαριστεῖ τόν Θεό, δέν ὑστερεῖ καθόλου, ἀπό τήν ψυχή τῶν μαρτύρων.
(Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος)
Κάθε θλίψη πού τήν ὑποφέρουμε μέ καρτερία, γίνεται ἕνα εἶδος σκάλας πού μᾶς ἀνεβάζει στήν τελειότητα.
(Ἅγιος Νεκτάριος)
Ὅ,τι εἶναι ἡ ρίζα γιά ἕνα δέντρο, αὐτό εἶναι καί ἡ πίστη γιά τήν ψυχή.
(Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης)
Ἡ πολυχρόνια ὑπομονή ὁδηγεῖ στήν ταπείνωση. Ἡ ταπείνωση ὁδηγεῖ στήν ὑγεία τῆς ψυχῆς. Ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς στή γνώση τοῦ Θεοῦ. Ἡ γνώση τοῦ Θεοῦ, στήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ. Καί τέλος, ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, στή χαρά τοῦ Θεοῦ, τή γλυκύτερη ὅλων.
(Ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος)
Πολλές φορές οὔτε ὁ κόπος, οὔτε οἱ μετάνοιες, οὔτε οἱ σταυροί προσελκύουν τή χάρη. Τό οὐσιαστικότερο εἶναι νά φύγεις ἀπ’ τόν τύπο καί νά πηγαίνεις στήν οὐσία. Ὅ,τι γίνεται, νά γίνεται ἀπό ἀγάπη.
(Ὅσιος Πορφύριος ὁ Καυσοκαλυβίτης)
Ὑπάρχουν τρεῖς παγίδες τοῦ Σατανᾶ πού κλέβουν τή χαρά καί τήν εἰρήνη: ἐνοχές γιά τό παρελθόν, φόβος γιά τό μέλλον, ἀχαριστία γιά τό παρόν.
(Μέγας Ἀντώνιος)
Μεγαλύτερη εὐτυχία γιά ἕναν ἄνθρωπο δέν εἶναι ἡ ὑγεία, ὁ πλοῦτος, οἱ φίλοι καί ἡ δόξα. Ἡ μεγαλύτερη εὐτυχία γιά ἕναν ἄνθρωπο εἶναι νά ἔχει αἰσιοδοξία.
(Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Γιατί κρίνουμε τούς ἀδελφούς μας; Διότι δέν προσπαθοῦμε νά γνωρίσουμε τόν ἑαυτό μας. Ὅποιος καταγίνεται μέ τή γνώση τοῦ ἑαυτοῦ του, δέν προλαβαίνει νά παρατηρεῖ τούς ἄλλους. Κατάκρινε τόν ἑαυτό σου καί θά παύσεις νά κατκρίνεις τούς ἄλλους.
(Ἅγιος Σεραφείμ τοῦ Σαρώφ)
