*Το καλοκαιρινό «Χριστός Ανέστη»*
Κάτσε, κάτσε να σου πω, αυγουστιάτικε διαβάτη!
Η Παναγία μας ετοιμάζεται σιωπηλά. Σαν μάνα που ξέρει πως ήρθε η ώρα να φύγει, μα γεμάτη αγάπη κοιτάζει τα παιδιά της. Σήμερα ψιθυρίζουμε την πρώτη παράκληση, λες και την κρατάμε απ' το χέρι να μη φύγει.
Είναι το Πάσχα του καλοκαιριού, μα δε χρειάζονται λαμπάδες και βεγγαλικά. Μια ψυχή που διψάει, ένα "Παναγία μου" από τα βάθη, μια σιωπή που γίνεται προσευχή. Αυτή είναι η Ανάστασή μας τώρα!
Να νιώσουμε πως δε φεύγει, μα έρχεται πιο κοντά.
Όπως το δειλινό αγκαλιάζει τη μέρα, έτσι κι Αυτή αγκαλιάζει κάθε λαχτάρα μας. Και κάθε "Δόξα Σοι ο Θεός" που ξεφεύγει απ' τα χείλη μας, γίνεται ένα αστεράκι στο πέρασμά της. Καλή Παράκληση. Η μάνα όλου του κόσμου μας ακούει.
Άκου κι αυτό σε παρακαλώ!
Απόψε όπου και να βρίσκεσαι πάνε σε μια εκκλησία!
Απόψε στα μοναστήρια μας και στις εκκλησιές μας έχουμε πανηγύρι δακρύων!
Απόψε θα Την κρατήσουμε από το φουστάνι!
Πατήρ ⲀθⲀνⲀϲιος
Ἱερὰ Μονὴ ΠⲀνⲀγίⲀς ΜⲀλεβῆς
