Ὅταν σὲ καλέσει ὁ Χριστός

 

«…οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τά δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ».

π.Ἠλίας Κουτραφούρης

Ἡ συνάντηση τοῦ ἀνθρώπου μέ τό πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ σ τήν ἀκροθαλασσιά τῆς ζωῆς, ὅπως τῶν μαθητῶν στήν ἀκροθαλασσιά τῆς Γαλιλαίας, μπορεῖ νά ἀποβεῖ ἐξαιρετικά αἰφνιδιαστική, ἀπρόσμενα ἀπαιτητική καί πιθανώτατα ἐπώδυνη.

Ὁ Χριστός μπορεῖ νά σέ καλέσει νά Τόν ἀκολουθήσεις ὅπου καί ὅταν ἐσύ δέν τό περιμένεις, ἀνάμεσα στά ἁπλά, τά καθημερινά καί τά συνηθισμένα.

Ἐσύ πάντοτε θά φανταζόσουν ἐντυπωσιακά τά σκηνικά, μέ ἐφφέ πληθωρικά, γιά τίς μεγάλες κλήσεις καί τίς σπουδαῖες ἀποφάσεις σου, ἐνῷ ὁ Ἰησοῦς, λές καί ἐπίτηδες, διαλέγει τά πιό πεζά καί ἀταίριαστα, γιά παράδειγμα τήν ὥρα πού ἀτιμέλητος ρίχνεις τά δίχτυα σου στή θάλασσα ἤ μπερδεμένος καί συγχυσμένος προσπαθεῖς νά τά ξεμπερδέψεις στήν ἀκροθαλασσιά.

Ἐπιπλέον, ὁ Χριστός καλεῖ πάντοτε ἁπλά, λιτά, ἐυγενικά καί διακριτικά. Τόσο πού μπορεῖ κανείς, ἄνετα καί χωρίς παρεξήγηση, νά Τόν περιφρονήσει, νά μή Τοῦ δώσει ἀπολύτως καμιά σημασία.

Νά μή σηκώσει καθόλου τό κεφάλι ἀπό τά δίκτυά του καί τά παραγάδια του, δηλαδή τούς λογισμούς του, τούς συλλογισμούς του καί τούς ἀκριβεῖς ὑπολογισμούς του.

Τό νά ἀκολουθήσεις πάντως τόν Ἰησοῦ σημαίνει ὁπωσδήποτε ὅτι πρέπει κάτι νά ἀφήσεις, ἤ τά δίκτυά σου, ἤ τά πλοῖα σου καί τόν πατέρα σου, δηλαδή τά σχέδιά σου, τά κτήματά σου, τίς κτήσεις σου καί τίς προσκολλήσεις σου.

Αὐτή ἡ ἐγκατάλειψη εἶναι μιά θυσία, τήν ὀδύνη τῆς ὁποίας δύσκολα μπορεῖ κανείς νά προσμετρήσει, μέ δεδομένο μάλιστα ὅτι πρέπει νά ἀποφασισθεῖ καί νά πραγματοποιηθεῖ «εὐθέως», χωρίς καμιά ἀναβολή, στή στιγμή.

Οἱ στιγμές αὐτές, οἱ κρίσιμες καί ἀποφασιστικές, προϋποθέτουν ἑτοιμότητα, ἐγρήγορση, κατάσταση προσευχῆς καί νήψη ἐσωτερική προκειμένου νά εἰπωθεῖ τό ναί καί τό Ἀμήν στή μεγάλη κλήση τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, οὗ ἡ δόξα καί τό κράτος εἰς τούς αἰῶνας. Ἀμήν.